Πως εκφράστηκε ο λαϊκισμός και ο αντιευρωπαϊσμός

Με αφορμή την ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ από τη χώρα μας

Του ΚΩΣΤΑ ΧΑΪΝΑ

Την Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014, έγιναν οι τυπικές εκδηλώσεις της επίσημης ανάληψης της προεδρίας της ΕΕ από την Ελλάδα, με την παρουσία της ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα, θεωρείται αδιανόητη η απουσία των πολιτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης από μια τέτοια εκδήλωση και ειδικά του ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δηλαδή του εν δυνάμει πρωθυπουργού της χώρας. Εξαίρεση αποτέλεσε το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς, το οποίο έβγαλε ανακοίνωση, χαιρετίζοντας την Ελληνική Προεδρία και εκπροσωπούμενο στην εκδήλωση από τον Δημήτρη Χατζησωκράτη. Προσωπικά βέβαια θεωρώ ότι για μια τέτοια εκδήλωση, για την αριστερά της ευθύνης και του ευρωπαϊσμού, ήταν επιβεβλημένη η παρουσία του ίδιου του Προέδρου της ΔημΑρ. Αλλά η προσωπική μου γνώμη λίγη σημασία έχει.

Süddeutsche Zeitung για Βενιζέλο: Λαϊκίζει και έριξε με πραξικόπημα τον Παπανδρέου

Η εφημερίδα του Μονάχου γράφει ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης

Στον αντιπρόεδρο της ελληνικής κυβέρνησης Ευάγγελο Βενιζέλο επικεντρώνει το ενδιαφέρον της η εφημερίδα του Μονάχου «Süddeutsche Zeitung» η οποία σε νέο εκτενές ρεπορτάζ της για την ανάληψη της ελληνική προεδρία, σχολιάζει την εκλογική αποδυνάμωσης του ΠΑΣΟΚ, επισημαίνοντας ότι το κόμμα βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης.

Ο υφυπουργός Παντελής Καψής γράφει τι θα γίνει σε περίπτωση που εκλεγεί κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ

Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι ο υφυπουργός Δημόσιας Τηλεόρασης άφησε για λίγο τις υπουργικές του υποχρεώσεις και ξαναπήρε την πένα του δημοσιογράφου για να ...κατακρεουργήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, με άρθρο του στο protagon.gr

Γράφει ο Παντελής Καψής με τίτλο «ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ψευδαισθήσεις»:

Η Δημοκρατική Παράταξη θα γίνει χωρίς αποκλεισμούς, ηγεμονισμούς και βολονταρισμούς

Γράφει ο Κώστας Χαϊνάς.

Έχει ανοίξει για τα καλά η συζήτηση για τη συγκρότηση μιας Μεγάλης Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης (Δημοκρατική Παράταξη στην συνέχεια για να συνεννοούμαστε), μετά τη σημαντική πρωτοβουλία των 58, να απευθύνουν ανοικτή πρόσκληση για διάλογο σε όλες τις δημοκρατικές προοδευτικές δυνάμεις είτε είναι συγκροτημένες σε πολιτικά κόμματα, είτε είναι ανένταχτες, είτε στο περιθώριο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής απογοητευμένες. 

Ας δούμε όμως με νηφαλιότητα, πως διαμορφώνονται τα πράγματα στη δύσκολη μεταβατική αυτή περίοδο όπου, το πολιτικό σκηνικό βρίσκεται σε μια συνεχή αναδιάταξη και οι πολίτες ζαλισμένοι από τα τέσσερα χρόνια της κρίσης, επιβεβαιώνουν μέσα από τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων τη ρευστότητα και την αβεβαιότητα της πολιτικής κατάστασης της χώρας.

Το φτηνό ρεύμα απαιτεί σχέδιο

Ποιες αλλαγές πρέπει να γίνουν στον ενεργειακό σχεδιασμό της ΔΕΗ

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ βουλευτή Ευβοίας ΣΥΡΙΖΑ

Η ανάγκη επανασύνδεσης του ηλεκτρικού ρεύματος σε όσες οικογένειες κινδυνεύουν να παγώσουν ανέδειξε όχι μόνο το πρόβλημα αλλά και τη σκόπιμη αποστασιοποίηση της κυβέρνησης από το προφανές: Οι πολίτες που δεν πληρώνουν το λογαριασμό ρεύματος αυτή την εποχή δεν είναι οι μπαταξήδες, αλλά αυτοί που αδυνατούν να πληρώσουν. Η επανασύνδεση του ρεύματος σε όλους ήταν η άμεση απάντηση στο πρόβλημα, τα υπόλοιπα έπονται.

Ταυτόχρονα φάνηκε και η έλλειψη εκείνου του σχεδιασμού στη ΔΕΗ που θα της δίνει τη δυνατότητα για μεγάλο χρονικό διάστημα -η κρίση δεν θα τελειώσει γρήγορα- να παρέχει κατά περίπτωση στους πολίτες που έχουν ανάγκη, φθηνό και δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα.

Οπως είναι γνωστό η απελευθέρωση της ηλεκτρικής ενέργειας με το Ν. 2773/99 δεν έφερε το «θεωρητικά» επιδιωκόμενο αποτέλεσμα της μείωσης των τιμών στον καταναλωτή, αφού το ρεύμα από βασικό κοινωνικό αγαθό χαρακτηρίστηκε προϊόν και η λογική της κοινής ωφέλειας αντικαταστάθηκε από αυτήν της κερδοφορίας.

Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος: ο ενεργειακός σχεδιασμός που προέκυψε να υπηρετήσει τους επενδυτές κι όχι τις κοινωνικές ανάγκες κι αυτό φάνηκε αμέσως με την είσοδο όλων των μεγάλων κατασκευαστικών εταιρειών στο σύστημα. Μάλιστα δε για τη διευκόλυνσή τους απαγορεύτηκε στη ΔΕΗ να κατασκευάσει νέα εργοστάσια.

Δυστυχώς, σε στιγμές βαθιάς κρίσης της εθνικής μας οικονομίας, η εγκατάλειψη των δυνατοτήτων παραγωγής φτηνού ηλεκτρικού ρεύματος από τους εγχώριους λιγνίτες και τα υδροηλεκτρικά έργα, και η υποκατάστασή της είτε από ακριβά εισαγόμενα καύσιμα (πετρέλαιο, φυσικό αέριο), είτε από πολυδάπανες ηλιακές KWH (λόγω εισαγωγής φωτοβολταϊκών πάνελ), σήμαιναν για τον καταναλωτή όχι μόνο την αγορά πανάκριβου ηλεκτρικού ρεύματος αλλά και τη μεταφορά στις πλάτες του των ελλειμμάτων της ΔΕΗ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το κόστος παραγωγής ρεύματος από υδροηλεκτρικά είναι ανύπαρκτο και από λιγνίτη κυμαίνεται γύρω στα 50 ευρώ/MWH, το αντίστοιχο κόστος για τα αιολικά φτάνει στα 97 και για τα φωτοβολταϊκά στα 400 ευρώ/MWH.

Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας έχει οδηγήσει τη ΔΕΗ μέχρι του σημείου να πληρώνει κάθε χρόνο σε κατόχους ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων περισσότερα από 300 εκατ. ευρώ, ακόμη κι όταν δεν παράγουν ούτε μία KWH.

Είναι άδικο, τη στιγμή που τα ελληνικά νοικοκυριά, οι άνεργοι και οι οικονομικά εξαντλημένοι πολίτες πληρώνουν για την κατανάλωση ρεύματος από 77,93 ευρώ/MWH έως 102,52 ευρώ/ MWH, η ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) με απόφασή της να δίνει τη δυνατότητα στην «Αλουμίνιον της Ελλάδος ΑΤΕ» να ηλεκτροδοτείται με 36,6 ευρώ/MWH. Κι αυτό με δεδομένο ότι η εταιρεία αυτή είναι αυτοπαραγωγός (έχει δηλαδή δικό της εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας) και πουλάει στη ΔΕΗ το ρεύμα που παράγει με προτεραιότητα και με την προκαθορισμένη τιμή των 87,8 ευρώ/ MWH.

Οπως επίσης είναι άδικο να έχει τη δυνατότητα η χώρα μας σε περίοδο οικονομικής κρίσης, που οι ανάγκες για παροχή φθηνού ηλεκτρικού ρεύματος είναι αυξημένες και μπορούν να καλυφθούν αξιοποιώντας τα εγχώρια καύσιμα (λιγνίτης και νερό), δημιουργώντας μάλιστα και νέες θέσεις εργασίας, να καταφεύγει σε συμβάσεις δυσβάσταχτες σε κόστος για τον ελληνικό λαό.

Το ζήτημα της παραγωγής της ηλεκτρικής ενέργειας πρέπει να το δούμε πλέον όχι μόνο από την πλευρά της επιλογής του βέλτιστου ενεργειακού μείγματος για την επάρκεια, ασφάλεια εφοδιασμού, οικονομικότητα και προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών για παροχή δωρεάν και φθηνού ηλεκτρικού ρεύματος, προστατεύοντας ταυτόχρονα και την ομαλή λειτουργία της ΔΕΗ.

Η συζήτηση πρέπει να ανοίξει και για έναν ακόμη λόγο: Δεν επιτρέπεται όταν η εγκατεστημένη ισχύς για την κάλυψη της αιχμής ζήτησης ξεπερνά τα 10.000 MW ενώ η πραγματική ζήτηση δεν ξεπερνά τα 6.000 MW να πληρώνει ο ελληνικός λαός με το καθεστώς των συμβάσεων και επιδοτήσεων που εφαρμόζεται σε όλους τους συνδεδεμένους παραγωγούς 300 εκατ. ευρώ, αδιακρίτως αναγκών και εισροών στο σύστημα.
(*)Δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία 19/12/2013

«Ετοιμοθάνατη» η δημόσια υγεία…

Την ώρα που οι κοινωνικές δομές του κράτους συρρικνώνονται δραματικά, δεν θα μπορούσε να μην μπει στην μνημονιακή «γκιλοτίνα» και η δημόσια υγεία, που αποτελεί πρωταρχικό πυλώνα της κοινωνίας μας.

Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή έρευνα για την κατάταξη υγείας σε όλη την Ευρώπη, η Ελλάδα βρίσκεται στη 25η θέση στον φετινό πίνακα κατάταξης, γεγονός που την κατατάσσει στον πάτο κυριολεκτικά της υγειονομικής περίθαλψης.

Η εξεταστική του κ. Τσίπρα και η μαφιόζικη ομηρία 17 καθηγητών

Του Πάσχου Μανδραβέλη 

Αποτελούν οι εννιά φοιτητές, οι οποίοι κράτησαν με τη βία 17 καθηγητές σε ομηρία επί δεκατέσσερις ώρες στην αίθουσα συνεδριάσεων ενός πανεπιστημιακού τμήματος, ώστε να εκβιάσουν μια απόφαση των οργάνων του ΑΕΙ, την πεμπτουσία της Δημοκρατίας; Είναι αυτοί η νέα γενιά αυτοπροσώπως; Είναι το Δημόσιο Πανεπιστήμιο; Η απάντηση, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, είναι «ναι». Και γι’ αυτό με δήλωσή του τους στηρίζει. Η ιστορία ξεκινάει από τις κινητοποιήσεις των συνήθων επαναστατημένων φοιτητών οι οποίοι κατέλαβαν το Πανεπιστήμιο Κρήτης για να το... σώσουν από τον νόμο Διαμαντοπούλου! Το αποτέλεσμα ήταν να μη γίνουν κανονικά τα μαθήματα και να τεθεί ζήτημα αν θα γίνουν οι εξετάσεις.

Handelsblatt: «Οι Ελληνες κάθονται στα σκοτεινά και κρυώνουν»

Αναφέρεται στα χιλιάδες νοικοκυριά που βρίσκονται χωρίς ρεύμα επειδή δεν είναι σε θέση να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους

Στις «καταστροφικές συνέπειες» της σκληρής λιτότητας στην Ελλάδα αναφέρεται η γερμανική εφημερίδα «Handelsblatt» σε νέο δημοσίευμά της για την χώρα μας.

Η «Αυγή» έχει πάθει εμμονή με τον Πρετεντέρη: Δεν είναι βλαξ, αλλά γράφει βλακείες

Το μεγάλο πλεονέκτημα των μνημονιακών, έτσι ισχυρίζονται οι ίδιοι, είναι ότι βασίζουν τις απόψεις τους στον ορθό λόγο, έτσι ξεκινάει ακόμη ένα άρθρο της εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ Αυγή για τον γνωστό δημοσιογράφο Γιάννη Πρετεντέρη.

Γράφει το άρθρο της Αυγής:

Η δημοκρατία χρειάζεται διάσωση!

Άρθρο του Στάθη Λειβαδίτη, μέλους της Διοικούσας Επιτροπής του κόμματος Πειρατών Ελλάδας

Κάποιοι κατηγορούν και ειρωνεύονται ότι τα κόμματα Πειρατών για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι το ελεύθερο κατέβασμα (free downloading) και ο διαμοιρασμός (sharing) αρχείων από το ίντερνετ. Πρόκειται για μια υπερ-απλούστευση που γίνεται εσκεμμένα, αφενός με στόχο την υποβάθμιση του πειρατικού κινήματος και αφετέρου την αποφυγή της διαρροής ψηφοφόρων από τα παραδοσιακά κόμματα. Στην πραγματικότητα τα κόμματα Πειρατών παγκοσμίως συν-αποτελούν τον πολιτικό βραχίονα του ίντερνετ και αγωνίζονται για τα πολιτικά δικαιώματα και ελευθερίες που καταπατώνται από τις κυβερνήσεις όλων των κρατών, με πρόσχημα τη σταθερότητα, ή την ασφάλεια, ή την πάταξη της τρομοκρατίας, κλπ. Όλα αυτά που ευαγγελίζονται τα κόμματα Πειρατών ίσως φαίνονται νέα και πολύ «προχωρημένα» για τον περισσότερο κόσμο, ειδικά σε μια περίοδο κρίσης και εξαθλίωσης της κοινωνίας.Η αλήθεια είναι όμως ότι σε μια τέτοια στιγμή η συμμετοχή όλων στα κοινά είναι απαραίτητη, για να μην απεμπολήσουμε τα δικαιώματα μας αλλά και για να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία. Γιατί στην προκειμένη περίπτωση, η δημοκρατία είναι που χρειάζεται διάσωση στη χώρα μας και όχι τόσο η χώρα μας από τα χρέη.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πρώτα – πρώτα τα κόμματα Πειρατών είναι δημοκρατικά, με την έννοια ότι από το Σώμα των Μελών, δηλαδή από τη βάση, λαμβάνονται όλες οι αποφάσεις και στις βασικές 3+1 αρχές τους είναι η διαφάνεια στο κράτος. Άλλωστε γι’ αυτό μπαίνουν αμέσως στο στόχαστρο των παραδοσιακών κομμάτων, του περασμένου αιώνα, που επιμένουν να λειτουργούν με ξεπερασμένες μεθόδους και εισπράττουν την αδιαφορία του κόσμου. Ποιος πολιτικός θέλει τη διαφάνεια; Ρωτείστε στο δρόμο οποιονδήποτε περαστικό, τυχαία, να σας πει τη γνώμη του για τους πολιτικούς. Δεν θα συναντήσετε ούτε έναν να σας μιλήσει με καλά λόγια γι’ αυτούς. Οι πολίτες έχουν σχηματίσει αυτή τη γνώμη, φυσικά όχι άδικα, αφού σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης οι τίμιοι και ειλικρινείς πολιτικοί - αν υπάρχει αυτό το είδος - είναι μετρημένοι στα δάχτυλα.

Η σημαντική διαφορά των ανθρώπων που είναι μέλη των κομμάτων Πειρατών από τους συνηθισμένους πολιτικούς, είναι ότι έχουν μπει σε αυτά εθελοντικά και συνειδητά, γιατί πιστεύουν ότι στο σημερινό κόσμο μπορεί να εφαρμοστεί ένα δικαιότερο σύστημα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και η τεχνολογία μπορεί να εξασφαλίσει την καλύτερη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά. Στην πρόσφατη Συνεδρίαση των Ευρωπαϊκών κομμάτων Πειρατών στην Αθήνα (PPEU Athens 2013), καταρτίστηκε το κοινό εκλογικό πρόγραμμα (http://ppeu.net/wiki/doku.php?id=programme:conferences:athens2013:consolidated_programme) με το οποίο θα διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών στις ευρωεκλογές της επόμενης χρονιάς. Το ίδιο είχε γίνει και στις ευρωεκλογές του 2009 όταν για πρώτη φορά συντάχθηκε ένα κοινό Ευρωπαϊκό μανιφέστο, η «Διακήρυξη της Ουψάλα» (http://historik.piratpartiet.se/?p=933)

Τα παρακάτω αποσπάσματα είναι από την «Διακήρυξη της Αθήνας» και συγκεκριμένα από το Προοίμιο και τα κεφάλαια Συμμετοχή του Πολίτη και Ανοιχτή Διακυβέρνηση και Διαφάνεια στην Πολιτική και Νομοθεσία Κατά της Διαφθοράς:

«…Οι Πειρατές θεωρούμε πως το μέλλον της Ευρώπης πρέπει να οργανωθεί βάσει τόσο του κοινού συμφέροντος όλων των Ευρωπαίων πολιτών, όσο και του συμφέροντος των κρατών μελών. Ως εκ τούτου όλοι οι Πειρατές στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουμε υιοθετήσει αυτό το εκλογικό πρόγραμμα και παλεύουμε μαζί για να κάνουμε το όραμά μας για την Ευρωπαϊκή Ένωση πραγματικότητα. Το δημοκρατικό έλλειμμα εντός της Ευρωπαϊκής ένωσης υπήρχε από τις απαρχές της και δεν έχει αντιμετωπιστεί επαρκώς κατά την διάρκεια της διαδικασίας ενσωμάτωσης. Ένας σημαντικός στόχος όλων των Πειρατών θα είναι να επιδιορθώσουν αυτή την κατάσταση και να χτίσουν ένα γερό δημοκρατικό θεμέλιο για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, είναι υψίστης σημασίας να σχεδιαστούν πολιτικές διαδικασίες που θα είναι πιο φιλικές για τους πολίτες και να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη ενός κοινού Ευρωπαϊκού πολιτισμικού χώρου, προστατεύοντας παράλληλα τους υπάρχοντες πολιτισμούς. Η ΕΕ θα πρέπει να φανεί αντάξια των αρχών της περί αποκέντρωσης και αποφάσεις δεν πρέπει να λαμβάνονται σε επίπεδο ΕΕ αν μπορούν να επιλυθούν καλύτερα σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο. Αν δεν υπάρχει ισότιμη και χωρίς διακρίσεις επικοινωνία, δεν θα μπορέσει να επέλθει επαρκής συμμετοχή και έτσι δεν θα μπορούν να παρθούν ορθές αποφάσεις που να εκπροσωπούν το γενικό δημόσιο συμφέρον.»

«Το διαδίκτυο ως μια νέα σφαίρα επικοινωνίας προσφέρει τρομερές ευκαιρίες, δίνοντας τη δυνατότητα για πολιτική εξέλιξη, βοηθώντας την υπερπήδηση της πολιτικής ιεραρχίας, της μονόδρομης επικοινωνίας και το σπάσιμο της επικράτειας των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Οι Πειρατές, ως εκ τούτου, θα αμυνθούμε υπέρ της ελευθερίας του διαδίκτυου με ισχυρή αποφασιστικότητα τόσο σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο και σε παγκόσμια κλίμακα.

«Εμείς οι Ευρωπαίοι Πειρατές θέλουμε ένα κοινό πρότυπο για τις πρωτοβουλίες πολιτών σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο. Θέλουμε πρωτοβουλίες πολιτών που θα μπορούν να αλλάξουν συντάγματα, νόμους, κλπ, και πάντα να ακολουθεί δημοψήφισμα…»

«…Οι συναλλαγές του δημόσιου τομέα, συμπεριλαμβανομένων και των ιδιωτικών οντοτήτων που επιτελούν δημόσιο έργο μέσω ανάθεσης, πρέπει να είναι διάφανες. Η πολιτεία, η πολιτική και η εκτελεστική εξουσία είναι διαχειριστές των χρημάτων των πολιτών, που καταβάλλονται μέσω της φορολόγησης. Οι Πειρατές πιστεύουμε πως είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα των πολιτών να ελέγχουν όλες τις συμβάσεις στον δημόσιο τομέα, χωρίς να είναι απαραίτητη καμία αιτιολόγηση για την αίτηση οποιασδήποτε πληροφορίας. Οι όποιες εξαιρέσεις στην διαφάνεια θα πρέπει να είναι περιορισμένες, ξεκάθαρα και λειτουργικά απαριθμημένες στην νομοθεσία περί διαφάνειας…»

Είναι φανερό ότι οι πολίτες έχουν γυρίσει την πλάτη τους στα παραδοσιακά κόμματα (όλες οι δημοσκοπήσεις το καταγράφουν αυτό) και στρέφουν την προσοχή τους σε εκείνα που τους παρέχουν τη δυνατότητα της μεγαλύτερης συμμετοχής στις διαδικασίες διαβούλευσης και λήψης των αποφάσεων. Και αυτό γιατί τα αρχηγικά παραδοσιακά κόμματα δεν μπορούν να ακούσουν ούτε καν τα μέλη τους!

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις του ήρωα Snowden, για τη μαζική παρακολούθηση ανυποψίαστων πολιτών πολλών χωρών από την Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας της Αμερικής, ταρακούνησαν τα θεμέλια του δημοκρατικού κράτους. Πολίτες από όλο τον κόσμο ξεσηκώθηκαν, προκλήθηκαν διπλωματικά επεισόδια, γιατί πρόκειται για μια καθαρή περίπτωση ωμής παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ιδιωτικότητας, της ελευθερίας της έκφρασης, της ελεύθερης επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων. Και πώς να μην είναι, όταν όλα τα μηνύματα μας στο Διαδίκτυο βρίσκονται σε κοινή θέα, το ίδιο και οι τηλεφωνικές συνομιλίες μας, είναι κάπου εκεί αποθηκευμένες και οι κυβερνήσεις μπορεί να έχουν πρόσβαση σε αυτές οποιαδήποτε στιγμή το θελήσουν, η διαδικτυακή συμπεριφορά μας καταγράφεται και αποθηκεύεται.

Αλλά οι Πειρατές δεν αγωνίζονται μόνο για τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και την αναμόρφωση της νομοθεσίας για τα πνευματικά δικαιώματα και τις πατέντες. Και αν αναρωτιέστε τι σημαίνουν όλα αυτά και αν έχουν κάποια πρακτική εφαρμογή στην καθημερινή μας ζωή, αναλογιστείτε τι μπορούν να καταφέρουν πολυεθνικές εταιρίες ειδικευμένες σε ζητήματα πνευματικών δικαιωμάτων και ευρεσιτεχνιών. Θα μπορούν π.χ. να απαγορεύουν να φυτεύουμε στις αυλές μας το τάδε λαχανικό ή το δείνα φρούτο, να απαγορεύουν να μοιραστούμε με τους φίλους μας τη γνώση και τον πολιτισμό γιατί κάποιος έχει κάνει “copyright” και θα πρέπει να πληρώσουμε για τη χρήση τους. Αυτές οι καταστάσεις οδηγούν σε μονοπώλια και οι Πειρατές τα αντιμάχονται. Λένε όχι στα μονοπώλια της παγκοσμιοποίησης γιατί είναι το μόνο παγκόσμιο κόμμα που έχει κοινές θέσεις. Λένε όχι και στο μονοπώλιο της εξουσίας από τους πολιτικούς. Γιατί, στην ελληνική περίπτωση, να παίρνουν αποφάσεις μόνο 300 και όχι 300.000;

Πιστεύω ότι μόνο μέσα από την πρόταση των Πειρατών μπορεί να προκύψει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, μέσα από τη συμμετοχή όλων στα κοινά. Αν πιστεύετε ότι αυτά είναι κυρίαρχα ζητήματα σε μια σύγχρονη κοινωνία στηρίξτε και ψηφίστε το κόμμα Πειρατών Ελλάδας.

Στην ουσία ψηφίζετε εσάς.

Μυτιληναίος: Εθνική υπόθεση η σωτηρία της ΛΑΡΚΟ και της ελληνικής βιομηχανίας

Αίσθηση έχει προκαλέσει το άρθρο του επιχειρηματία Ευάγγελου Μυτηλιναίου στην εφημερίδα το ΒΗΜΑ της Κυριακής το οποίο ουσιαστικά είναι ένα προσχέδιο – μανιφέστο για την επιχειρηματικότητα ενόψει των εκλογών στο ΣΕΒ όπου σύμφωνα με πληροφορίες ο επιχειρηματίας ενδιαφέρεται να διεκδικήσει την ηγεσία.

Το άρθρο έχει ως εξής:

Το άρθρο έκπληξη της εφημερίδας Αυγή: Οταν η Δέσποινα Βανδή έγινε Δέσποινα Μαλέα

Η Αυγή αγάπησε τη Δέσποινα Βανδή; Περίπου. Αφορμή για ένα ενδιαφέρον άρθρο για τη στάση της τραγουδίστριας υπήρξε η εξέλιξη της συνεργασίας της με τον Νότη Σφακιανάκη. Οπως σημειώνει η εφημερίδα «Δεν θα αγαπήσουμε ό,τι έχει τραγουδήσει, δεν θα ξεχάσουμε τη λαϊκοπόπ αισθητική και κουλτούρα, αλλά όποιος στον αγώνα κατά του φασισμού ορθώνει το ανάστημά του, γίνεται ένας από μας»

Ο ποπ πρόεδρος και οι πατερούληδες της Κουμουνδούρου

Γράφει ο Ηλίας Κανέλλης | Τα Νέα

Η φράση «το πιο συμπαγές και σταλινικό μπλοκ είναι το μνημονιακό μιντιακό που εκφράζεται κατά κύριο λόγο το βράδυ από το Mega και το πρωί από "ΤΑ ΝΕΑ"», που αποδίδεται στον Αλέξη Τσίπρα, ακόμα κι αν ειπώθηκε έτσι δεν σημαίνει τίποτα, δεν είναι παρά βερμπαλισμός. Τι μπορεί, στην πραγματικότητα, να σημαίνει η κατηγορία ότι «ΤΑ ΝΕΑ» είναι σταλινικά; Πώς θα μπορούσε μια εφημερίδα, ένα κανάλι, ένας οργανισμός ενημέρωσης να έχει σχέση με ένα σύστημα κεντρικής εξουσίας που στηρίχθηκε στη χειραγώγηση και στον συστηματικό διωγμό των αντιπάλων, στην ιδεολογική και στην πολιτική καταστολή, στους μηχανισμούς άσκησης εξουσίας, στα στρατόπεδα εξορίας, απομόνωσης ή εξόντωσης αντιφρονούντων;

«Οι πολιτικοί «ηγέτες» αχυράνθρωποι των Γερμανών…»

Το πολιτικό σκηνικό στις μέρες μας παρουσιάζει έντονα συμπτώματα εκφυλισμού που προκαλούν την κοινή γνώμη. Τα κρούσματα διαφθοράς και η σκανδαλοθηρία στην πολιτική ζωή της χώρας μας καθημερινά φτάνουν στο φώς της δημοσιότητας και εγείρουν εύλογα την κοινωνική αποδοκιμασία, ιδίως την ώρα που ο ελληνικός λαός δοκιμάζεται από την στείρα και ανάλγητη πολιτική των Μνημονίων.

Διεφθαρμένοι πολιτικοί εξαρτημένοι από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα ή ένα καλοστημένο παιχνίδι μετατροπής πολιτικών σε πειθήνια όργανα για την εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών ή μήπως και τα δύο μαζί; Ποιο είναι άραγε το παρασκήνιο της εγχώριας πολιτικής σκηνής και από ποιον διαμορφώνεται;

Για ένα Δημοκρατικό Μέτωπο, απέναντι στο φασισμό, το ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και τη βία

Του ΚΩΣΤΑ ΧΑΪΝΑ

Μετά τη δολοφονία στο Κερατσίνι από την εγκληματική οργάνωση “Χρυσή Αυγή”, αναπτύχθηκε ένας έντονος προβληματισμός, ανάμεσα σε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες αυτής της χώρας. Κάποιοι μίλησαν για αντιφασιστικό μέτωπο, αλλά έθεσαν ως βασικό όρο την αντιμνημονιακή διάσταση. 

Δηλαδή σύμφωνα με την άποψη αυτή, στο αντιφασιστικό μέτωπο έχουν θέσει μόνο όσοι είναι κατά του μνημονίου. Δηλαδή όσοι δημοκράτες πολίτες για παράδειγμα, δεν θεωρούν ότι η στάση απέναντι στο μνημόνιο, είναι βασικό κριτήριο ενός αντιφασιστικού μετώπου, αποκλείονται εξ ορισμού.