Κυριακή 19 Ιουνίου 2011

Κουβέλης: «Η χρεοκοπία είναι μια υπαρκτή πιθανότητα »

«Η  χρεοκοπία είναι μια υπαρκτή πιθανότητα », τόνισε στην ομιλία του ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.

Τα κυριότερα σήμεία της ομιλίας έχουν ώς εξής:

1.Η χώρα βρίσκεται στην δίνη μιας παρατεταμένης κρίσης, της βαθύτερης στην σύγχρονη ιστορία της, χωρίς να διαφαίνεται διέξοδος στο άμεσο μέλλον, εξαιτίας της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής.

Στον πυρήνα της κρίσης, που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά αγγίζει όλες τις πλευρές της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, βρίσκεται το πολιτικό σύστημα που οικοδομήθηκε, με ευθύνη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, από την μεταπολίτευση και μετά.

Ένα πολιτικό σύστημα που στηρίχθηκε στην ανάπτυξη του πελατειακού κράτους, ανέχθηκε την κρατικοδίαιτη ανάπτυξη ενός μη παραγωγικού ιδιωτικού τομέα, κατασπατάλησε τον δημόσιο πλούτο, οικειοποιήθηκε την δημόσια διοίκηση και οδήγησε την χώρα στο τέλμα της διαφθοράς και της διαπλοκής.

Σήμερα, ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του μνημονίου και 20 μήνες, συνολικά διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα επιδείνωση της οικονομικής κρίσης, η χρεοκοπία είναι μια υπαρκτή πιθανότητα και μόνο η αλληλεξάρτηση με την ευρωπαϊκή και τη διεθνή οικονομία δίνει προσωρινή διέξοδο, με την συνεχή παροχή, ακριβών δανείων στη χώρα.

Ταυτόχρονα, η ραγδαία κατάρρευση του παλαιοκομματικού συστήματος, η κρίση εμπιστοσύνης στις σχέσεις των πολιτών με τα κόμματα και τα συνδικάτα καθώς και η απόρριψη του τρόπου άσκησης πολιτικής, όπως τον γνωρίσαμε από την μεταπολίτευση και μετά, έχουν σαν αποτέλεσμα μια πρωτόγνωρη κοινωνική κινητικότητα που δημιουργεί νέα δεδομένα στο υπάρχον πολιτικό σκηνικό.

Η κινητοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων το τελευταίο διάστημα, αποτελεί ένα, κατ αρχήν, θετικό γεγονός. Οι αυθόρμητες κινητοποιήσεις των πολιτών στις πλατείες, κινητοποιήσεις που εκφράζουν την θέληση των πολιτών για αλλαγή πορείας, είναι αναγκαίο να συμβάλλει στην διαμόρφωση νέων πολιτικών συσχετισμών απέναντι στον καταρρέοντα δικομματισμό. Όσοι επιχειρούν να ερμηνεύσουν το κίνημα των πολιτών με εργαλεία του παρελθόντος και να το καθοδηγήσουν με τρόπο που να εξυπηρετεί πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες, διαπράττουν σοβαρό λάθος.

Όπως λάθος είναι να επικρατήσει ένας νέος λαϊκισμός και μια ακραία αντικοινοβουλευτική λογική που ανοίγει τον δρόμο σε επικίνδυνα μονοπάτια.

Οι συσχετισμοί στην κοινωνία αλλάζουν, το ζητούμενο είναι να αποτυπωθούν, με αυθεντικό τρόπο, στην κεντρική πολιτική σκηνή όποτε και αν υπάρξει η επόμενη εκλογική αναμέτρηση.


2.Ενας χρόνος εφαρμογής του μνημονίου, δεν έδωσε τα αποτελέσματα που ανέμεναν οι εμπνευστές και οι υποστηρικτές του.

Μετά τον καταιγισμό των μέτρων για την εφαρμογή του και τις συνεχείς επικαιροποιήσεις, η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται αντιμέτωπη με βαθειά ύφεση, έκρηξη πληθωρισμού, συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης, χωρίς να είναι ορατή η προοπτική εξόδου από την κρίση.

Έγκαιρα εκτιμήσαμε ότι με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, η χώρα θα αντιμετωπίσει τον άμεσο κίνδυνο πλήρους κατάρρευσης. Τα αποτελέσματα δικαιολογούν αυτή την εκτίμηση.

Η χώρα δεν έχει μέλλον όταν τα μόνα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι οι περικοπές μισθών και συντάξεων, η επιβολή έμμεσων φόρων και η αύξηση των ήδη υπαρχόντων.

Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, ουσιαστικά το Μνημόνιο 2, κινείται στην ίδια κατεύθυνση και θα έχει τα ίδια αποτελέσματα: ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, αύξηση της ανεργίας- που ήδη βρίσκεται σε εφιαλτικά επίπεδα- ακρίβεια, κλείσιμο μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Ένας ατέλειωτος φαύλος κύκλος.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ εκφράζει την κατηγορηματική της αντίθεση και θα καταψηφίσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα στην Βουλή.


3.Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ έδωσε πρόσφατα στην δημοσιότητα τις προτάσεις της για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Οι προτάσεις αυτές επικεντρώνονται σε πέντε πεδία:

-Δημοσιονομική εξυγίανση και αναδιάρθρωση του χρέους

-Σύγχρονο, μικρότερο και αποδοτικότερο κράτος

-Στρατηγικές επιλογές οικονομικής πολιτικής

-Δικαιότερο και αποτελεσματικότερο κράτος

-Ενίσχυση του κύρους των πολιτικών θεσμών

Σταθερή επιλογή μας είναι, ότι η δύσκολη μάχη και στα πέντε αυτά πεδία πρέπει να δοθεί μέσα στην Ευρώπη, μέσα στην ευρωζώνη. Κάθε άλλη επιλογή θα ήταν καταστροφική.

Η κρίση χρέους της χώρας, απαιτεί ταυτόχρονα, πανευρωπαϊκού χαρακτήρα λύση. Χρειάζεται να αναπτυχθούν διεκδικήσεις που θα στοχεύουν:

-στην έκδοση ευρωομολόγου

-στην θετική αναδιάρθρωση του συνολικού χρέους της χώρας, με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, μείωση του επιτοκίου και περίοδο χάριτος

-στην εκπόνηση ενός 5ετούς αναπτυξιακού προγράμματος με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το δημόσιο, το ΕΣΠΑ, την έκδοση επενδυτικού ομολόγου

Προϋπόθεση είναι να γίνει κατανοητό τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και στους εταίρους μας ότι το πρόβλημα απαιτεί πολιτική συνεννόηση και πολιτική λύση.

Η Ελλάδα χρειάζεται χρόνο και όχι ασφυκτικούς περιορισμούς, χρειάζεται πόρους για ανάπτυξη και όχι ,μόνο, συνεχή δάνεια. Η εμμονή στην πολιτική και τους όρους του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος μόνο αρνητικές επιπτώσεις θα έχει για την Ελλάδα, αλλά και για την ευρωζώνη.

Στο εσωτερικό της χώρας είναι επείγουσα ανάγκη η προώθηση μεταρρυθμίσεων που θα στοχεύουν στον περιορισμό των δημοσίων δαπανών, στην αύξηση των δημοσίων εσόδων, στον περιορισμό και εκσυγχρονισμό του κράτους, στην διαμόρφωση πολιτικών που θα διασφαλίζουν την προστασία των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων και στον εκσυγχρονισμό των θεσμών.

4.Η κυβέρνηση έχει κάνει τις επιλογές της. Δεν είναι διατεθειμένη να υιοθετήσει ένα διαφορετικό πλαίσιο πολιτικής. Περιορίζεται στις προβλεπόμενες από το μνημόνιο περικοπές, δεν παίρνει κανένα αναπτυξιακό μέτρο, δεν παίρνει κανένα μέτρο για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, της παραοικονομίας και της διαφθοράς.

Η αμφισβήτηση για την πολιτική της είναι καθολική. Αγγίζει ακόμη και το εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Οι πρόσφατες εξελίξεις με το ενδεχόμενο κυβέρνησης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ να φαντάζει, έστω και για λίγες ώρες πιθανό, ανέδειξαν τα τεράστια ελλείμματα της κυβερνητικής πολιτικής.

Ο πρόσφατος ανασχηματισμός, ουσιαστικά αποτελεί προϊόν εσωτερικών ισορροπιών. Είναι "κυβέρνηση συναίνεσης" των διαφορετικών ομάδων που υπάρχουν στο κυβερνητικό κόμμα και σε καμία περίπτωση, με την νέα της σύνθεση, δεν μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για μια "νέα αρχή", όπως επιχειρήθηκε, με επικοινωνιακό τρόπο, να εμφανιστεί. Είναι πιθανό, για ένα μικρό διάστημα, ο ανασχηματισμός να λειτουργήσει ως διαδικασία εξωραϊσμού, αλλά αυτός ο εξωραϊσμός δεν μπορεί να έχει αντοχή.

Για την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, το βασικό πρόβλημα, ήταν και παραμένει, η αλλαγή πολιτικής.

5.Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ δημιουργήθηκε ως δύναμη ευθύνης για την κοινωνία και την χώρα. Παρά τις δυσκολίες που δημιουργούν: η έλλειψη των δικαιωμάτων, αναγνωρισμένου από τον κανονισμό της βουλής κόμματος,, οι μεγάλες ελλείψεις υλικών μέσων και προφανώς η ύπαρξη υποκειμενικών αδυναμιών, αποτελεί μια ελπιδοφόρα δύναμη για ένα διαρκώς αυξανόμενο τμήμα του πληθυσμού.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ στις σημερινές συνθήκες, πιστεύει ότι μπορεί και πρέπει να παίξει σημαντικό ρόλο:

-στην ανάδειξη και προώθηση πολιτικών λύσεων που θα απαντούν στον κίνδυνο της χρεοκοπίας και θα αντιμετωπίζουν τα διαρθρωτικά προβλήματα.

-στην υποστήριξη δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων για αλλαγές στο κράτος και την δημόσια διοίκηση

-στην καλλιέργεια ενός νέου οικονομικού πολιτισμού με υψηλή κοινωνική ευθύνη, διάθεση για αυξημένη παραγωγικότητα και αίσθηση υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος.

Η προώθηση αυτού του πλαισίου των πολιτικών, συνιστά ρήξη με τις κυρίαρχες πολιτικές και τις κατεστημένες λογικές. Αποτρέπει την κοινωνική αποδόμηση, ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο, προωθεί ώριμες αλλαγές, δημιουργεί ευρύτερες συσπειρώσεις και προετοιμάζει το έδαφος για μεγαλύτερες και βαθύτερες αλλαγές.

Αυτό επιχειρεί να κάνει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ μέσα σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, ώστε να έχει την δική της επίδραση για μία ανορθωτική πορεία της χώρας.

Σ΄αυτή την προσπάθεια, είναι αναγκαία η συστράτευση ευρύτερων δυνάμεων του δημοκρατικού, σοσιαλιστικού χώρου.

Στις συνθήκες ρευστοποίησης της κοινωνίας και του παλαιοκομματικού πολιτικού συστήματος, είναι επείγουσα ανάγκη η ανασυγκρότηση του ευρύτερου δημοκρατικού, προοδευτικού χώρου.

Η προωθητική δύναμη των κομματικών σχηματισμών που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες στον χώρο αυτό, έχει εξαντληθεί.

Η συσσωρευμένη απογοήτευση, οι μαζικές αποδεσμεύσεις δημοκρατικών, προοδευτικών και αριστερών πολιτών από τις παραδοσιακές κομματικές τους δεσμεύσεις και η αναζήτηση νέων μορφών πολιτικής και συλλογικής έκφρασης συνιστούν μία νέα πραγματικότητα.

Σε όλους αυτούς η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ απευθύνει δημόσια πρόσκληση. Τους καλεί να μετατρέψουν την απογοήτευση σε θετική δράση και να ενισχύσουν την προσπάθεια που, εδώ και ένα χρόνο, κάνει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.

Την προσπάθεια δηλαδή, να δοθεί απάντηση στο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας για ριζική ανασυγκρότηση του πολιτικού πεδίου και των σημερινών κομματικών φορέων καθώς και για την διατύπωση μιας ολοκληρωμένης εναλλακτικής πολιτικής πρότασης. Προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της χώρας σε μια κατεύθυνση μεγαλύτερης ισότητας, κοινωνικής αλληλεγγύης και οικολογικής ανάπτυξης.

Μια προσπάθεια που δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιοριστεί στα όρια της σημερινής επιρροής της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Η προσπάθεια και η πολιτική μας αφορά ευρύτερες δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας.

6.Ο πρόσφατος ανασχηματισμός της κυβέρνησης, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξουν σημαντικές πολιτικές εξελίξεις σε σύντομο χρονικό διάστημα και σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Η ΚΕ πρέπει να εξουσιοδοτήσει την Εκτελεστική Επιτροπή, να προετοιμάσει το σύνολο του κόμματος γι αυτό το ενδεχόμενο.

Κουβέλης: «Η χώρα έχει πρωτίστως ανάγκη αλλαγής της πολιτικής.»

Συνέντευξη  του προέδρου της  Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη, στην εφημερίδα  Free Sunday και τη δημοσιογράφο Αγγελική Σπανού  
Πώς κρίνετε τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης;

Ο ανασχηματισμός μπορεί για μικρό χρονικό διάστημα να λειτουργήσει ως διαδικασία εξωραϊσμού, αλλά αυτός ο εξωραϊσμός δεν μπορεί να έχει αντοχή. Το κρίσιμο στοιχείο είναι η αλλαγή του περιεχομένου της πολιτικής. Και το περιεχόμενο αυτό δεν φαίνεται να αλλάζει.

Εκτιμάτε ότι η κυβέρνηση θα λάβει την αναγκαία ψήφο εμπιστοσύνης;

Το πιθανολογώ. Αυτή όμως η ψήφος εμπιστοσύνης δεν  σημαίνει και εμπιστοσύνη της  κοινωνίας απέναντι στην ασκούμενη  πολιτική της κυβέρνησης.
Είναι λύση οι εκλογές;

Η χώρα έχει πρωτίστως  ανάγκη αλλαγής της πολιτικής. Οι εκλογές όμως προβάλλουν πλέον ως η αναγκαστική λύση διεξόδου, με το δεδομένο ότι η πίεση της κοινωνίας είναι τεράστια, η δυσαρέσκεια κάθε μέρα μεγαλώνει και η αγανάκτηση πολλαπλασιάζεται.

Τελικά ήταν υπαρκτό το σενάριο κυβέρνησης συνεργασίας; Πώς σχολιάζετε τη στάση των δύο κομμάτων;

Το δικομματικό πολιτικό σύστημα επιβεβαίωσε ότι, εκτός από φθαρμένο και αποτυχημένο, είναι και κατώτερο των περιστάσεων. Παίχτηκε ένα επικοινωνιακό παιχνίδι και από τις δύο πλευρές, με προφανή στόχο να χρεώσει το ένα κόμμα στο άλλο την αποτυχία της «συνεννόησης».

Η Δημοκρατική Αριστερά τι θα πράξει στις εκλογές;

Η Δημοκρατική  Αριστερά, όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές, θα έχει τη δική της αυτόνομη παρουσία.
Η Δημοκρατική Αριστερά είναι παρούσα στις εξελίξεις και με λόγο πολιτικής ευθύνης έχει καταθέσει τις προτάσεις της.
Απέδειξε με τον πιο σαφή τρόπο και επιβεβαίωσε, όσο καλύτερα μπορούσε, με τις εναλλακτικές της επιλογές και με τις παρεμβάσεις της, τους λόγους που οδήγησαν στη γέννησή της προ ενός έτους. Η Δημοκρατική Αριστερά, με τον σύγχρονο, ανανεωτικό, δημοκρατικό και μεταρρυθμιστικό της λόγο, θα βαδίσει στις κάλπες έχοντας εμπιστοσύνη στην κρίση του δημοκρατικού κόσμου και θα επιδιώξει να συμβάλει με την παρουσία της στη νέα Βουλή στην ανασύνθεση του ευρύτερου δημοκρατικού, αριστερού και προοδευτικού χώρου.

Για ποιο λόγο η Δημοκρατική Αριστερά καταψηφίζει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα; Δεν προέχει η σωτηρία της χώρας;

Η χώρα βρίσκεται  σε βαθιά κρίση. Με τις εφαρμοζόμενες  πολιτικές και με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, η διέξοδος από την  κρίση όχι μόνο δεν διαφαίνεται, αλλά η χώρα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο πλήρους κατάρρευσης. Η εφαρμογή του θα οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση της ανεργίας και θα επιτείνει την ύφεση. Οι οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αλλά και η φοροεπιδρομή σε βάρος των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων και των πολιτών με φορολογική συνέπεια, θα πλήξουν ακόμα περισσότερο την κοινωνία.


Υπάρχει εναλλακτική ρεαλιστική πρόταση απέναντι στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα; Και το ρωτάω αυτό γιατί πολλοί μιλούν για μονόδρομο.

Η Δημοκρατική  Αριστερά υποστηρίζει ότι υπάρχουν πολιτικές που ανοίγουν το δρόμο για συντεταγμένη έξοδο από τη σημερινή κρίση. Με πολιτικές επιλογές και πραγμάτωση ώριμων μεταρρυθμίσεων, που δεν πρέπει να αναβάλλονται, αλλά πρέπει άμεσα να προωθηθούν.
Η Δημοκρατική Αριστερά, αντί του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, υποστηρίζει ότι μπορούν και πρέπει να εφαρμοστούν αλλαγές στην οικονομική και κοινωνική πολιτική που θα αντιστρέφουν την ύφεση μέσα από την υλοποίηση μιας αναπτυξιακής πορείας, θα κατανέμουν δίκαια τα βάρη της κρίσης και θα στηρίζουν τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα. Έχουμε καταθέσει δημόσια 28 θέσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης, που είναι ρεαλιστικές και άμεσα εφαρμόσιμες. Τις προτάσεις αυτές τις έχουμε κάνει εδώ και καιρό και τις επαναφέραμε επικαιροποιημένες, σε αντιπαράθεση με τις ρυθμίσεις του μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Εμείς δεν περιοριζόμαστε να υπενθυμίζουμε την αντιμνημονιακή μας στάση, αλλά προωθούμε και αναδεικνύουμε εναλλακτικές προτάσεις για την αντιμετώπιση των κρίσιμων ζητημάτων της χώρας.

Έχετε υποστηρίξει ότι τα μέτρα της κυβέρνησης αποτελούν φοροεπιδρομή και πλήττουν τους κοινωνικά αδύναμους. Τι προτείνει η Δημοκρατική Αριστερά;

Υποστηρίζουμε τη διεύρυνση της φορολογικής  βάσης, με δραστική αντιμετώπιση της  φοροδιαφυγής, της φοροαπαλλαγής  και της φοροκλοπής. Υποστηρίζουμε  την τιμαριθμική αναπροσαρμογή  των φορολογικών κλιμακίων και  τη διατήρηση του αφορολογήτου στα  σημερινά επίπεδα για τους μισθωτούς και τους αυτοαπασχολούμενους. Υποστηρίζουμε την αναδιάρθρωση του ΦΠΑ, και συγκεκριμένα να μειωθούν οι συντελεστές 23%, 13% και 6,5% σε 20%, 10% και 5% αντιστοίχως. Στην κατηγορία του 5% ΦΠΑ να ενταχθούν τα βασικά καταναλωτικά αγαθά και να θεσπιστεί 40% ΦΠΑ για τα είδη πολυτελείας. Τα τεκμήρια διαβίωσης αναμφισβήτητα πρέπει να υπάρξουν.

Έχετε προτείνει τη θετική αναδιάρθρωση του χρέους. Πόσο πιστεύετε ότι αυτό είναι εφικτό;

Είναι και ρεαλιστικό και εφικτό. Η κυβέρνηση όφειλε να διεκδικήσει την προώθηση της πρότασης αυτής. Η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, η μείωση του επιτοκίου και η ύπαρξη περιόδου χάριτος έπρεπε να αποτελούν τη σταθερή διεκδίκηση της Ελλάδας στην Ε.Ε. Άλλωστε είναι πολλοί εκείνοι στην Ε.Ε. που συζητούν και υποστηρίζουν μια τέτοια ρύθμιση. Μόνο έτσι η χώρα θα μπορούσε να κερδίσει τον αναγκαίο χρόνο, να πάρει ανάσα και προφανώς μέσα στο διάστημα αυτό να εφαρμόσει στο εσωτερικό της χώρας μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και αναδιαρθρώσεων.

Διατυπώσατε την πρόταση να υπάρξει ένα πενταετές αναπτυξιακό πρόγραμμα επενδυτικών δραστηριοτήτων. Πώς το εννοείτε;

Η Δημοκρατική  Αριστερά θεωρεί ότι η χώρα μας, στη  συγκυρία αυτή, θα μπορούσε  να προσέλθει στα όργανα της Ε.Ε. και µε ένα διαφορετικό αίτηµα-πρόταση: µε ένα πενταετές, συνολικό και συγκεκριμένο αναπτυξιακό πρόγραµµα επενδυτικών δραστηριοτήτων, ενδεικτικώς της τάξης των 20 δισ. ευρώ, και να ζητήσει  τη χρηματοδότησή του από τους μηχανισμούς της Ε.Ε. Η Ε.Ε. θα μπορούσε  να οργανώσει την επενδυτική πρωτοβουλία για την αναπτυξιακή ώθηση της οικονομίας µε τη σύμπραξη του προϋπολογισμού μας, ειδικότερα με το ΕΣΠΑ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και ειδικών μηχανισμών, όπως, για παράδειγμα, την έκδοση επενδυτικών ομολόγων. Κι αυτή η πρότασή μας είναι απολύτως ρεαλιστική.

Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011

"Η Σωτηρία της Χώρας, μόνο με Κυβέρνηση Προσωπικοτήτων"

Ανοιχτή Επιστολή προς τον Πρωθυπουργό της Χώρας

Γράφει η Ιωάννα Μελάκη*  

                       Α.Ε κ.Πρωθυπουργέ,

    Το ανακάτεμα της τράπουλας ,στην κοινωνία δεν αρέσει, τα ίδια πρόσωπα να φορέσουν τον μανδύα του Σωτήρα!!!ΌΧΙ κ.Παπανδρέου , δεν το δεχόμαστε όσο η ταπεινότητα σας, σας το επιτρέπει, να προσεγγίζετε, τις άλλες πολιτικές δυνάμεις του τόπου, να δέχεστε την απαξίωση τους,   να είστε έτοιμος να δεχτείτε τις ιδιοτελείς προτάσεις τους, δεν μας ικανοποιούν δεν σώνεται μαυτό τον τρόπο η Χώρα μας , δεν το δεχόμαστε ,να μην είστε εσείς Πρωθυπουργός!!!
  Εσένα θέλουμε, αλλά με πρόσωπα άλλα στην  Κυβέρνηση, χωρίς πολιτική ιστορία, που θυμίζουν ¨"λαμογιά" του χθες.΄Ένας καπετάνιος δεν εγκαταλείπει το καράβι του, στην φουρτούνα, ευθύνη του είναι και βρίσκει τους ποιο έμπειρους ναυτικούς να την αντιμετωπίσει, και μένει μέχρι το τέλος..Ευτυχώς η κοινωνία μας διαθέτει μυαλά κοινής αποδοχής, που έχουν διαπρέψει και είναι έτοιμα να αναλάβουν ρόλο σωστό ,ρόλο καθαρό, ρόλο των καιρών, ρόλο που θα τους αναθέσετε εσείς.Τολμήστε να τα βρείτε και αφήστε τα καλέσματα στα πρόσωπα των πολιτικών, που έχουν "μαυρίσει" στην συνείδηση του κάθε πολίτη!!
  Η κοινωνία αυτό σας φωνάζει καθημερινά από την Πλατεία Συντάγματος και σε όλες τις άλλες πλατείες των μεγάλων πόλεων της Χώρας μας.
Οι αγανακτισμένοι πολίτες, έχουν πόρισμα και πορεία, έχουν φωνή, ζητούν την αλλαγή, θέλουν να σας δουν αλλιώς.Δίπλα τους..γιατί δε το τολμάτε; Γιατί δεν κατεβαίνετε στην Γενική Συνέλευση τους, να τους ακούσετε;΄Γιατί απομακρύνεστε από την κοινωνία;  από μας, από τους πολίτες,που πριν ένα χρόνο, μας ζητούσατε να σας εμπιστευτούμε την τύχη μας,την τύχη των παιδιών μας την τύχη της Χώρας μας;
  Κ.Πρωθυπουργέ, βγαίνετε στα διαγγέλματα σας,και μας ενημερώνετε για τα σκληρά μέτρα που θα πάρετε για μας;΄Και μετά ενημερωνόμαστε από τα ραδιόφωνα και τα  κανάλια ότι ζητάτε πολιτική συννέναιση.Μας ρωτήσατε εάν εμείς ως κοινωνία εμπιστευόμαστε κανένα  σας;
  κ.Πρωθυπουργέ της Χώρας, τσάμπα αναλώνεστε, δεν μας λύνετε το πρόβλημα, ακόμα και αν συνεργαστείτε με όλα τα πολιτικά κόμματα, εμείς θέλουμε την αλήθεια, μια αλήθεια που κανένας σας, δεν μας είπε προεκλογικά, τι ακριβώς συνέβαινε με την Οικονομία της Χώρα μας!
Η κοινωνία των αγανακτισμένων , σας τιμά και διαμαρτύρεται ειρηνικά, σεβαστή τε την, βγείτε σε διάγγελμα, πείτε την αλήθεια στον Ελληνικό λαό ,ζητείστε "ΣΥΓΝΏΜΗ" για τα μέχρι σήμερα δεινά που τον έχετε φορτώσει.Ζητείστε υγιείς προσωπικότητες της Επιστήμης να αναλάβουν Κυβερνητικό έργο, και προχωρείστε, για μια νέα πορεία, αφού αναποδογυρίστε τα μνημόνια και τις δεσμεύσεις που πήρατε, χωρίς την συγκατάθεση του Ελληνικού Λαού, τότε και η Ιστορία θα σας τιμά και η ΄Ελληνες θα σας συγχωρέσουν!!! και η Ελληνική Οικονομία θα πάρει μπροστά, αφού οι ΄Ελληνες θα αρχίσουν παρά την ταλαιπωρία τους , να σας εμπιστεύονται για την νέα Αρχή που θα κάνετε με τους ανθρώπους της νόησης και της διανόησης.                        
                                                             

                                                        Η  Πρόεδρος της ΄Ένωσης Προστασίας  Καταναλωτών Κρήτης

                                                                                                Ιωάννα Μελάκη
 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΡΗΤΗΣ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ Ν. ΧΑΝΙΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ Α/Μ35

Ταχ.δ/νση:Πλ.1866 Αρ.2
Email: epkxan@gmail.com
Τηλ-Φαξ:2821092666-28210 92306

Επιστολή υπέρ του Μεσοπρόθεσμου υπογράφουν 11 Έλληνες καθηγητές

Επιστολή υπογράφουν 11 Έλληνες καθηγητές πανεπιστημίου όπου ζητούν από τους πολίτες να δουν με απλή λογική την οικονομική κρίση ως κατάσταση δυσχερώς αναστρέψιμη, και να προσπαθήσουμε σαν λαός να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη του ευατού μας και των ξένων, έχοντας χάσει τη μάχη της ανάπτυξης.

Ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο:

"Κανείς δεν αγνοεί βέβαια πόσο επαχθής είναι η σημερινή πραγματικότητα για όλους σχεδόν τους Ελληνες. Και κανείς δεν αμφισβητεί ότι πολλοί συμπατριώτες μας βρίσκονται σε κατάσταση απελπισίας. Εύλογα δε. Κεκτημένα ανετράπησαν, αυτονόητα κατέρρευσαν, προσδοκίες διαψεύστηκαν, ειδικά δε για τους νέους, τουλάχιστον τους........μη προνομιούχους ή υπερπροικισμένους οι διαφαινόμενες προοπτικές προκαλούν δέος.Εξίσου γνωστό είναι όμως, επίσης, ότι απελπισία και ορθολογισμός σπανίως συμβαδίζουν. Γιατί η απελπισία οδηγεί στον πανικό και αυτός σε κινήσεις σπασμωδικές ή χωρίς προσανατολισμό, οι οποίες όχι σπάνια αντιστρατεύονται τους στόχους και τα συμφέροντα εκείνων που τις αποπειρώνται.Αν λοιπόν αποφασίσαμε να προσυπογράψουμε το παρόν δεν είναι επειδή, περιχαρακωμένοι στον ακαδημαϊκό μικρόκοσμό μας δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε _ και ακόμη περισσότερο να νιώσουμε _ την αγανάκτηση, την απόγνωση και την ανάγκη για αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας. Αλλά επειδή θεωρούμε χρέος μας να θέσουμε, υπό μορφή ερωτημάτων, ενώπιόν της, κάποια δεδομένα καθώς και προβληματισμούς που εκτιμούμε ότι πηγάζουν από την απλή λογική.
Πρώτον: Με τη δαιμονοποίηση των ξένων κυβερνήσεων _ οι οποίες οφείλουν να φορολογούν τους πολίτες τους για να συνεχίζεται ο χαμηλότοκος δανεισμός μας, εις βάρος ίσως των άμεσων αναπτυξιακών προοπτικών των χωρών τους _ δεν εγκλωβιζόμαστε σε μια συμπεριφορά ομφαλοσκόπησης που αγνοεί τα δεδομένα της πραγματικότητας και τη συνθετότητα του σύγχρονου κόσμου; Πράγματι.Οι πολιτικοί εντολοδόχοι των δανειστών μας δεν έχουν, και αυτοί, απέναντί τους κοινοβούλια, κοινές γνώμες, υποχρέωση λογοδοσίας σε επίσης αγανακτισμένους ανθρώπους που ενδεχομένως θεωρούν ότι η συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας μας _ εφόσον η ίδια δεν καταβάλλει ένα επώδυνο τίμημα για την ανόρθωσή της _ είναι ασύμφορη, παράλογη, άδικη, ακόμη και επισφαλής;Δεύτερον: Εάν, κατά το διάχυτο λαϊκό αίτημα, φύγει η Τρόικα, καταγγελθεί το επαχθές και «απεχθές», μνημόνιο, κηρυχθεί χρεοστάσιο κλπ. η κατάσταση του μέσου έλληνα θα βελτιωθεί ή, κατά την κοινή λογική, θα επιδεινωθεί, δραματικά και ραγδαία;
Τρίτον: Το ότι πολλές αποφάσεις των πολιτικών μας ηγεσιών δεν είναι κοινωνικά δίκαιες ή οικονομικά αποτελεσματικές αναιρεί το γεγονός πως καμία εναλλακτική προοπτική δε διαφαίνεται σήμερα πιο «αναίμακτη» ή λιγότερο επώδυνη από τη συνέχιση της χρηματοδότησής μας, έστω και με τους, σκληρούς πράγματι, όρους του Μνημονίου;
Τέταρτον: Εμείς ως λαός δεν έχουμε καμία ευθύνη για την παρούσα δραματική κατάσταση; Δεν καθυστερήσαμε με μαζικές κινητοποιήσεις τον εξορθολογισμό του ασφαλιστικού μας συστήματος; Οι πολιτικές μας επιλογές, η επίμονη απαίτηση ευχάριστων προεκλογικών υποσχέσεων που οδηγούσε τα κόμματα σε πλειοδοσία «δεσμεύσεων» και εξοστράκιζε τις φωνές της πρόνοιας και της λογικής, ο ατομικός υπερδανεισμός και ο ακραίος υπερκαταναλωτισμός την περίοδο της φαινομενικής ευμάρειας δεν συνέβαλαν στη σημερινή κατάσταση; Και υπήρξαν ποτέ λαοί που δεν κατέβαλαν τίμημα για τα λάθη τους;
Μήπως, λοιπόν, αντί της διαρκούς μεμψιμοιρίας, της συνεχούς καταγγελίας των ξένων και των αέναων κλαυθμών, θα αποτελούσε πιο ορθολογική αντίδραση η αποδοχή της νέας πραγματικότητας ως κατάστασης δυσχερώς (και μόνο σε βάθος χρόνου) αναστρέψιμης, καθώς και ο πολλαπλασιασμός των ατομικών και συλλογικών μας προσπαθειών για την έξοδο από την κρίση; Οπως, δηλαδή, έκαναν μεταπολεμικά λαοί που είχαν χάσει τη μάχη στα στρατιωτικά πεδία, κέρδισαν όμως αυτήν της ειρήνης.Σε τελική ανάλυση εμείς, παρά τα κονδύλια που κατά τις τελευταίες δεκαετίες εισέρευσαν πλουσιοπάροχα στη χώρα μας, χάσαμε τη μάχη της ανάπτυξης και προϋπόθεση για να μη χάσουμε τον πόλεμο είναι να ανακτήσουμε την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη πρώτα του εαυτού μας, στη συνέχεια δε και των ξένων, ως λαός που διδάσκεται από τα λάθη του και αγωνίζεται για την αναίρεση ή έστω τον περιορισμό των συνεπειών τους.

Καθηγητής Θάνος Βερέμης, ιστορικός, πρώην πρόεδρος Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας
Καθηγητής Απόστολος Γεωργιάδης, αστικολόγος, πρόεδρος Ακαδημίας Αθηνών
Καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος, πολιτικός επιστήμων
Καθηγητής Θόδωρος Κουλουμπής, διεθνολόγος, πρώην πρόεδρος ΕΛΙΑΜΕΠ
Αναπληρωτής καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης, πολιτικός επιστήμων
Kαθηγητής Γιώργος Παγουλάτος, πολιτικός επιστήμων
Καθηγητής Χρήστος Ροζάκης, διεθνολόγος, αντιπρόεδρος ευρωπαϊκού δικαστηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Καθηγητής Μιχάλης Σταθόπουλος, αστικολόγος, πρώην πρύτανης Πανεπιστημίου Αθηνών
Επίκουρους καθηγητής Πλάτων Τήνιος, οικονομολόγος
Καθηγητής Γρηγόρης Τσάλτας, διεθνολόγος, εκλεγμένος πρύτανης Παντείου Πανεπιστημίου
Καθηγητής Λουκάς Τσούκαλης, πολιτικός επιστήμων

Κυριακή 12 Ιουνίου 2011

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Η «Παρέμβαση της Εβδομάδας» του Ευρωβουλευτή της Ομάδας της Συμμαχίας Φιλελεύθερων και Δημοκρατών για την Ευρώπη και μέλους της Δημοκρατικής Συμμαχίας Θόδωρου Σκυλακάκη, με θέμα: «Αντισταθείτε στον παραλογισμό».

Η άρνηση της πραγματικότητας είναι στάση άκρως επικίνδυνη και για τα άτομα και για τις κοινωνίες. Ο λόγος είναι απλός. Αν αναγνωρίζεις ένα πρόβλημα έχεις κάποια πιθανότητα να το επιλύσεις. Αν αρνείσαι την πραγματικότητα η πιθανότητα να το επιλύσεις τείνει προς το μηδέν, ενώ η πιθανότητα να υποστείς τις συνέπειες της μη επίλυσής του, μετατρέπεται σε βεβαιότητα.

Ποια είναι η πραγματικότητα σήμερα. Η Ελλάδα έχει τρία τεράστια οικονομικά προβλήματα. Το πρώτο είναι ότι ζει με δανεικά ξοδεύοντας περισσότερα από όσα παράγει. Το πόσο είναι εφιαλτικό, 500 ευρώ ανά νοικοκυριό το μήνα και οι δανειστές (μνημόνιο και ΕΚΤ), μας δανείζουν με τον άκρως δυσάρεστο όρο να πάψουμε να ζούμε με τα δικά τους δανεικά. Το δεύτερο είναι ότι το κράτος έχει ένα τεράστιο χρέος ύψους 105.000 ευρώ ανά νοικοκυριό, μέρος του οποίου θα πρέπει κάποτε να αρχίσει να αποπληρώνει. Χρέος που δεν χρησιμοποιήθηκε για επενδύσεις και πήγε όλο για μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και ιατροφαρμακευτική σπατάλη και αυτοί που ωφελήθηκαν, το μετέτρεψαν κυρίως σε σπίτια, αυτοκίνητα και κάθε είδους εισαγόμενα. Το τρίτο είναι ότι η οικονομία είχε έναν υπερτροφικό καταναλωτικό τομέα που ζει με δανεικά και περιλαμβάνει πολύ μεγαλύτερο κράτος, αλλά και πολύ περισσότερα καταστήματα, γιατρούς, φαρμακοποιούς, καφενεία, εστιατόρια, ξενυχτάδικα, μέσα ενημέρωσης, κομματικά στελέχη, σπίτια κ.λπ., απ’ ότι δικαιολογεί η παραγωγική της ικανότητα. Καθώς τα δανεικά μειώνονται ο υπερτροφικός καταναλωτικός τομέας συρρικνώνεται δραματικά δημιουργώντας μαζική ανεργία, που θα ξεπεράσει το 1 εκ.

Αν η χώρα χρεοκοπήσει, τότε η οικονομία θα υποστεί μαζικό έμφραγμα και θα πληρώσουμε κόστος της τάξεως των 1000 ευρώ μήνα ανά νοικοκυριό. Ταυτόχρονα θα συμβούν πιθανότατα ανεξέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις και είναι άγνωστο τι θα επιβιώσει από το υπάρχον πολιτικό σύστημα και την ηγεσία της χώρας γενικά (ΜΜΕ, επιχειρήσεις κ.λπ.). Όπως άγνωστο είναι και τι θα ακολουθήσει αφού η ζωή απεχθάνεται το κενό. Η εμπειρία των ανατολικών χωρών, όταν χρεοκόπησε το δικό τους σύστημα (χάος και ολιγάρχες), δεν είναι ασφαλώς ενθαρρυντική. Αν δεν το θέλουμε αυτό, θα πρέπει: Πρώτον να προσαρμόσουμε το επίπεδο ζωής μας προς τα κάτω μειώνοντας ταχύτατα το δημόσιο έλλειμμα κοντά στο μηδέν. Δεύτερον να προσελκύσουμε εκατοντάδες δισεκατομμύρια επενδύσεις στον ατροφικό παραγωγικό εξωστρεφή τομέα της οικονομίας (βιομηχανία, τουρισμός, γεωργία, τουριστική κατοικία, κ.λπ.), για να βρουν δουλειά οι ένα εκατομμύριο άνεργοι. Τρίτον να διατηρήσουμε την κοινωνική συνοχή.

Η σειρά με την οποία μπορούν να λυθούν τα τρία προβλήματα είναι επίσης αναπόφευκτη. Πρώτα πρέπει να μειώσουμε τα ελλείμματα προσαρμόζοντας το επίπεδο ζωής στην παραγωγική μας ικανότητα και απομακρύνοντας οριστικά τον κίνδυνο της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, αφού αν δεν το κάνουμε αυτό δεν θα έρθει ούτε μια επένδυση. Τα περί ύφεσης που προκαλεί το πρόβλημα είναι παραδοξολογίες. Η ύφεση είναι αναπόφευκτη, αφού δεν μας δανείζουν πια για να ξοδεύουμε και θα παραμένει όσο δεν τελειώνουμε με τη μείωση των ελλειμμάτων.

Το δεύτερο βήμα είναι -μέσω των διαρθρωτικών αλλαγών και της χαμηλής φορολογίας- να προσελκύσουμε επενδύσεις και να ρυθμίσουμε το δημόσιο χρέος (επιμήκυνση & χαμηλά επιτόκια). Στην πορεία αυτή θα πρέπει να διατηρήσουμε την κοινωνική συνοχή φροντίζοντας τους κοινωνικά πιο αδύνατους και ρίχνοντας το βάρος σε όσους έχουν αδιαμφισβήτητη ευθύνη (π.χ. ψεύτικες αναπηρικές συντάξεις, συντάξεις νεκρών, συντάξεις άνω του μέσου όρου για τις οποίες δεν έχουν πληρωθεί εισφορές, εξωπραγματικοί μισθοί και προνόμια στις ΔΕΚΟ, μη παραγωγικοί δημόσιοι υπάλληλοι, συστηματικοί φοροφυγάδες, νησίδες διαφθοράς στη δημόσια διοίκηση, την πολιτική, τα ΜΜΕ, τους προμηθευτές του δημοσίου και το πολιτικό σύστημα κ.λπ.). Αυτή είναι η μοναδική πολιτική που οδηγεί σε λύση. Με την προϋπόθεση ότι η περικοπή γίνεται μέσω της μείωσης των δαπανών και όχι της αύξησης της φορολογίας (ότι έσοδα υπάρχουν από φοροδιαφυγή θα πρέπει να διατίθενται για τη μείωση των φόρων), αφού η συρρικνωμένη ιδιωτική οικονομία δίνει πολύ λιγότερους φόρους και όσο μειώνεται σε μέγεθος (υπό το βάρος της φορολογίας), τόσο πιο δύσκολο είναι να ξεπληρωθεί το χρέος. Θεμελιώδες λάθος που συνεχίζει να κάνει η κυβέρνηση και να ανέχεται η τρόικα.

Πως αντιδρά σε όλα αυτά η ελληνική κοινωνία και το ελληνικό πολιτικό σύστημα; Κανείς δεν συζητά για το πραγματικό πρόβλημα. Τα κόμματα προσπαθούν με κινήσεις τακτικής να πετάξουν την καυτή πατάτα το ένα στο άλλο. Γι αυτό και ούτε λένε στους πολίτες την αλήθεια ούτε συζητούν σοβαρά για το τι πρέπει να γίνει. Τα μέσα ενημέρωσης στην πλειοψηφία τους, αφού στα χρόνια της κραιπάλης διακινούσαν το παραμύθι της «λιτότητας» και συναλλάσσονταν συστηματικά με το κομματικό σύστημα, τώρα καλλιεργούν τη σύγχυση και τον παραλογισμό. Κλειδί στην ιστορία που καλλιεργείται είναι η δημιουργία ενός φανταστικού κόσμου, γεμάτου με ανθελληνικές συνομωσίες, ανύπαρκτες λύσεις και κατά φαντασίαν «αντιστασιακούς». Αν ζούσε κανείς σε άλλο πλανήτη και άκουγε αυτά τα ΜΜΕ και τους φιλοξενούμενούς τους, θα νόμιζε ότι η Ελλάδα έχει υποστεί κάποιου είδους εισβολή, ενώ το μόνο που έχει εισβάλλει είναι δισεκατομμύρια, καθώς βάζοντας πάνω από 100 δις ευρώ οι ευρωπαίοι (κυρίως)φορολογούμενοι έχουν αποτρέψει για την ώρα την ελληνική χρεοκοπία. Το πλέον παράλογο όλων είναι ότι οι «αντιστασιακοί» δεν ζητούν να σταματήσει η χρηματοδότηση. Κάθε άλλο, θέλουν να συνεχίσουμε να εισπράττουμε ακόμα περισσότερα, αλλά με τον όρο ότι θα καταναλώνουμε με δανεικά και δεν θα τα γυρίζουμε πίσω.

Οι απλοί πολίτες είναι και αυτοί σε πλήρη σύγχυση. Θέλουν η χώρα να αποφύγει την χρεοκοπία, όμως ακούν γύρω τους από την κάθε είδους ηγεσία μια απερίγραπτη κακοφωνία και βλέπουν να τους σερβίρεται ένα χορταστικό μενού παραλογισμού και παραδοξολογίας. Χωρίς ηγεσία κάποιοι από αυτούς κατέφυγαν στις πλατείες όπου αντί να ζητήσουν να απαλλαγούν από τους πραγματικούς υπαίτιους, θέλουν (κάποιοι από αυτούς), να αντικαταστήσουν την αντιπροσωπευτική δημοκρατία με την άμεση δημοκρατία. Σαν να είναι η κατάλληλη στιγμή στο χείλος του γκρεμού να κάνουμε πειράματα, που στη σύγχρονη εποχή (Καλιφόρνια), κάθε άλλο παρά έχουν πετύχει ακόμα και στην πιο ήπια εφαρμογή τους. Η γνωστή συνομοταξία που μας οδήγησε εδώ σπεύδει βέβαια να τους κολακεύσει με κάθε τρόπο.

Την ώρα που συμβαίνουν αυτά, καθώς η πραγματικότητα προχωρεί αμείλικτη, όσοι διατηρούν μέσα στην πλήρη σύγχυση την λογική τους πρέπει να εξεγερθούν και να μιλήσουν την αντιδημοφιλή γλώσσα της σύνεσης και του ορθολογισμού. Οι λύσεις είναι αναπόφευκτα πολύ δύσκολες, αν όμως σοβαρευτούμε δεν είναι καταστροφικές. Η χώρα ζούσε με το δημόσιο να ξοδεύει (σε πραγματικούς όρους, αφού αφαιρεθεί ο πληθωρισμός), 27 δις λιγότερα πριν από δέκα χρόνια. Αν μειώσει κατά 20 δις τις δαπάνες της (να ζει δηλαδή το κράτος με λίγα παραπάνω χρήματα απ’ ότι ξόδευε το 2000), η χρεοκοπία θα αποφευχθεί οριστικά και θα αρχίσουμε να βγαίνουμε από την κρίση. Μπορούμε να το κάνουμε και να φροντίσουμε να μειωθεί στο ελάχιστο το κοινωνικό κόστος προστατεύοντας τους περισσότερο αδύναμους. Κι αν το ξεκινήσουμε σοβαρά είναι βέβαιο ότι θα εξασφαλίσουμε και την επιπλέον βοήθεια των ευρωπαίων. Πέραν των δανείων. Φτάνει να συμβιβαστούμε με την πραγματικότητα και να λειτουργήσουμε επιτέλους με ενότητα, σύνεση και ορθολογισμό.
 
Δείτε και το βίντεο: 
 

Σάββατο 11 Ιουνίου 2011

Οι σιωπηλοί και ανύποπτοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αποτελούν «κινούμενη» βόμβα

«Φοβού τους σιωπηλούς». Αυτό είναι το παρασύνθημα στο πρωθυπουργικό γραφείο, που παρακολουθεί πολύ προσεκτικά όχι όσους βουλευτές κινούνται, διαμαρτύρονται, πολυβολούν το οικονομικό επιτελείο, αλλά αυτούς που δεν εκφράζουν τις σκέψεις και τις απόψεις τους και έχουν βυθιστεί στη σιωπή, κινούμενοι στην αφάνεια. Μάλιστα, όπως επισημαίνουν οι συνεργάτες του πρωθυπουργού που αναλύουν την εικόνα που διαμορφώθηκε στη συνεδρίαση του ΚΤΕ, όλοι σχεδόν οι βουλευτές στάθηκαν στο πακέτο φόρων για την εξεύρεση 6,4 δισ. μέσα στο 2011 και όχι στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, για το οποίο δεν έχουν εκφραστεί.
Γιατί μπορεί να μίλησαν περίπου 80 βουλευτές στη συνεδρίαση του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ και να κατέθεσαν τις απόψεις τους, αποδομώντας πλήρως την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, ωστόσο υπάρχουν και κάποιοι που δεν.......
εκφράζονται και μπορούν ανά πάσα στιγμή να την… κάνουν, είτε να παραιτηθούν είτε να καταψηφίσουν.
Έτσι λοιπόν η κυβερνητική σταθερότητα εξακολουθεί να κινείται σε τεντωμένο σχοινί.
«Ακόμα δεν έχει περάσει ο κίνδυνος πολιτικής επιβίωσης της κυβέρνησης από την ίδια την Κοινοβουλευτική Ομάδα», επισημαίνει συνεργάτης του πρωθυπουργού. Γι’ αυτό και ο ίδιος τονίζει ότι τις επόμενες τρεις εβδομάδες θα γίνουν κινήσεις εκτόνωσης της έντασης των βουλευτών για τα… «επιτεύγματα» του οικονομικού επιτελείου στον φετινό προ­ϋπολογισμό και τη νέα φοροεπιδρομή.
Με βάση όλα αυτά, το κυβερνητικό επιτελείο που είναι σε συνεχή συνεδρίαση αποφάσισε να… διαρρεύσει συγκεκριμένες αποφάσεις του πρωθυπουργού. Αυτές είναι:
♦ Να ενσωματωθούν προτάσεις, παρατηρήσεις, βελτιωτικές απόψεις υπουργών και βουλευτών στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.
♦ Να εγκαταλειφθεί η ιδέα της δραματικής μείωσης του  αφορολόγητου των χαμηλόμισθων και συνταξιούχων που ξεσήκωσε και τις… πέτρες.
Να επαναληφθεί η συνεδρίαση με την κατάθεση απόψεων των βουλευτών, αφού πάρουν στα χέρια τους το τελικό κείμενο της κυβέρνησης και το μελετήσουν ενδελεχώς.
Να καλέσει σε διεξοδική συζήτηση και σε τεχνική ενημέρωση τα οικονομικά επιτελεία των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τις προβλέψεις του προγράμματος.
Η εντολή του πρωθυπουργού, όπως λένε συνεργάτες του, είναι στο σημερινό Υπουργικό να εμφανίζονται δια­κριτά οι προτάσεις υπουργών, αλλά και της Ν.Δ. που ενσωματώθηκαν στο πρόγραμμα. Ακόμα όμως και μετά την έγκρισή του από το αυριανό Υπουργικό το κείμενο δεν πρόκειται να κατατεθεί στη Βουλή και να μπει στη δημόσια διαβούλευση πριν από τις αρχές της επόμενης εβδομάδας. Στη φάση αυτή λοιπόν και πριν το πρόγραμμα μπει στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή για επεξεργασία θα ξανασυνεδριάσει ο ΚΤΕ Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ προκειμένου να αναλυθούν οι προβλέψεις του και να επαναδιατυπωθούν οι όποιες ενστάσεις των βουλευτών.
Ένα ακόμα νέο στοιχείο που αντανακλά και την πολιτική πίεση που δέχεται η κυβέρνηση είναι ότι από το υπουργείο Οικονομικών διαρρέεται ότι ενδεχομένως μαζί με το μεσοπρόθεσμο θα κατατεθούν και οι εφαρμοστικοί νόμοι, που αρχικά σχεδιαζόταν να κατατεθούν αργότερα.
Με αυτό το δεδομένο, επισημαίνουν κυβερνητικά στελέχη, δίνεται διέξοδο διαφυγής σε κάποιους βουλευτές να καταψηφίσουν μια συγκεκριμένη πρόβλεψη (π.χ. ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΘ ή λειτουργιών της ΔΕΗ) που έρχεται σε σύγκρουση με τοπικά συμφέροντα. Όπως επίσης δίνουν τη δυνατότητα, η χώρα να εκπέμψει μήνυμα συναίνεσης με την αποδοχή από τη Νέα Δημοκρατία και τον ΛΑΟΣ κάποιων άρθρων ή ολόκληρου εφαρμοστικού νόμου.

Συνάντηση με Σαμαρά;
Με όλες αυτές τις κινήσεις, επισημαίνουν από την κυβέρνηση, επιχειρείται να γίνουν προσεκτικά βήματα ώστε να μην υπάρξει κάποιο ατύχημα στις κρίσιμες ψηφοφορίες που θα γίνουν στις 28 Ιουνίου. Μάλιστα στο μεσοδιάστημα αυτών των τριών εβδομάδων ο πρωθυπουργός ενδεχομένως θα ξανακαλέσει για ενημέρωση τους πολιτικούς αρχηγούς σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις μαζί τους. Η πρόταση έχει πέσει στο τραπέζι, αλλά ακόμα δεν έχουν ληφθεί οι τελικές αποφάσεις. Στο γραφείο του πρωθυπουργού εξετάζουν αναλυτικά και τα αποτελέσματα της ευρωπαϊκής πε­ριοδείας Σαμαρά, όπου κυριάρχησαν - όπως εκτιμούν στην κυβέρνηση όχι απλά παραινέσεις για συναίνεση, αλλά ισχυρές πιέσεις για έμπρακτη στήριξη του μεσο­πρόθεσμου προγράμματος.
Με αυτό το δεδομένο δεν αποκλείεται ο πρωθυπουργός να καλέσει σε νέα συνάντηση μόνο τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, πριν από τη Σύνοδο Κορυφής.
Κυβερνητικά στελέχη επισημαίνουν, ωστόσο, ότι τόσο οι χιλιάδες αγανακτισμένοι στις πλατείες της χώρας, όσο και οι φωνές μέσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, αλλά και οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, είναι «όπλο» στα χέρια του Γ. Παπανδρέου στις διαπραγματεύσεις με τους ξένους ηγέτες εν όψει του τελικού σχεδίου διάσωσης της χώρας.
Ακόμα και η μετάθεση της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου προγράμματος με­τά τη Σύνοδο Κορυφής είναι ένα μέσο πίεσης να ολοκληρωθούν οι διαδικασί­ες, αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θέλει να πέσει η Ελλάδα σε πολιτική άβυσσο…
Ανασχηματισμός;
Αν όλα λοιπόν εξελιχθούν σύμφωνα με τον σχεδιασμό και δεν εκδηλωθούν κρούσματα «ανταρσίας» στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, που θα έχουν ως αποτέλεσμα την πτώση της κυβέρνησης και την προκήρυξη εκλογών, ο πρωθυπουργός αναμένεται να περάσει σε ανασχηματισμό με τρεις στόχους: u Να ικανοποιήσει το αίσθημα των βουλευτών και των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, που κρίνουν ως εξαιρετικά αποτυχημένη και καταλυτική για τη δημοσκοπική κατάρρευση του κόμματος την παρουσία του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στο οικονομικό πηδάλιο.
♦ Να πείσει κάποιους ίσως από τις «πλατείες» της χώρας ότι πήρε το μήνυμα αγανάκτησης και επιχειρεί να διαμορφώσει μια κυβέρνηση που μπορεί να ανταποκριθεί στο ελάχιστο στις απαιτήσεις των καιρών.
♦ Και, τέλος, να πείσει δανειστές και αγορές ότι η κυβέρνησή του μπορεί να εφαρμόσει το πρόγραμμα.
Στο πλαίσιο αυτό η αλλαγή του Παπακωνσταντίνου θεωρείται δεδομένη, με πιθανότερη εκδοχή τη μετακίνησή του σε άλλο «λουσάτο» και ασφαλές υπουργείο, ενώ συνεχίζεται η «πολιορκία» Παπαδήμου για την ανάληψη της ηλεκτρικής καρέκλας.

ποντίκι
Enhanced by Zemanta

Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011

Νόαμ Τσόμσκι: Οι τρεις μη ελκυστικές επιλογές της Ελλάδας

Ο Νόαμ Τσόμσκι βρίσκεται στην Κολωνία, όπου δίνει μια σειρά διαλέξεων ως επίτιμος καθηγητής στην έδρα Albertus Magnus, διάκριση την οποία απονέμει το πανεπιστήμιο σε εξέχουσες προσωπικότητες του πνεύματος.
Ακριβής στο ραντεβού του με τους
δημοσιογράφους ο Νόαμ Τσόμσκι εμφανίστηκε χθες το μεσημέρι στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας και απάντησε με σαφήνεια και γενναιοδωρία χρόνου σε κάθε ερώτηση που του ετέθη. Η πλειονότητα των ερωτήσεων δεν στράφηκε πάντως γύρω από το γλωσσολογικό του έργο, το οποίο τον έχει καθιερώσει ως θεμελιωτή της λεγόμενης «γενετικής-μετασχηματιστικής γραμματικής», αλλά γύρω από τα μεγάλα σύγχρονα πολιτικοκοινωνικά ζητήματα. Ο Νόαμ Τσόμσκι έχει συγγράψει περισσότερα από 70 βιβλία και 1.000 άρθρα. Για μια περίοδο υπήρξε ο συγγραφέας με τις περισσότερες αναφορές στο όνομά του παγκοσμίως ενώ είναι πολυμεταφρασμένος και στην Ελλάδα.

Με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα ξεκίνησε και η συνέντευξη τύπου, μετά την ερώτηση που του θέσαμε για το ποια λύση θα προσέφερε μια πιθανή διέξοδο της χώρας από την κρίση. Υπάρχει άμεσα το ενδεχόμενο η Ελλάδα να πάρει ένα νέο δάνειο από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ. Είναι όμως τα συνεχή δάνεια μια πραγματική λύση; Με χαμηλή φωνή, ο 83χρονος καθηγητής του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT) απάντησε χωρίς περιστροφές:

«Υπάρχουν λίγες μόνο επιλογές. Η μια επιλογή είναι πλούσια κράτη όπως η Γερμανία να αναλάβουν τα χρέη και να τα πληρώσουν. Η άλλη επιλογή είναι η Ελλάδα να αρνηθεί να πληρώσει τα χρέη της. Δεν είναι αδύνατον κάτι τέτοιο. Υπάρχουν κράτη που το έχουν κάνει στο παρελθόν με επιτυχία. Πριν από περίπου δέκα χρόνια το έκανε η Αργεντινή. Ήταν η ‘αγαπημένη’ του ΔΝΤ. Όμως κάποια στιγμή κατέρρευσε και αρνήθηκε να πληρώσει τα χρέη της. Το ΔΝΤ και διάφοροι οικονομολόγοι απειλούσαν πως θα επερχόταν η καταστροφή αλλά στην πραγματικότητα λειτούργησε πολύ καλά. Αργότερα υπήρξε μια μεγάλη ανάπτυξη. Αυτή είναι μια πιθανότητα αλλά δεν είναι η μοναδική. Φυσικά είναι σκληρό για τις τράπεζες και τους επενδυτές γιατί θα χάσουν τα χρήματά τους αλλά πρέπει κανείς να επιλέξει. Και η τρίτη επιλογή θα ήταν η Ελλάδα να βγει από την Ευρωζώνη ώστε να έχει την ευκαιρία να κάνει τη δική της οικονομική πολιτική, να υποτιμήσει το νόμισμα και να βγει από την κρίση. Υπάρχουν μόνο αυτές οι τρεις επιλογές και καμία από αυτές δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική».

Βέλη στα μίντια

Ο Νόαμ Τσόμσκι θέλησε να μιλήσει και για τον ελληνικό λαό και τις κινητοποιήσεις που γίνονται αυτή την περίοδο: «Πριν από δύο περίπου εβδομάδες υπήρξε μια πολύ μεγάλη διαδήλωση, άνθρωποι που ήταν στους δρόμους και απεργούσαν. Όμως τα μίντια δεν μιλούν πολύ για αυτό. Το ενδιαφέρον τους δεν είναι μεγάλο για τις απεργίες. Η εφημερίδα Γκάρντιαν του Λονδίνου, η οποία θεωρείται μια προοδευτική εφημερίδα, είχε την επόμενη μέρα μια φωτογραφία μπροστά από το κοινοβούλιο, μπροστά από το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Η φωτογραφία ήταν όμως έτσι τραβηγμένη ώστε να μην φαίνεται το πλήθος».

Είναι γνωστή η επικριτική στάση του Αμερικανού γλωσσολόγου και πολιτικού στοχαστή απέναντι στα μίντια, κυρίως στα αμερικανικά και στη λεγόμενη "αντικειμενικότητα", την οποία προσπαθούν να διδάξουν στις σχολές αλλά κατά τη γνώμη του δεν υπάρχει καν.

Δραματικές κλιματικές αλλαγές και οικονομικά συμφέροντα

Ο Νόαμ Τσόμσκι μίλησε στη συνέντευξη τύπου και για τις δραματικές κλιματικές αλλαγές και πως τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα, όπως των πετρελαϊκών εταιρειών, εμποδίζουν τη λήψη μέτρων, ούτως ώστε αυτά να μη θιγούν, παραπλανώντας την κοινή γνώμη και κάνοντάς την να πιστέψει πως δεν υπάρχει άμεσο πρόβλημα. Την κοινή γνώμη εξαπατούν όμως και οι τράπεζες επιστρατεύοντας ως όπλο τα οικονομικά μαθηματικά και σπουδαίους μαθηματικούς, οι οποίοι ‘παίζουν΄ με τα στοιχεία. Στόχος η αύξηση της παραγωγικότητας, μέσα όμως από εξουθενωτικά ωράρια για τους εργαζόμενους ενώ ο πλούτος συσσωρεύεται ολοένα και σε λιγότερους..

Τα βέλη του έστρεψε ο Νόαμ Τσόμσκι και κατά του Αμερικανού προέδρου Ομπάμα, του οποίου τις δηλώσεις για λύση του Μεσανατολικού και δημιουργία παλαιστινιακού κράτους θεωρεί προπαγάνδα λέγοντας πως η αμερικανική πολιτική παραμένει στο πλευρό των Ισραηλινών και αμετακίνητη από το 1967. Αναφερόμενος στην αμερικανική οικονομία δήλωσε πως κυρίως οι εξοπλισμοί είναι αυτοί που δημιουργούν τα τεράστια ελλείμματα.

Ο λόγος του Αμερικανού διανοητή χειμαρρώδης και μεστός προσφέρει αν μη τι άλλο μια διαφορετική ανάγνωση όσων συχνά είθισται να θεωρούνται δεδομένα και αδιαφιλονίκητα.

Πηγή: www.newscode.gr

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

Για τη διέξοδο από την κρίση.

    Οι  προτάσεις της  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ  

    Η χώρα μας βρίσκεται σε βαθιά κρίση, μια από τις χειρότερες της  ιστορίας της.
    Για την εξέλιξη αυτή, οι ευθύνες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, των αλληλοδιάδοχων κυβερνήσεων του δικομματισμού, είναι τεράστιες. Η ΔΗΜΑΡ δεν ταυτίζει γενικώς τα δύο αυτά κόμματα, αλλά θεωρεί ότι και τα δύο οδήγησαν τη χώρα στο τέλμα της διαπλοκής και διαφθοράς, στην κρατικοδίαιτη ανάπτυξη ενός μη παραγωγικού ιδιωτικού τομέα, στην   ιδιοποίηση δημόσιου πλούτου, της δημόσιας διοίκησης, των κοινωνικών υπηρεσιών, του περιβάλλοντος, σε τεράστια ελλείμματα και υπέρογκο χρέος καθώς και σε συνθήκες δανεισμού τριτοκοσμικών χωρών. Ευθύνες όμως έχουν και όσοι, επιχειρηματίες και διαμεσολαβητές της εξουσίας, πολιτικοί και συντεχνίες, απέκτησαν πλούτο, εξουσία και απίστευτα προνόμια. 
    Χωρίς την υπέρβαση αυτού  του πολιτικού  συστήματος, η Ελλάδα δεν έχει μέλλον.  
    Η κρίση της οικονομίας μας συμπίπτει  με την παγκόσμια χρηματοοικονομική αστάθεια και επιβαρύνεται από αυτήν. Σε μεγάλο βαθμό, όμως, είναι επακόλουθο της εγχώριας πολιτικής κρίσης. Πίσω από κάθε πτυχή της ελληνικής οικονομικής κρίσης κρύβεται κάποια από τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος. Η εμπέδωση της αντίληψης ότι η κερδοφορία μιας επιχείρησης εξαρτάται από τις κατάλληλες διασυνδέσεις, και όχι από την ανταγωνιστικότητά της. Η συστηματική παραβίαση της εργατικής, ασφαλιστικής, φορολογικής και περιβαλλοντικής νομοθεσίας εκ μέρους πολλών εργοδοτών. Η προτεραιότητα στην κατανάλωση, συχνά επιδεικτική, και η αδιαφορία για τις απαιτήσεις της παραγωγής. Η ανεύθυνη συσσώρευση ελλειμμάτων, που η μια κυβέρνηση κληροδοτούσε στην επόμενη και όλες μαζί στις νεώτερες γενιές. 

    Ύστερα  από ενάμιση χρόνο διακυβέρνησης  από το ΠΑΣΟΚ, μετά από ένα χρόνο υπογραφής της δανειακής σύμβασης με την ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ, μετά τον καταιγισμό μέτρων για εφαρμογή του Μνημονίου και των επικαιροποιήσεών του, η χώρα μας αντιμετωπίζει έκρηξη ύφεσης, πληθωρισμού, συρρίκνωσης και τεχνολογικής οπισθοδρόμησης της παραγωγικής βάσης και έχει εμπλακεί σε ένα φαύλο κύκλο αλληλοδιάδοχων μέτρων, χωρίς να διαφαίνεται ο δρόμος εξόδου από την κρίση και προ πάντων με μια κοινωνία όρθια. Η ανεργία παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις, η ακρίβεια γιγαντώνεται, τα συστήματα διαπλοκής, γραφειοκρατίας και διαφθοράς παραμένουν κυρίαρχα, δομές και θεσμοί καταρρέουν, εργασιακά δικαιώματα σαρώνονται, επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, η αγορά έχει στεγνώσει από ρευστότητα, το κράτος έχει κηρύξει ιδιότυπη στάση πληρωμών, ο ελληνικός λαός βρίσκεται σε απόγνωση. 
    Με  τις εφαρμοζόμενες  πολιτικές, διέξοδος από την πολύπλευρη κρίση όχι μόνον  δεν διαφαίνεται, αλλά η χώρα είναι  σήμερα αντιμέτωπη με τον άμεσο κίνδυνο  πλήρους κατάρρευσης.
 
     Η ΔΗΜΑΡ επιμένει ότι υπάρχουν πολιτικές που ανοίγουν το δρόμο για δημοκρατική και συντεταγμένη διέξοδο από τη σημερινή κρίση. Με επιλογές και πραγμάτωση όλων  εκείνων των ώριμων μεταρρυθμίσεων που δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αναβάλλουμε άλλο. Ελαχιστοποιώντας τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Κατανέμοντας δίκαια τα βάρη. Προετοιμάζοντας μια Ελλάδα δημιουργίας και προόδου, με ισονομία και κοινωνική συνοχή.

    Η ΔΗΜΑΡ, αντί των κυβερνητικών ασκήσεων επί χάρτου του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Εξυγίανσης 2012-2015, υπογραμμίζει προς κάθε κατεύθυνση την εξαιρετικά επείγουσα ανάγκη να συμφωνηθούν και να εφαρμοστούν αλλαγές στην ακολουθούμενη οικονομική και κοινωνική πολιτική που θα στοχεύουν: 

    -στην αντιστροφή της ύφεσης, μέσα από την υλοποίηση μιας αναπτυξιακής πορείας, που θα τονώνει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, θα δημιουργεί απασχόληση, θα αυξάνει τα εισοδήματα, θα διασφαλίζει την αειφορία των πόρων, την προστασία του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής 
    - στη δίκαιη κατανομή των βαρών της κρίσης
    -στην ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης
    και θα εγγυώνται στα χειμαζόμενα  στρώματα μελλοντική ανταπόδοση.
    Η ΔΗΜΑΡ επικεντρώνει τις προτάσεις της για διέξοδο από την κρίση σε        5 πεδία:
      -Δημοσιονομική εξυγίανση και αναδιάρθρωση του χρέους
      -Σύγχρονο, μικρότερο και αποδοτικότερο κράτος
     -Στρατηγικές επιλογές οικονομικής πολιτικής
      -Δικαιότερο και αποτελεσματικότερο κοινωνικό κράτος
      -Ενίσχυση του κύρους των πολιτικών θεσμών    
  1. Δημοσιονομική εξυγίανση και  αναδιάρθρωση του  χρέους             
      Η πολιτική που ακολουθεί σήμερα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν οδηγεί πουθενά, είναι αδιέξοδη. Είναι, ουσιαστικά, επιλογή διαδοχικών μνημονίων, που κάθε επόμενο θα είναι χειρότερο από το προηγούμενο.           

    Η έξοδος από την κρίση περνάει μέσα από την δημοσιονομική εξυγίανση.
    Στην  αποφυγή της χρεοκοπίας του δημοσίου και της κατάρρευσης της οικονομίας. Διακανονισμοί και θετικότερες λύσεις για την αναδιαπραγμάτευση του χρέους μπορούν να προκύψουν όταν η χώρα με τις ακολουθούμενες πολιτικές της αποδεικνύει ότι μπορεί να θέσει τα ελλείμματα υπό έλεγχο.
    Η μεταρρύθμιση του πλαισίου άσκησης  των δραστηριοτήτων του κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας είναι σήμερα πιο επείγουσα παρά ποτέ. Αφενός για τη δημοσιονομική εξυγίανση κατά την περίοδο της κρίσης, με τους λιγότερους δυνατούς κραδασμούς για την κοινωνία και τη διατήρηση των ωφελημάτων μετά την κρίση. Αφετέρου για την απελευθέρωση των κοινωνικών δυνάμεων που ασφυκτιούν κάτω από το βάρος του πελατειακού κράτους.         
    Η χώρα δεν πρέπει να περιμένει τη λύση των προβλημάτων της από τους άλλους. Ούτε ευθύνονται οι εταίροι της στην ΕΕ για τη δική της δεινή θέση. Ωστόσο, αναμένονταν από την ΕΕ να εκδηλώσει τη δέουσα κοινοτική αλληλεγγύη, αναλαμβάνοντας και τις δικές της ευθύνες.
    Δυστυχώς, η τελευταία παγκόσμια κρίση απέδειξε τα μεγάλα ελλείμματα της ΕΕ –θεσμών, βούλησης και προοπτικής. Το εθνικό-κρατικό συμφέρον υπερίσχυσε έναντι του συλλογικού-ευρωπαϊκού. Η ΕΕ οφείλει να αντιμετωπίσει τα δημοσιονομικά προβλήματα της Ελλάδας και των άλλων περιφερειακών χωρών, που αυτή τη στιγμή πλήττονται, στη βάση της κοινοτικής αλληλεγγύης και ταυτόχρονα να προχωρήσει με γρήγορα και τολμηρά βήματα προς την κατεύθυνση της οικονομικής και πολιτικής ολοκλήρωσής της.
     
         Η ΔΗΜΑΡ έχει εγκαίρως υποστηρίξει ότι για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους απαιτείται  ταυτοχρόνως και πανευρωπαϊκού χαρακτήρα λύση.        
    Η έκδοση ευρωομόλογου αποτελεί πρωταρχική διεκδίκηση. Στο ελληνικό πρόβλημα  και όχι μόνο θα μπορούσε να συνεισφέρει ουσιαστικά η δημιουργία ενός μηχανισμού κοινής διαχείρισης του χρέους με τη μεταφορά μέρους του ελληνικού χρέους και άλλων περιφερειακών χωρών στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η αγορά ομολόγων από την δευτερογενή αγορά από τον προσωρινό μηχανισμό χρηματοοικονομικής στήριξης αποτελεί εξίσου θετική πρόταση, που αντιμετωπίζει όμως μεγάλη επίθεση από την πλευρά  συντηρητικών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Οι θέσεις αυτές αποτελούν διεκδικήσεις, που η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να προωθήσει άμεσα, χωρίς καθυστέρηση.
            
    Η ΔΗΜΑΡ έχει υποστηρίξει σταθερά τη θετική αναδιάρθρωση του συνολικού χρέους της χώρας με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, μείωση του επιτοκίου και περίοδο χάριτος.
    Μια τέτοια συναινετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους θα μπορούσε να προβλέπει ότι: α) Οι δανειστές μας δεν θα χάσουν τα χρήματα που μας δάνεισαν. β) Η αποπληρωμή του χρέους θα κατανεμηθεί σε μια πολύ μεγαλύτερη χρονική περίοδο και σε ετήσιες δόσεις περίπου του ίδιου ύψους. γ) Η αποπληρωμή του χρέους θα πρέπει να αρχίζει έπειτα από μια περίοδο χάριτος δύο έως πέντε ετών. δ) Το επιτόκιο του χρέους δεν πρέπει να απέχει πολύ από το επιτόκιο με το οποίο δανείζεται η Γερμανία.
    Μόνο  έτσι η χώρα μπορεί να κερδίσει τον  αναγκαίο χρόνο για τη δημοκρατική ανατροπή του καθεστώτος της διαφθοράς και της διαπλοκής και να αποδώσουν τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης χωρίς την ισοπέδωση της κοινωνίας και την επιβολή εργασιακού μεσαίωνα.  
    Τις τελευταίες ημέρες στους ηγετικούς  ευρωπαϊκούς κύκλους συζητείται η  έγκριση πρόσθετου πακέτου για χρηματοδότηση ύψους 60-70δις Ευρώ των υποχρεώσεων της χώρας ως το 2014, που θα συνοδεύεται παράλληλα και με την απαίτηση της ΕΕ από πιστωτικά ιδρύματα και ιδιώτες να ανταλλάσσουν ελληνικά ομόλογα, που λήγουν την περίοδο αυτή, με νέα(παραλλαγή της συμφωνίας της Βιέννης). Το σχέδιο αυτό, στο βαθμό που υιοθετηθεί από το Συμβούλιο στις 23 τρέχοντος, και εφόσον δεν συνοδευτεί με υποχρεώσεις και όρους προς τη χώρα μας απολύτως δυσβάστακτους, θα μπορούσε εκ των πραγμάτων να αποτελέσει τον πρώτο μηχανισμό επί πλέον ευρωπαϊκής βοήθειας για την διασφάλιση του απαραίτητου χρόνου  και πόρων για τη δημοσιονομική εξυγίανση.
    Η ΔΗΜΑΡ θεωρεί ότι η χώρα μας, στη  συγκυρία αυτή, θα μπορούσε  να προσέλθει  στα όργανα της ΕΕ και µε ένα διαφορετικό αίτηµα - πρόταση: µε ένα πενταετές, συνολικό και συγκεκριμένο αναπτυξιακό πρόγραµµα επενδυτικών δραστηριοτήτων, ενδεικτικώς της τάξης των 20 δισ. Ευρώ, και να ζητήσει τη χρηματοδότησή του από τους µμηχανισμούς της ΕΕ. Η ΕΕ θα  µμπορούσε  να οργανώσει την επενδυτική πρωτοβουλία για την αναπτυξιακή ώθηση της οικονομίας µε τη σύμπραξη του προϋπολογισμού (∆ημόσια Ταµεία/ΕΣΠΑ), της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕ) και ad hoc µηχανισµών (επενδυτικά οµόλογα κ.λπ.).
    Μια τέτοια πρωτοβουλία θα µπορούσε να έχει απείρως καλύτερα αποτελέσµατα για τη χώρα και την ΕΕ. Αξίζει να δοκιμασθεί.
    Η κυβέρνηση απέτυχε οικτρά και στην αύξηση των εσόδων και στην περιστολή των δαπανών.
    Η  ΔΗΜΑΡ στα δύο κρίσιμα αυτά πεδία προτείνει:
    Μέτρα περιορισμού δημοσίων δαπανών 
- Πλαφόν σε μισθούς όλων των εργαζομένων και λειτουργών του δημόσιου τομέα και όλων των εισηγμένων Δημόσιων Επιχειρήσεων. Ανώτατος μισθός το τετραπλάσιο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ.
- Πλαφόν σε συντάξεις. Ανώτατη επιτρεπόμενη σύνταξη ίση με το διπλάσιο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης.
- Αναστολή κάθε παραγγελίας νέων οπλικών συστημάτων μέχρις ότου μπει  η χώρα σε τροχιά οικονομικής ανάπτυξης και αρχίσει να δημιουργεί ικανοποιητικά πρωτογενή πλεονάσματα. Έγκριση μόνο των απαραίτητων δαπανών για την αύξηση της διαθεσιμότητας των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων
- Αναμόρφωση όλου του συστήματος προμηθειών στις ένοπλες δυνάμεις για τον αποκλεισμό μεσαζόντων και τον περιορισμό κάθε σπατάλης. 
- Επιλογή δημόσιων έργων με κριτήριο την αναπτυξιακή τους στόχευση, τις εξωτερικές οικονομίες και τη μόχλευση. Τα δημόσια έργα και οι δημόσιες προμήθειες θα δημοπρατούνται υπό την εποπτεία μικτών επιτροπών βουλευτών, δικαστικών και πολιτών που θα ορίζονται με κλήρωση.
-Ενοποίηση επικαλυπτόμενων υπηρεσιών, κατάργηση οργανισμών και επιτροπών που δεν προσφέρουν έργο, αλλά συγκροτήθηκαν απλώς για την εξυπηρέτηση της κομματικής πελατείας των δύο κομμάτων εξουσίας.
- Απαλλαγή από όσες  επιχειρήσεις του δημοσίου δεν συντρέχει λόγος να ευρίσκονται υπό τον έλεγχό  του, μετά από κατά περίπτωση αντιμετώπιση και με διαφανείς διαδικασίες.
- Ανάληψη μισθοδοσίας του κλήρου από την Εκκλησία, ύστερα από μια εύλογη μεταβατική περίοδο, στο πλαίσιο των διευθετήσεων για χωρισμό  εκκλησίας και κράτους.
- Αυστηρός έλεγχος του διαχρονικού σκανδάλου της υγείας με διττή επιδίωξη: Να εντοπιστούν και εξαλειφθούν όλες οι υπερτιμολογήσεις φαρμάκων και υλικών, αλλά και να δοθεί η δυνατότητα στα ασφαλιστικά ταμεία να ανακτήσουν ένα μέρος από τα κλοπιμαία.
    Μέτρα αύξησης των δημοσίων εσόδων
- Διεύρυνση φορολογικής βάσης. Περισσότεροι φόροι απ΄ όλους  για λιγότερους φόρους από τον καθένα. Δραστικός περιορισμός φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής, φοροκλοπής και εισφοροδιαφυγής με δρακόντεια μέτρα.
Τιμαριθμική αναπροσαρμογή φορολογικών κλιμακίων, διατήρηση του αφορολόγητου στα σημερινά επίπεδα για όλα τα φυσικά πρόσωπα. Αύξηση συμμετοχής άμεσων φόρων στα δημόσια έσοδα, μείωση των έμμεσων φόρων στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, ουσιαστική φορολόγηση πλούτου. Αναδιάρθρωση ΦΠΑ: Μείωση των συντελεστών 23, 13 και 6,5% αντίστοιχα σε 20, 10 και 5%. Ένταξη στην κατηγορία του 5% των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Θέσπιση συντελεστή 40% για είδη πολυτελείας.
- Εντοπισμός  και φορολόγηση καταθέσεων Ελλήνων πολιτών σε τράπεζες στην αλλοδαπή. Έλεγχος καταθέσεων που η προέλευσή τους δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.
 - Θέσπιση νόμου που θα υποχρεώνει όλους τους δημόσιους υπαλλήλους και τους ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης περιουσίας να δηλώνουν τη συμμετοχή τους σε εξωχώριες (offshore) εταιρείες και επιβολή αντίστοιχου φόρου.
-Φορολόγηση  της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας και κατάργηση της φοροαπαλλαγής των εμπορικών συναλλαγών.
-Αυστηρός έλεγχος του ροής πετρελαίου από τα διυλιστήρια ως τους βιομηχανικούς και ατομικούς χρήστες, ώστε να περιοριστεί δραστικά το λαθρεμπόριο καυσίμων.
- Δραστικός περιορισμός του παραεμπορίου.
- Αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας. Η καταγραφή και η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας με διαφάνεια, ταχύτητα και ρήτρα περιβαλλοντικής προστασίας, συμπεριλαμβανομένης και της εκποίησης αστικών ακινήτων, αποτελεί μια επιλογή ορθολογισμού, αλλά και δικαιοσύνης, ιδίως στις σημερινές δραματικές συνθήκες.
 
    2. Σύγχρονο, μικρότερο και αποδοτικότερο κράτος
    Ένα δημοκρατικό κράτος, αποκεντρωμένο, με μια ισχυρή αυτοδιοίκηση και των δύο βαθμών, με πόρους και αρμοδιότητες, στην υπηρεσία του πολίτη και της κοινωνίας αποτελεί την κεντρική επιλογή της ΔΗΜΑΡ.

    Δημόσια Διοίκηση
-Δραστικός περιορισμός της κρατικής γραφειοκρατίας που αυτονομείται από την κοινωνία και την καταδυναστεύει.
- Εξάλειψη της διαφθοράς και διαπλοκής.
-Δραστικός περιορισμός της σπατάλης, με κατάργηση-συγχώνευση οργανισμών που δεν προσφέρουν έργο.
-Οργανωτικός και τεχνολογικός εκσυγχρονισμός. Πλήρης μηχανοργάνωση και εφαρμογή του διπλογραφικού συστήματος παντού.
-Ορθολογική κατανομή προσωπικού μέσα από τη διαδικασία των μετατάξεων.
-Σταδιακή μείωση του αριθμού των δημόσιων υπαλλήλων, μέσα από το πάγωμα των προσλήψεων μέχρι το 2015, με αυστηρή εξαίρεση τομέων, όπως παραϊατρικό προσωπικό, εκπαιδευτικοί, τομείς πολιτισμού και προστασίας περιβάλλοντος, μετά από σύμφωνη γνώμη της Βουλής.
- Ηλεκτρονική διακυβέρνηση.
-Νέο αυστηρότερο πειθαρχικό δίκαιο.
-Αποκατάσταση της ενιαίας δομής και ιεραρχίας, με θέσπιση αξιοκρατικών κριτηρίων στην επιλογή και προαγωγή του προσωπικού σε όλες τις βαθμίδες. Εισαγωγή διαδικασιών εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης των υπηρεσιών και του προσωπικού. Θεσμοθέτηση της λογοδοσίας και της διαφάνειας.
-Θέσπιση της υποχρέωσης του πόθεν έσχες σε όσους/ες καταλαμβάνουν διευθυντικές θέσεις.
-Ενιαίο μισθολόγιο, με εξορθολογισμό και ενσωμάτωση επιδομάτων και άρση αδικιών και ανισοτήτων.
-Κοινοβουλευτικός και κοινωνικός έλεγχος της λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης. 
    Δημόσιες Επιχειρήσεις
-Κυβερνητικό  σχέδιο αναδιάρθρωσης και προοπτικής για κάθε ΔΕΚΟ χωριστά, στο οποίο θα μπορούσε να εντάσσεται και η αντιμετώπιση των όποιων ακροτήτων, και των μισθολογικών. Ακόμη και για τη σκοπιμότητα ύπαρξης μερικών από αυτές.
- Σε κάθε περίπτωση οι φυσικοί πόροι αποτελούν δημόσια περιουσία και οι κεντρικές υποδομές πρέπει να είναι υπό δημόσιο έλεγχο.
-Όσες επιχειρήσεις παραμείνουν υπό δημόσιο έλεγχο πρέπει να εξυγιανθούν και να εκσυγχρονιστούν (κατάργηση συντεχνιακών προνομίων, έλεγχος προμηθειών, αποκατάσταση αξιοκρατίας και διαφάνειας). Ισχυρή ελέγχουσα δημόσια αρχή και συμβάσεις πολυετούς εκμετάλλευσης(30-35 έτη) από ιδιώτες επενδυτές μπορούν να εξετάζονται κατά περίπτωση(λιμάνια, αεροδρόμια) και να οδηγούν στη βέλτιστη αξιοποίηση.
-Δημόσιες  επιχειρήσεις, που δεν είναι μείζονος  κοινωνικής σημασίας και δημόσιας  ωφέλειας και δεν χρησιμεύουν  ως σημαντικός αναπτυξιακός μοχλός  δεν υπάρχει λόγος να παραμένουν  στην ιδιοκτησία του δημοσίου. 
   
    3. Στρατηγικές επιλογές οικονομικής πολιτικής
Για να τεθούν οι βάσεις για ουσιαστικές μεταβολές  χρειάζονται οπωσδήποτε ξεκάθαρες  επιλογές στρατηγικού χαρακτήρα όπως:
-Άρση των κυριότερων παραγόντων που αποτρέπουν την πραγματοποίηση επενδύσεων (γραφειοκρατία, διαφθορά, απουσία σταθερού θεσμικού και φορολογικού πλαισίου και, σε ορισμένους τομείς, έλλειψη υψηλής ειδίκευσης προσωπικού). Θέσπιση κινήτρων για παραγωγικές επενδύσεις σε τομείς τεχνολογικής αιχμής, καινοτομίας και ποιότητας. Στήριξη επιχειρήσεων με αναπτυξιακό και εξωστρεφή, εξαγωγικό προσανατολισμό
-Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας. Έμφαση στη δικτύωση, στις εφαρμογές της πληροφορικής, στις καλές πρακτικές, στα νέα προϊόντα, στις νέες μεθόδους και τεχνικές παραγωγής και διανομής.
-Αποφασιστική στροφή στην έρευνα και ανάπτυξη, προώθηση της καινοτομίας σε όλους τους τομείς.
-Άνοιγμα όλων των κλειστών επαγγελμάτων.
-Στήριξη  των μικρομεσαίων  επιχειρήσεων, με ενίσχυση για απρόσκοπτη ροή της χρηματοδότησής τους, με νομοθετική κατάργηση των καταχρηστικών πρακτικών και χρεώσεων των τραπεζών, με οργάνωση και έλεγχο του τομέα παροχής υπηρεσιών, με συλλογική συμμετοχή τους στις κρατικές προμήθειες. Σημαντικές χρηματοδοτήσεις να στραφούν από το τρέχον ΕΣΠΑ για την ενίσχυση του εξαγωγικού προσανατολισμού τους και τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων τους.
-Προώθηση και ενίσχυση των συλλογικών μορφών παραγωγής, ιδιαίτερα από τους νέους, ώστε να αξιοποιηθεί η γνώση, το ταλέντο και η δημιουργικότητα χιλιάδων ανέργων νέων.
-Απόλυτη  προτεραιότητα στην αλλαγή του ενεργειακού προτύπου με την ορθολογική χρήση και εξοικονόμηση ενέργειας, την προώθηση των ΑΠΕ και την συντονισμένη βιομηχανική εκμετάλλευση και ανάπτυξη των συστημάτων παραγωγής τους
- Προώθηση  της έρευνας για εκμετάλλευση ενεργειακών πόρων (φυσικό αέριο, πετρέλαιο,) που τυχόν βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος ή στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της χώρας.
-Διατήρηση της αγροτικής γης και περιβαλλοντική της προστασία. Ριζική αναδιάρθρωση του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης με μεταφορά/ενίσχυση των πόρων του για τον εκσυγχρονισμό της γεωργίας, των μεταποιητικών μονάδων αλλά και των δικτύων εμπορίου και διακίνησης αγροτικών αγαθών.
-Σύνδεση  του τομέα των υπηρεσιών με την πληροφορική τεχνολογία και την καινοτομία.
- Σχεδίου Διαχείρισης Κρίσης του Τουρισμού, που να επαναθέτει τη χώρα και πάλι στην καρδιά των αγορών. Αποφασιστική στροφή και προώθηση όλων των εναλλακτικών μορφών τουρισμού και κυρίως του οικοτουρισμού.
-Δημιουργία των όποιων υποστηρικτικών υποδομών και θεσμών για τη στήριξη και ενίσχυση της ναυτιλίας με στροφή στα ελληνικά πληρώματα.  Πρωτοβουλία και κίνητρα για την προσέλκυση ελλήνων εφοπλιστών για ναυπήγηση πλοίων τους στη χώρα μας
-Διαμόρφωση ενός ισχυρού πυλώνα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα υπό τον έλεγχο του δημοσίου, που θα περιλαμβάνει την Εθνική, όπου το δημόσιο επανακτά το κρίσιμο πακέτο μετοχών για τον ουσιαστικό έλεγχό της, και τις λοιπές τράπεζες δημόσιου συμφέροντος ΑΤΕ, ΤΤ, και Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
-Εισαγωγή και ενίσχυση των απαραίτητων ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους με εκτελεστικές αρμοδιότητες για ουσιαστική προστασία του καταναλωτή.
-Δυναμικό άνοιγμα προς νέες αγορές με στρατηγικές συνεργασίες π.χ., Ρωσία, Κίνα, Αφρική.
    4. Δικαιότερο και αποτελεσματικότερο κοινωνικό κράτος
    Όταν  η ανεργία καλπάζει, όταν τα εισοδήματα των μισθωτών και συνταξιούχων υφίστανται τις δραματικές συμπιέσεις, όταν πάνω από το 25% των πολιτών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, τότε προαπαιτούμενο και πρωταρχική μέριμνα των όποιων πολιτικών και κυβερνητικών επιλογών είναι να διασφαλίζεται το αναγκαίο δίχτυ προστασίας.
    Η ΔΗΜΑΡ ζητά επαναπροσανατολισμό  του συστήματος κοινωνικής προστασίας για την ανακούφιση όσων πλήττονται από την κρίση.
    Νέο κοινωνικό κράτος χωρίς ευνοημένους και αποκλεισμένους, χωρίς προνομιούχους και ξεχασμένους, χωρίς ευγενή και λαϊκά Ταμεία, με ίσα κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες, ικανό να μειώνει τη φτώχεια και να αναδιανέμει πόρους εκεί που υπάρχει ανάγκη.
    Ενιαίο σύστημα συντάξεων, χωρίς κρυφές επιδοτήσεις των ευνοημένες κατηγορίες. Με κατάργηση των ταμείων υγείας και αναβάθμιση του ΕΣΥ, ώστε η τεράστια δαπάνη να μεταφράζεται σε καλύτερες υπηρεσίες προς τους ασθενείς.
    Κανένα  σύστημα κοινωνικής προστασίας δεν  μπορεί να λειτουργήσει σωστά ως δίχτυ προστασίας ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, χωρίς ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, που να συνδυάζει την οικονομική ενίσχυση των ευπαθέστερων ομάδων του πληθυσμού με την κατάρτιση ατομικών σχεδίων δράσης με στόχο την επιστροφή στην απασχόληση και την κοινωνική επανένταξη των δικαιούχων.
    Η ιδιότητα του πολίτη πρέπει να εξασφαλίζει εγγυημένη πρόσβαση σε: υγεία, στέγαση και παιδεία. Επέκταση των δικαιωμάτων αυτών σε μετανάστες που πληρούν τις προϋποθέσεις. Ακόμη και σε μετανάστες χωρίς χαρτιά η παροχή επείγουσας κοινωνικής βοήθειας και υγειονομικής περίθαλψης είναι επιβεβλημένη, ως συμμόρφωση στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις κάθε κοινωνίας που θέλει να λέγεται πολιτισμένη.
    Βασικοί στόχοι είναι:
-Επέκταση του επιδόματος μακροχρόνιας ανεργίας στους μακροχρόνια ανέργους, καθώς και στους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας.
-Εξορθολογισμός των πολυάριθμων πολυτεκνικών επιδομάτων και θέσπιση ενός ενιαίου επιδόματος παιδιού, το οποίο θα καταβάλλεται από το πρώτο παιδί.
-Ανασχεδιασμός του επιδόματος ενοικίου έτσι ώστε να ωφελούνται και οι φτωχές οικογένειες που σήμερα δεν πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας του ΟΕΚ.
-Ανασχεδιασμός επιδοματικής πολιτικής για τα ΑμΕΑ, ενοποίηση όλων των επιδομάτων σε ένα νέο επίδομα αναπηρίας που το ύψος του οποίου θα μεταβάλλεται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε μορφής αναπηρίας όχι ανάλογα με την ισχύ της κάθε ομάδας πίεσης.
-Δημιουργία ενός πλήρους δικτύου παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών σε κάθε δήμο της χώρας, διαθέσιμο σε όλες τις οικογένειες που τους χρειάζονται.
-Αναβάθμιση των δομών προστασίας ηλικιωμένων και ατόμων με αναπηρίες.

    5. Ενίσχυση του κύρους των πολιτικών θεσμών
-Εκδημοκρατισμός της λειτουργίας και πλήρη διαφάνεια, με έλεγχο από ανεξάρτητη αρχή στα οικονομικά των κομμάτων και την περαιτέρω μείωση της κρατικής οικονομικής επιχορήγησής τους.
-Κατάργηση της βουλευτικής και εν γένει της πολιτικής ασυλίας. Με την αυστηροποίηση του «πόθεν έσχες» των βουλευτών, των συγγενικών τους προσώπων, των υπαλλήλων τους, καθώς και των υπαλλήλων της Βουλής, με έμφαση στο «πόθεν».
- Μείωση του προσωπικού, των εν γένει λειτουργικών εξόδων, τη δημοσιοποίηση όλων των πράξεων και την πλήρη διαφάνεια στα οικονομικά της Βουλής και των βουλευτών.
-Καθιέρωση του εκλογικού συστήματος της απλής αναλογικής  με την αύξηση του αριθμού των εκλογικών περιφερειών με  διαίρεση των μεγάλων, και ανάλογα μέτρα ώστε να αντιμετωπισθεί η ροή του «μαύρου» πολιτικού χρήματος.
-Αναδρομικός έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων όσων διετέλεσαν πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές, διοικητές και διευθύνοντες σύμβουλοι οργανισμών του δημοσίου, μέλη επιτροπών ανάθεσης δημόσιων έργων και δημόσιων προμηθειών καθώς και των συζύγων και των συγγενών τους Α' βαθμού από το 1981 μέχρι σήμερα.
-Αυστηρός έλεγχος όλων των μεταβιβάσεων ακινήτων που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία πενταετία, προς συζύγους και συγγενείς Α¢ βαθμού, για να αποκαλυφθούν κινήσεις απόκρυψης παράνομου πλούτου. Δήμευση περιουσιακών στοιχείων που μεταβιβάστηκαν γιατί η προέλευσή τους δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί.
-Ψήφιση ειδικού νόμου που θα καθιστά την απιστία σε βάρος του Δημοσίου και τη φοροκλοπή διαρκή εγκλήματα χωρίς παραγραφή, και θα θεσπίζει την αυτόματη άρση φορολογικού και τραπεζικού απορρήτου όλων όσοι διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα ή συμμετείχαν στην ανάθεση έργων ή προμηθειών.
-Βαθιά μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης, με την απλοποίηση κωδίκων και την αναβάθμιση του ρόλου του δικαστή και της εισαγωγής της διαιτησίας. 

Δραχμοβίωτοι προπαγανδιστές

Του Μπαμπη Παπαδημητριου/ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η επιστροφή του ραδιοτηλεοπτικού συγκροτήματος Κουρή στην πρώτη γραμμή της «ειδησεογραφικής» προπαγάνδας κατά της Ευρωζώνης, του Μνημονίου και υπέρ της καθιέρωσης Νέας Δραχμής, αποτελεί σοβαρό πολιτικό και οικονομικό γεγονός. Ο Νέος Αυριανισμός αναμένεται να ρίξει όλο του το «βάρος» σε τρεις στόχους.
Πρώτον, να πολλαπλασιάσει το αίσθημα αδιεξόδου. Είναι χαρακτηριστικό ότι, πριν υποχρεωθεί να αναστείλει τη λειτουργία του, το συγκρότημα υπηρέτησε με χαρακτηριστική υποτακτικότητα το νέο κατεστημένο, ελπίζοντας στη ρύθμιση των τραπεζικών δανείων του.
Δεύτερον, το συγκρότημα Κουρή, με την υποστήριξη όσων θα αναχρηματοδοτήσουν τη λειτουργία του, επιδιώκει να οργανώσει σε πολιτικά κρίσιμη μάζα όσους προτιμούν την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και την επιστροφή μας στη Νέα Δραχμή.
Τρίτον, ο Νέος Αυριανισμός επιδιώκει τη δημιουργία ισχυρής ρωγμής στο τραπεζικό σύστημα, ώστε να φορτωθούν οι αποταμιευτές, οι φορολογούμενοι και οι μέτοχοι των ελληνικών τραπεζών τη διαγραφή χρεών με τα οποία «λειτούργησαν» όλα τα προηγούμενα χρόνια, τα οποία ξεπερνούν τα 500 εκατ. ευρώ.
Την προώθηση του τριπλού στόχου έχουν αναλάβει το συμπαθές στους ψηφοφόρους της λαϊκής Δεξιάς και των μεγάλων σαλονιών πρόσωπο του Νίκου Χατζηνικολάου, συνεπικουρούμενος από το διαταραγμένο φιλοχουντικό παραλήρημα του κ. Τράγκα.
Δικαίωμά τους! Ο καθείς μπορεί χωρίς εμπόδια να διατυπώνει και να υπερασπίζεται τις απόψεις του. Σειρά συνταγματικών προβλέψεων κατοχυρώνει αυτό ακριβώς. Στο «νέο 5α» ο πολίτης έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση. Το «άρθρο 14» προστατεύει την απόλυτη ελευθερία των τυπωμένων απόψεων. Ενώ με το «15» ορίζονται τα σχετικά με τη διαχείριση της ηλεκτρονικής ενημέρωσης. Ολα καλά!
Πιστεύω, μάλιστα, ότι μια ανοιχτή και ζωηρή συζήτηση για τη θέση μας στην Ευρωζώνη είναι απαραίτητη. Θα ήταν καλύτερο να έχει γίνει πριν μπούμε, αλλά ακόμη κι έτσι, η υπερμεγέθυνση του κρατικού χρέους επιβάλλει νέα ανοιχτή συζήτηση. Βεβαίως, θα ήταν καλύτερο μια τέτοια συζήτηση να ενορχηστρωθεί από τα πολιτικά κόμματα. Δυστυχώς, όμως, από καιρό, έχουν χάσει την ικανότητα να διακινούν ιδέες, απόψεις και επιχειρήματα. Οι περισσότεροι πολιτικοί μας είναι υποταγμένοι σε τηλεοπτικές ιδεοληψίες, έχουν μικρή ανεξάρτητη ενημέρωση και δυστυχώς απουσιάζει η ορθή κρίση. Επιπλέον, ο πολιτικός κόσμος πάσχει από βραχεία μνήμη, δεν συμμετέχει σε παράλληλες διαδικασίες διαμόρφωσης γνώμης και, το χειρότερο, αλληλομισείται.
Επομένως, ένας επιθετικός όμιλος συμφερόντων γύρω από τα μίντια, μπορεί εύκολα να συγκεράσει τα συμφέροντα άλλων εξίσου επιθετικών επιχειρηματικών ομίλων. Αρκεί να υπάρχει σημείο σύμπτωσης συμφερόντων. Στην περίπτωση του Ομίλου Κουρή το σημείο αυτό είναι, αυτή τη στιγμή, συγκεκριμένο: η διαγραφή χρεών ύψους 500 εκατ. ευρώ από το τραπεζικό σύστημα, με κάποιο τρόπο.
Ο κ. Κουρής είναι έμπειρος και παλαιός παίκτης στο συγκεκριμένο παίγνιο. Ξέρει ότι ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη έχει χάσει τη δυνατότητα διαμεσολάβησης μεταξύ μιντιακών, επιχειρηματικών και πολιτικών δυνάμεων. Το συγκρότημα Μπόμπολα έχει στραμμένο το ενδιαφέρον του στην επιβίωση των κατασκευαστικών του εταιρειών. Η μοναχική «Ελευθεροτυπία» λυγίζει υπό το βάρος των απαιτήσεων του δημοσιογραφικού της δυναμικού.
Στην «Κ», όπως και στον ΣΚΑΪ, επιμένουν στην προτεραιότητα που έχει η διάσωση της χώρας, ακολουθώντας γραμμή ανεξαρτησίας και ασφαλούς απόστασης από τις κομματικές συγκρούσεις. Πρόσφατα, τέλος, ο Βαρδής Βαρδινογιάννης, που έχει τον πρώτο λόγο σε Mega, Star και άλλα ΜΜΕ, υπενθύμισε χωρίς περιστροφές τη δική του στάση, μιλώντας για ανάγκη «εθνικής και όχι κομματικής προσπάθειας».
Ακόμη και η πλευρά ορισμένων, οι οποίοι είχαν στο παρελθόν συζητήσει την αδυναμία της χώρας να κρατήσει τη θέση της στην Ευρωζώνη αν δεν κάνει σοβαρές διαρθρωτικές αλλαγές, εδόθησαν, τα τελευταία εικοσιτετράωρα, σχετικές διαβεβαιώσεις. Ετσι, ο διευθύνων της Marfin PB Ευθύμιος Μπουλούτας, μιλώντας στην Κύπρο, υπογράμμισε την πεποίθησή του ότι η χώρα δεν θα κάνει αναδιάρθρωση του χρέους της, δεν θα βγει, δηλαδή, από το ευρώ.
Υπό το φως των παραπάνω γεγονότων και παρατηρήσεων, δημιουργούνται σοβαρά ερωτήματα για την υποστήριξη των ελληνικών τραπεζών στην καμπάνια κατά του ευρώ, κατά του Μνημονίου και υπέρ της επιστροφής στη δραχμή και σε μια οικονομία κρατικού ελέγχου, την οποία συντονίζει και τροφοδοτεί το συγκρότημα Κουρή. Οι διοικήσεις των τραπεζών θα χρειαστεί να εξηγήσουν τους λόγους που τους οδηγούν να πιστεύουν ότι αποτελεί χρηστή διαχείριση των καταθέσεων αποταμιευτών, των φορολογικών εσόδων, των δανείων του Μνημονίου και των κεφαλαίων των μετόχων τους το χάρισμα των χρεών στον συγκεκριμένο επιχειρηματία. Τα ίδια ερωτήματα είναι λογικό να έχει το δικαστήριο, που καλείται να κρίνει αν ο νέος «ισχυρός» των μίντια θα κάνει, ανεμπόδιστος, το επόμενο βήμα.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...