Τα αμείλικτα ερωτήματα ενος ...Παιδίατρου σε αναμονή…

Καμιά φορά, είναι καλύτερα για ένα πολιτικό πρόσωπο -που έχει μάλιστα και την δημοσιογραφική ιδιότητα- αντί να αρθρογραφεί, να δημοσιοποιεί αυτούσιο το κείμενο αγανάκτησης ενός πολίτη που έχει εύλογες απορίες και ψάχνει κι εκείνος το αυτονόητο …

Ο Βασίλης είναι ειδικευόμενος γιατρός και ιδού τι μου έγραψε…

Νατάσα Ράγιου


«-Γιατί δεν μειώνεται ο αριθμός των εισακτέων και αυτών με μεταγραφή που δεν υπάρχει πια, για να γίνει μερική απόσβεση των υπολοίπων;

-Γιατί δεν ελέγχονται οι διοικήσεις και τα γραφεία προσωπικού που ευθύνονται για αργοπορίες διορισμών μαζί με τα υπουργεία και τους γνωστούς Πανεπιστημιακούς;

-Γιατί πρέπει να τελειώνω ειδικότητα και η ειδίκευση να είναι της πλάκας σε κάποιους τομείς λόγω προβλημάτων και ανεπάρκειας σε εκπαίδευση, σε μηχανήματα, σε οργάνωση, σε συμφέροντα...

-Γιατί πρέπει να θες να φύγεις έξω διότι είναι δύσκολα εδώ, γιατί δεν γίνεται σωστή κατανομή γιατρών σε επαρχία;

-Γιατί πρέπει να υπάρχουν άπειρα διαφυγόντα κέρδη στα νοσοκομεία από άπειρους παράνομους λαθρομετανάστες που τσαμπουκαλεύονται κιόλας και έχουν μάθει κι αυτοί να λένε «θα πάω στο διοικητή»;;;

-Γιατί το ΕΚΑΒ πρέπει να μαζεύει όποιον δεν βρίσκει ταξί;

ΓΙΑΤΙ;;

Όταν θα λυθούν όλα αυτά, ίσως τότε να αξιωθώ να ασχοληθώ με αυτούς που δήθεν συνδικαλίζονται …

Εγώ πάντως δεν έχω καταλάβει ειλικρινά, ποιος τελικά από τους συνδικαλιστές και τον ιατρικό σύλλογο μπορεί να επιφέρει την πραγματική αντικειμενική αλλαγή στον κλάδο μας , δεν έχω καταλάβει -«σχήμα λόγου»- γιατί συγχωνεύονται οι κλινικές άναρχα, χωρίς μέτρο ενώ πρέπει, στην τελική, να γίνουν κάποιες βασικότατες τροποποιήσεις, δεν έχω καταλάβει γιατί είναι αποσπασμένο νοσηλευτικό προσωπικό σε διοικητικές θέσεις και σε θέσεις πολιτικών γραφείων και παίρνει διπλούς μισθούς;;;

ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΠΑΡΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ .»

Βασίλης Νοτιάς- Παιδίατρος σε αναμονή…

Εθνική «συμφιλίωση» των πολιτικών δυνάμεων και της κοινωνίας

του Λευτέρη Αυγενάκη,

Βουλευτή  Ηρακλείου της  Δημοκρατικής Συμμαχίας 

Οι δραματικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, αλλά και οι δυσκολότερες ημέρες που έρχονται, προβάλλουν ξανά ως άμεση και επιτακτική προτεραιότητα την ανάγκη Εθνικής Συνεννόησης και το σχηματισμό Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας.  

Οι υπεύθυνες, φιλοευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις τόπου πρέπει να συνεννοηθούν, να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι και να συμφωνήσουν. Διότι ο δρόμος που έχουμε μπροστά μας είναι ανηφορικός, γεμάτος εμπόδια. Και είναι πλέον δεδομένο ότι μια (οποιαδήποτε) μονοκομματική κυβέρνηση είναι καταδικασμένη να αποτύχει.  

Η νέα  φοροκαταιγίδα που περιλαμβάνει το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δηλώνει  ξεκάθαρα την αδυναμία της κυβέρνησης να κυβερνήσει. Με κινήσεις πανικού  επιδίδεται σε νέα, παράλογη και άδικη  επιδρομή φόρων, λαμβάνει αποφάσεις για νέες οριζόντιες επιβαρύνσεις, παρόλο που οι πολίτες έχουν εξαντληθεί και αδυνατούν να επωμιστούν και νέα οικονομικά βάρη. Αντί να προτάξει άμεσα στις αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που επιβάλλονται ακόμα και από την κοινή λογική, αντί να προχωρήσει άμεσα στην ουσιαστική μείωση του δημοσίου τομέα, αντί να συγκρουστεί με το «βαθύ» ΠΑΣΟΚ, συνεχίζει να επιβαρύνει τους «εύκολους στόχους», τους μισθωτούς, τους επαγγελματίες και συνταξιούχους.  

Οι αριθμοί  μαρτυρούν την αλήθεια και  βεβαιώνουν ότι θα αντιμετωπίσουμε πολύ μεγάλο πρόβλημα από τον επόμενο κιόλας χρόνο, καθώς πρέπει να βρούμε μερικές δεκάδες δις Ευρώ και μάλιστα με το «δύσκολο» τρόπο. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια φορολογικής επιβάρυνσης της κοινωνίας. Τα χρήματα πρέπει να βρεθούν με τη μείωση του κράτους και της παρέμβασης του στην οικονομία. Με την αντιμετώπιση των στρεβλώσεων του κομματικού και συντεχνιακού κράτους που επί χρόνια διογκώσαμε, με την απαλοιφή των δομικών, συστημικών αδυναμιών μας.  

Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που υπερψήφισαν 155 Βουλευτές απέχει από αυτή τη λογική. Αντίθετα, ως Δημοκρατική Συμμαχία, με σκληρή δουλειά και αίσθηση Εθνικής Ευθύνης, καταρτίσαμε συγκεκριμένη, ρεαλιστική και εφαρμόσιμη πρόταση για το Μεσοπρόθεσμο, που βασίστηκε κυρίως στη μείωση των δαπανών και όχι στη φοροεισπρακτική εμμονή.  

Καταθέσαμε  και προτείναμε μια άλλη φορολογική πολιτική που αντί να εξαντλεί τον  ιδιωτικό τομέα και τους μισθωτόυς  θα περιλαμβάνει χαμηλούς φόρους που  θα τους πληρώνουν όλοι. Δραστικές  και γνήσιες αποκρατικοποιήσεις  που θα εξυπηρετούν και την μείωση του χρέους και την ανάπτυξη της οικονομίας. Από τα 29,5 δις με την πρόταση μας τα 19 δις προκύπτουν από την μείωση των δαπανών και τα 10 από φορολογικά έσοδα. 

Σε αυτή τη βάση παραγωγικής πολιτικής, καταθέσαμε την άποψή μας, την πρότασή μας, τη θέση μας. Τη στηρίξαμε και ζητήσαμε την υιοθέτηση της λογικής της από την κυβέρνησης ψηφίζοντας «παρών». Σε καμία περίπτωση δεν ταχθήκαμε υπέρ της πρότασης της κυβέρνησης, ώστε δεν ψηφίσαμε «ΝΑΙ».  

Ταυτόχρονα, δεν προτάξαμε το κομματικό συμφέρον, απέναντι στο εθνικό, ώστε δεν υποστηρίξαμε ένα στυγνό, λαϊκίστικο, μικροκομματικό, εθνικά επιζήμιο «ΟΧΙ». Η διαφορά μας με το «όχι» είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια λαϊκίστικη και συνθηματική λογική που απομακρύνει την Ελλάδα από την Ευρώπη  και το μόνο που στοχεύει είναι η κατάκτηση της εξουσίας με το όποιο κόστος. 

Αντίστοιχα, κατά τη διαδικασία ψήφισης του Εφαρμοστικού νόμου, με ευθύνη απέναντι στην Ελλάδα, αναγνωρίζοντας και αναλαμβάνοντας στο ακέραιο το μερίδιο ευθύνης  που μας αναλογεί, δεν υπερψηφίσαμε τον καταιγισμό των προτεινόμενων μέτρων, δεν στηρίξαμε τις νέες, άδικες και σκληρές φορολογικές επιβαρύνσεις πολιτών και βεβαίως του ιδιωτικού τομέα. Ωστόσο, υπερψηφίσαμε συγκεκριμένα άρθρα που κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση και βοηθούν στον περιορισμό του κράτους και τη μείωση των δαπανών. 

Το νέο  «πακέτο» διάσωσης της Ελλάδας μας  δίνει μια «τελευταία ευκαιρία»  να ξεπεράσουμε την κρίση χρέους, να αλλάξουμε στην πορεία εμείς οι ίδιοι, να αναθεωρήσουμε τα κακώς  κείμενα και τις δομικές παθογένειες του Δημοσίου τομέα. Σε κάθε περίπτωση, εάν επιμένουμε να αποτυγχάνουμε, τα προγράμματα ενίσχυσης και η εξωτερική βοήθεια δεν θα συνεχιστούν επ’ άπειρον και η χώρα θα εγκαταλειφθεί στην τύχη της.  

Το μεταρρυθμιστικό  έργο που πρέπει να ολοκληρωθεί μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα είναι κάτι που αποδείχτηκε ότι δεν μπορούν να φέρουν εις πέρας μονοκομματικές κυβερνήσεις. Ως εκ τούτου, δεδομένης της κρισιμότητας, αλλά και της ευρύτητας των δομικών αλλαγών που πρέπει να γίνουν, χωρίς την εθνική συμφιλίωση είναι αδύνατον να πετύχει τον όποιο στόχο θέτει η όποια μονοκομματική κυβέρνηση. 

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΣΑΡΙΔΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΨΕΚΑΖΟΥΝ!

Είμαστε ελεύθεροι πολίτες με συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις!

του Θέμη Δημητρακόπουλου*

Αν είναι αλήθεια ότι, σε πείσμα των καιρών και των σημείων, ζούμε σε μια δημοκρατική, ευνομούμενη χώρα που (θέλει να πιστεύει ότι) έχει αφήσει πίσω της πρακτικές και εικόνες άλλων εποχών, η εικόνα ντροπής της 29^ης Ιουνίου στην Πλατεία Συντάγματος –εικόνα που, παρεμπιπτόντως, έκανε σε live αναμετάδοση το γύρο του κόσμου– μόνο κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν θυμίζει. Μια εικόνα που γυρίζει το ρολόι του δημοκρατικού χρόνου στη χώρα μας πολλές δεκαετίες πριν…

Η αστυνομική καταστολή ξεπέρασε κάθε όριο: αδικαιολόγητη, απρόκλητη και παράλογη στράφηκε κυρίως και αδιακρίτως κατά των ειρηνικών πολιτών-διαδηλωτών (ακόμη και κατά ανυποψίαστων τουριστών! σύμφωνα με επώνυμες δημοσιογραφικές μαρτυρίες), με πρόσχημα –σαν να περίμενε το σύνθημα…– τη ρίψη μολότοφ από μικρές ομάδες «γνωστών-αγνώστων» (ακροδεξιών; κουκουλοφόρων; «συνεργατών»;) και με προφανή στόχο και προφανή πολιτική κάλυψη, αν όχι εντολή: να αδειάσει η ενοχλητική Πλατεία! Σαν να μας λένε: αρκετά σας ανεχτήκαμε τόσον καιρό, άντε στα σπίτια σας, τώρα άλλωστε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, νέος υπουργός Οικονομικών και νέος «ανεπίσημος» πρωθυπουργός, σας καλεί για ηλεκτρονικό διάλογο!

Η στάση της αστυνομίας –πέρα από τα σπασμένα κεφάλια, τα κατάγματα, τις επικίνδυνες σκοπούμενες σωματικές βλάβες, τις επιθέσεις κατά ανυπεράσπιστων πολιτών, ακόμη και γυναικών με παιδιά και ηλικιωμένων που διαδήλωναν ειρηνικά–  βαρύνεται ακόμη περισσότερο εξαιτίας της ασύδοτης και εξωφρενικής χρήσης χημικών που περιέχουν, ως γνωστόν, ιδιαίτερα βλαπτικές για την ανθρώπινη αλλά και τη δημόσια υγεία ουσίες (τα συγκεκριμένα χημικά μπορεί να παραμείνουν ενεργά μέχρι και δύο μήνες, αν απορροφηθούν από πορώδεις επιφάνειες, όπως π.χ. οι τοίχοι ή η άσφαλτος. Μάλιστα, σε μακροχρόνια έκθεση μπορεί να προκαλέσουν καρκινογένεση, γενετικές μεταλλάξεις και γεννητικές ανωμαλίες, ακόμη και θάνατο, αν χρησιμοποιηθούν σε κλειστούς χώρους όπως πχ. οι υπόγειοι σταθμοί του μετρό…) Η χρήση αυτών των χημικών όπλων που περιέχουν την επικίνδυνη ουσία CS (η οποία ενοχοποιείται για εκατοντάδες θανάτους λόγω υπερβολικής έκθεσης στον πόλεμο του Βιετνάμ αλλά και στην Παλαιστίνη, στη διάρκεια της πρώτης Ιντιφάντα –παιδιών και ηλικιωμένων κυρίως– αλλά και για θανάτους διαδηλωτών σε διάφορα μέρη του κόσμου) έχει καταγγελθεί και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο [European Parliament, «Crowd Control techniques: An appraisal of technologies for political control)», Λουξεμβούργο, Ιούνιος 2000, ΡΕ 168.394/FinSt.)]

Δεν είμαστε διατεθειμένοι, ως Έλληνες προοδευτικοί πολίτες, να ανεχόμαστε τέτοιου είδους συμπεριφορές από τον οποιονδήποτε.  Πολύ περισσότερο από την αστυνομία της χώρας μας, που καθήκον της είναι η προστασία κι όχι η κακοποίηση πολιτών – και μάλιστα ειρηνικών διαδηλωτών. Το καθεστώς ΠΑΣΟΚ διολισθαίνει επικίνδυνα σε αντιδημοκρατικές και αυταρχικές ατραπούς, προκειμένου να γαντζωθεί, στον ελάχιστο πολιτικό χρόνο που του απομένει, στην εξουσία και μια ληξιπρόθεσμη κυβέρνηση πασχίζει, σε μια Βουλή περικυκλωμένη από πρωτοφανείς δυνάμεις ασφαλείας, εικόνες που ανακαλούν μνήμες σχεδόν στρατοκρατίας, να φέρει σε πέρας –αποτελειώνοντας ταυτόχρονα και την κοινωνία των πολιτών– το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμά της. Το μόνο, ωστόσο, που καταφέρνει είναι να στρέφει όλο και περισσότερους πολίτες σε στρεβλές, ακραίες αντικοινοβουλευτικές λογικές, σε έναν άκριτο και αυτοκαταστροφικό αντι-ευρωπαϊσμό, σε μια λογική του «όλοι ίδιοι είναι», που τσουβαλιάζει, ανεξαρτήτως ευθυνών, σύμπαν το πολιτικό σύστημα – και την Αριστερά συλλήβδην. Να σημειώσω εδώ –έχει τη σημασιολογική σημασία του– ότι παράλληλα με το βιασμό και τον ευνουχισμό της κοινωνίας, επιχειρείται ο βιασμός και ο ευνουχισμός του περιβάλλοντος με τον απίστευτης αντιπεριβαλλοντικής έμπνευσης «εφαρμοστικό» νόμο που ψηφίζεται στις 30 Ιουνίου στο κοινοβούλιο.  Ένας νόμος-ταφόπλακα για το περιβάλλον, νόμος –όνειδος για όσους κυβερνητικούς και πρωθυπουργικούς επαίρονταν τόσο καιρό για την «πράσινη, τρομάρα τους, ανάπτυξη», δυσφημίζοντας τελικά τα εντελώς αναγκαία στη σημερινή συγκυρία προτάγματα της πολιτικής οικολογίας και της Πράσινης Αριστεράς και παραδίδοντάς τα βορά και χλεύη σε εκείνους που αποσκοπούν στην ολοκληρωτική άλωση του περιβάλλοντος, αστικού, φυσικού και κοινωνικού.      

Ας καταγγείλουμε λοιπόν, όλοι εμείς οι Δημοκράτες Αριστεροί, όπως άλλωστε έχουμε τη συνταγματική υποχρέωση, την αντιδημοκρατική στάση της αστυνομίας και το πολιτικά αρμόδιο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και ας απαιτήσουμε άμεση, διαφανή και αποτελεσματική έρευνα για τα οδυνηρά γεγονότα της 29^ης Ιουνίου, στην Πλατεία Συντάγματος και την ευρύτερη περιοχή του κέντρου, και για τη βάρβαρη και επικίνδυνη για την ανθρώπινη και δημόσια υγεία χρήση χημικών. Και ας το κάνουμε με κάθε πρόσφορο τρόπο: διαδηλώσεις, ανακοινώσεις, μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου, πολιτικές παρεμβάσεις σε επίπεδο ελληνικών και ευρωπαϊκών θεσμών. Μήπως, επιτέλους, και αποδοθούν οι προσήκουσες ευθύνες όπου δει.

* Ο Θέμης Δημητρακόπουλος είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής - Συντονιστής του Τομέα Πράσινων Πολιτικών και Οικολογίας της Δημοκρατικής Αριστεράς

H στάση της Δημοκρατικής Συμμαχίας στο Μεσοπρόθεσμο

Του Γιάννη Οικονόμου, Γραμματέας ΚΕ Δημοκρατικής Συμμαχίας

Όταν επικρατεί ακραία σύγχυση, αμηχανία και μεγάλη απογοήτευση, είναι φυσιολογικό να μην υπάρχει μεγάλη διάθεση για ερμηνεία σε οτιδήποτε δεν είναι ή άσπρο ή μαύρο.

Ακόμα περισσότερο, σε τέτοιες περιπτώσεις, οι κάθε λογής πολιτικοί παρατηρητές, βολεύουνται να μένουν σε τίτλους και να μην ασχολούνται με το περιεχόμενο. Αυτό επιβάλει ο τηλεοπτικός χρόνος αλλά και η παρατεταμένη αποιδεολογικοποίηση της πολιτικής τα τελευταία χρόνια.

Στην αληθινή ζωή όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως τα αντιλαμβάνονται οι διάφοροι «καθαρολόγοι», του πολιτικού κατεστημένου.

Η χώρα για να επιβιώσει, πρέπει να αλλάξει.

Αυτό ήταν το κίνητρο και ο βασικός λόγος για να δημιουργήσουμε τη Δημοκρατική Συμμαχία. Όχι για να φτιάξουμε μια παρέα που αγαπά την Ντόρα, ή δεν συμπαθεί τον Αντώνη.

Καμιά χώρα όμως ποτέ δεν άλλαξε, και η Ελλάδα πάντως σίγουρα όχι, χωρίς η πολιτική της ηγεσία, να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει τους ανθρώπους της.

Για την Ελλάδα σήμερα, αυτό σημαίνει ότι η πολιτική ηγεσία πρέπει να πει στο κόσμο, με ποια πολιτική, με ποια πρόσωπα, σε πόσο χρόνο θα αντιμετωπίσουμε την τραγική αλήθεια που μας πνίγει.

Η Συμμαχία μίλησε για τα πρόσωπα, προτείνοντας συνεχώς τη δημιουργία μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, που θα κάνει αυτά, που κανένα κόμμα από μόνο του δεν έχει το θάρρος και τις αντοχές που απαιτούνται.

Μίλησε και για την πολιτική.

Χωρίς περικοκλάδες και μεταξωτές κορδέλες.

Τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα πρέπει να βρει 29,5 δις και επειδή έχει πάψει από καιρό να βρέχει ευρώ, πρέπει να τα βρούμε με το δύσκολο τρόπο. Μειώνοντας το κράτος και τη παρέμβαση του στην οικονομία. Αντιμετωπίζοντας δραστικά και αποφασιστικά τις στρεβλώσεις και τις παρανομίες που δημιούργησε η ρουσφετολογική και συντεχνιακή λογική σε ένα σωρό κωδικούς δαπανών του γενικού λογιστηρίου του κράτους. Με μια άλλη φορολογική πολιτική που αντί να εξαντλεί τον ιδιωτικό τομέα, θα περιλαμβάνει χαμηλούς φόρους που θα τους πληρώνουν όλοι. Δραστικές και γνήσιες αποκρατικοποιήσεις που θα εξυπηρετούν και την μείωση του χρέους και την ανάπτυξη της οικονομίας. Από τα 29,5 δις με την πρόταση μας τα 19 δις προκύπτουν από την μείωση των δαπανών και τα 10 από φορολογικά έσοδα.

Αυτή τη πολιτική που πιστεύουμε, επεξεργαστήκαμε και προτείναμε απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί ευχάριστη ή να δείχνει σε κάποιον ότι διστάζουμε να αναλάβουμε κόστος .

Η κυβέρνηση στο μεσοπρόθεσμο δεν την υιοθέτησε, όχι γιατί δεν μπορούσε να πείσει την τρόικα (δεν είναι οι δικές μας θέσεις που έχει απορρίψει η τρόικα), αλλά γιατί η αγωνία της ήταν να πείσει τον κ Αθανασιάδη και το «ηρωικό» ΠΑΣΟΚ που αυτός συμβολίζει.

Για αυτό δεν είπαμε ναι στο μεσοπρόθεσμο, στην εξοντωτική φορολογική του λογική και στους συμβολισμούς του.

Από την άλλη μεριά η Δημοκρατική Συμμαχία ούτε ήταν, ούτε και θα είναι ποτέ με τις δυνάμεις της «ανυπακοής» ή της άρνησης της πραγματικότητας, με τις δυνάμεις του ευχάριστου και εύκολου αλλά τελικά ανεύθυνου και εθνικά επιζήμιου όχι.

Η διαφορά μας με το όχι είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια λαϊκίστικη και συνθηματική λογική πού απομακρύνει την Ελλάδα από την Ευρώπη και το μόνο που στοχεύει είναι η αντικατάσταση του αντιπάλου στην εξουσία, και σε μια σύγχρονη φιλελεύθερη κεντροδεξιά με προτάσεις που έχουν ρεαλισμό, περιεχόμενο , ιδεολογικό πρόσημο και με πρόσωπα που έχουν συνομιλητές.

Όλα αυτά συμβόλιζε το «παρών» της Δημοκρατικής Συμμαχίας. Ούτε φυγομαχία, ούτε συμβιβασμός. Ας μην εξαντλούν σε μας την αυστηρότητα τους όσοι υποτιμώντας τις κραυγαλέες στρεβλώσεις της κυβερνητικής πρότασης, ζητούσαν την απόλυτη υιοθέτηση.

Ας μην μπερδεύονται οι θιασώτες του Ελληνικού απομονωτισμού.

Διαφέρουμε πολύ

Παύλος Χαικάλης:Εχει δίκιο η κυρία Πέμη Ζούνη. Να σοβαρευτούμε!

"Αγαπητή μου Πεμη,

Θα συμφωνήσω περί σοβαρότητος, αφού πρώτα επισημάνω... ότι η αναφορά μου στην πώληση της Ακρόπολης είχε μάλλον υπερβολικό χαρακτήρα και ήταν περισσότερο σχήμα λόγου, αφού κανείς φυσικά δεν πιστεύει ότι θα πωληθεί. Περισσότερο αγωνία για το τι έχει υπογραφεί ήταν και γι αυτό ερώτησα τι σημαίνουν απαλοτροιωθέντα ή μη εδάφη.

Ας πούμε οτι χαθήκαμε ανάμεσα στους συνταγματολόγους και τις όποιες έννοιες αποδίδουν.
Ας πούμε ότι τα νερά και ο λιγνιτης δεν είναι δημόσια περιουσία.
Ας πούμε ότι οι βουλευτές σας που αντιδρούν για ξεπούλημα, είναι υπερβολικοί.
Ας πούμε ότι αυτοί της τρόικας, που ήρθαν για το Ζάππειο 2 του Σαμαρά και ρωτούσαν για τίτλους του δημοσίου, το έκαναν τυχαία.
Και τέλος, ας πούμε, ότι εγώ είμαι ένας ασόβαρος άνθρωπος που εκφράζεται στο περίπου.

Επειδή στο τελευταίο σου άρθρο μίλησες να μη τρομοκρατούμε τον κόσμο, απλά να επικαλεσθώ τις ρήσεις Πάγκαλου και της κυρίας Νταλάρα, που καλεί να μην τρομοκρατείστε μεταξύ σας, καθώς και τον πανικό που σέρνετε ότι θα χροκωπήσουμε. Ούτε εγώ, λοιπόν, ούτε κανείς άλλος τρομοκρατεί, έτσι;

Πάμε τώρα στη σοβαρότητα.

Τον Οκτώβριο του 2009 βγήκατε με σημαία το σύνθημα ότι “λεφτά υπάρχουν”. Μη μου πεις οτι δεν ξέρατε, ξέρατε. Γνωστό πια. Και ερωτώ, ήταν σοβαρό;
Στη συνέχεια, αρχίζει μια προπαγάνδα ο Πρωθυπουργός περί διεφθαρμένου κράτους, περί “Τιτανικού”, περί τεμπέληδων κ.α ξεφτιλισμάτων στο εξωτερικό. Ειναι σοβαρο;

Αρχές Δεκεμβρίου ο κ. Σαμαρας σας καλεί να πάρετε μέτρα  και θα σας στηρίξει. Οσο είναι νωρίς. Τον αγνοείτε. Είναι σοβαρό;
Ερχεται το Μνημόνιο μετά από εκπληκτικές καθυστερήσεις για μέτρα και μετά απο θυσίες και επιβολή απόψεων ότι αυτό θα μας σώσει, αποτυγχάνετε. Είναι σοβαρο;

Ο κ. Παπακωνσταντίνου συνεχίζει να επιμένει σε μέτρα χωρίς να πείθει ούτε τους δικούς σας βουλευτές, ούτε την τρόικα από την οποία αποκρύπτει πράγματα και θέσεις. Αποκαλύφθηκαν και απο τον κ. Βενιζέλο και αφού έφαγε την ήττα και απο την τρόικα. Είναι σοβαρό;

Ο Πρωθυπουργός καλεί τον κ. Σαμαρά για συναίνεση. Δέχεται τις προτάσεις του. Συμφωνεί. Και μετά εγκαταλείπει λόγω πολιτικού κουτσομπολιού. Ειναι σοβαρό;

Και υπάρχουν και πολλά άλλα, που δεν θυμάμαι, τα οποία δείχνουν μάλλον οτι εσείς δεν είστε σοβαροί. Οπως ο κ. Γερουλάνος, που δεν δεχόταν το φίλο μας τον κ. Βούρο όντας έχοντα κάνει μια υπέροχη δουλειά στον τομέα του πολιτισμού προ εκλογών και η οποία δεν υλοποιήθηκε ποτέ.
Οπως το ότι σε εποχή κρίσης έδωσε 3.500.000 ευρώ στο ίδρυμα Μπενάκη για την έκθεση Βυζαντινών Εργων Τέχνης στη Νέα Υόρκη, ενώ θα μπορούσε να γίνει απ’ το Βυζαντινό Μουσειο. Ειναι σοβαρό;

Χρήματα συνεχίζουν να πηγαίνουν στο Βατοπέδι και όπου αλλού θες.
Και άλλα πολλά. Εχετε χάσει τη σοβαρότητα προ πολλού. Τι να λέμε τώρα.

Αγαπητή μου Πεμη,

Δεν έχω καμμιά διάθεση αντιδικίας με κανέναν πια. Είμαι απλά ένας οργισμένος πολίτης που αισθάνεται ότι του καταστρέφετε τη ζωή. Και σήμερα μπορεί να μην έχω εγώ πρόβλημα, αλλά έχει ο διπλανός μου. Και αύριο θα το έχω και γω. Καταστρέφετε τη ζωή μας με εκβιαστικά διλήμματα, φόβους, τρομοκρατικές θεωρίες και μ’ ένα βούρδουλα, τάχα μου δήθεν, για τη σωτηρία της χώρας.

Οχι γλυκειά μου. Δεν θα χρεοκωπήσουμε ό,τι κι αν γίνει. Δεν συμφέρει κανέναν. “Είναι πολλά τα λεφτά Αρη”, που έλεγε και ο συγχωρεμένος ο Σπύρος. Και η Αργεντινή και η Ισλανδία δεν είναι το ίδιο με μας. Δεν ήταν χώρες με κοινό νόμισμα, όπως εμείς.

Και ο Σαμαράς έχει δίκιο. Και το ξέρετε. Και καλά κάνει και αντιστέκεται. Και ο Ούγγρος πρωθυπουργός τον δικαίωσε. Και οι Ευρωπαίοι άρχισαν να τα μασάνε. Και γιατί, σε παρακαλώ, τόσο ενδιαφέρον να σωθεί η Ελλάδα;
Και γιατί τόση επιμονή για συναίνεση απ’ όλα τα κόμματα, ή έστω, απ’ τα δυο μεγάλα. Και γιατί τέτοια πίεση στο Σαμαρά;
Και γιατί τόσες φωνές στις Βρυξέλλες; Και προς τι η ταχύτης “συναίνεσε τώρα και θα τα βρούμε μετά στο Σαμαρά”;
Και γιατί η κυρία Δαμανάκη ούρλιαζε ότι θα γυρίσουμε στη δραχμή και ότι είναι επιταγή η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου;
Ειλικρινά δεν ξέρω τι τη θέλετε αυτη τη συναίνεση. Μήπως κρύβετε κάτι;

Αυτό που λέει η κυρία Παπαρήγα θα γίνει. Ελεγχόμενη πτώχευση που έχει ήδη αρχίσει και που απλώς συνεννοείστε πώς θα γίνει η συνναλλαγή.
Λέτε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Υπάρχουν πολλές. Φύγετε εσείς και θα δεις τι έχει να γίνει. Απλά δεν ξέρετε να λέτε ΟΧΙ.

Αισθάνομαι Κουρασμένος. Αηδιασμένος. Ξεφτιλισμένος. Πικραμένος. Ντροπιασμένος.

Μακάρι να χρεοκωπούσαμε. Θα βρίσκαμε τη δύναμη πάλι σαν λαός να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να φτιάξουμε πάλι μια Ελλάδα απο την αρχή. Θάχαμε ένα στόχο.
Γιατί τώρα δεν έχουμε τίποτα.

Ούτε τη δύναμη να βρίσω δεν έχω. Κι αν σας βάζουμε σε ένα τσουβάλι όλους είναι γιατί, όπως εσείς επικαλείσθε την κομματική πειθαρχία, έτσι και μεις επικαλούμεθα την κομματική ευθύνη."

Πρωτοβουλία Συνεργασίας από την Θεσσαλονίκη για την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία

 
  Συνέντευξη Τύπου της ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο. στις 27.6.11: Γ. Σταμπουλής, Κ. Νικολάου, Λ. Αγγέλου, Μ. Τρεμόπουλος, Σ. Παπαϊωάννου
 
Ενεργοί πολίτες δημιουργούν Πρωτοβουλία Συνεργασίας για την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία- ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο, με κέντρο τη Θεσσαλονίκη και με στόχο την δημιουργική και κοινωνικά δίκαιη έξοδο από την κρίση με βάση τον συνεργατισμό.

Στις 27/6/2011 παρουσίασαν την βασική ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ, http://prwskalo.blogspot.com/ η οποία υπογραμμίζει ότι η κρίση, στη χώρα μας, έχει χαρακτηριστικά: οικονομικά, κοινωνικά, περιβαλλοντικά, πολιτικά & ιδεολογικά. Η κοινωνία βρίσκεται στο όριο μεταξύ αντοχής και διάρρηξης των δεσμών της. Η Πρωτοβουλία Συνεργασίας για την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία σκοπό έχει να συμβάλλει στη διατύπωση ενός δημόσιου Λόγου και στην ενεργοποίηση μιας κοινωνικής Πράξης, με τη μορφή ενός Σχεδίου Δράσης οικονομικού, κοινωνικού, περιβαλλοντικού, πολιτικού και ιδεολογικού που θα δίνει διέξοδο, ελπίδα & προοπτική. Και ο κ. Λάζαρος Αγγέλου συνέχισε: «Όσο ο αγώνας των εργαζομένων περιορίζεται σε καλύτερους μισθούς, ο καπιταλισμός θα βρίσκει νέες, πιο ραφιναρισμένες μεθόδους, για να πάρει πίσω σε ελάχιστο χρόνο, ότι κατακτήθηκε με αγώνες δεκαετιών. Είναι ιστορική στιγμή για το κίνημα του κόσμου της εργασίας, να επεξεργαστεί ξανά τη σύνδεση των αγώνων του με το στόχο της κοινωνικής απελευθέρωσης του ανθρώπου και της σωτηρίας του πλανήτη»

Ο Ευρωβουλευτής κ. Μιχάλης Τρεμόπουλος στον χαιρετισμό του επεσήμανε: «Ήδη στην Ευρώπη αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο υπάρχουν πολλά ελπιδοφόρα παραδείγματα αλληλέγγυας οικονομίας, δίκαιου εμπορίου και αυτοδιαχειριζόμενων επιχειρήσεων. Ξεκινούν συνήθως από τις Υπηρεσίες αλλά επεκτείνονται και στους τομείς της ενέργειας, του εμπορίου, της οικοδομής, του πολιτισμού, των τροφίμων, της εκπαίδευσης, των εκδόσεων, ακόμη και της βιομηχανίας, όπως ο γνωστός συνεταιρισμός του Μοντραγκόν στη Χώρα των Βάσκων. Ως προς το μέγεθός τους μπορούν να περιλάβουν από μερικές δεκάδες έως και μερικές δεκάδες χιλιάδες μέλη. Άλλες λειτουργούν απομονωμένα και άλλες έχουν ήδη οδηγήσει στη δημιουργία δικτύων συνεργασίας, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και πέρα από τα εθνικά τους σύνορα».

Ο κ. Σταύρος Παπαϊωάννου, Επικ. Καθηγητής ΤΕΙ Σερρών είπε: «Αυτή η πρωτοβουλία πολιτών, θα προσπαθήσει να διαδώσει τις αρχές της (κατασυκοφαντημένης) συνεταιριστικής οικονομικής δράσης και οργάνωσης, δείχνοντας ταυτόχρονα τον δρόμο για μια οικονομική δράση και λειτουργία που να αποτελεί ταυτόχρονα ένα σχολείο άμεσης δημοκρατίας, και αυτοδιαχείρισης, ένα οικονομικό μοντέλο που δημιουργεί πλούτο χωρίς να αυξάνει τις ανισότητες, ένα οικονομικό μοντέλο που επικεντρώνεται στον άνθρωπο, δημιουργώντας συνθήκες ασφάλειας οι οποίες θα προκύπτουν από την διαρκή εκδήλωση αλληλεγγύης της κοινότητας προς το κάθε μέλος της, αλλά και προς τον κάθε συνάνθρωπο που την χρειάζεται, ένα οικονομικό μοντέλο που αναπτύσσει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που συμμετέχουν και των οικογενειών τους, ένα οικονομικό μοντέλο στο οποίο η οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα λαμβάνει μέριμνα για την βελτίωση των περιβαλλοντικών παραμέτρων».

Ο κ. Γιώργος Σταμπουλής, Λέκτορας Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας ανέφερε: «Το Mondragon, αποτελεί σήμερα ένα άξιο μίμησης παράδειγμα οικονομίας που βασίζεται σε ένα τρόπο παραγωγής που απαντά στις προκλήσεις της οικονομίας της γνώσης, με δημοκρατία, συμμετοχή και όρους βιωσιμότητας. Είναι ο 7ος σε μέγεθος οικονομικός όμιλος της Ισπανίας, με μία από τις μεγαλύτερες τράπεζες και δραστηριότητες που αφορούν στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και στην Έρευνα. Το σημαντικότερο είναι ότι έχει ιστορικά ανταποκριθεί στις οικονομικές κρίσεις με αύξηση της απασχόλησης, δίχως να υπονομεύονται οι αρχές διακυβέρνησής του. Το Mondragon απαντά στο αίτημα για πραγματική δημοκρατία, υπογραμμίζοντας ότι η πραγματική δημοκρατία είναι εφικτή και σε όλες τις σφαίρες της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας».

Ο Δρ Κώστας Νικολάου, Καθηγητής-Σύμβουλος ΕΑΠ, επεσήμανε:«Απέναντι στον παγκόσμια αποτυχημένο και καταρρέοντα νεοφιλελευθερισμό, δηλαδή της σύγχρονης έκφρασης του καπιταλισμού, αλλά και στο αποτυχημένο μοντέλο του κρατικού καπιταλισμού, που έφερε το ψευδώνυμο του υπαρκτού σοσιαλισμού, αναδύεται ως ιστορική αναγκαιότητα η κοινωνική & αλληλέγγυα οικονομία, που μπορεί να αποτελέσει τη συνδετική ουσία μεταξύ όλων όσων θεωρούν ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, μέσα από μια άλλη κοινωνία και οικονομία, συνεργατική και αλληλέγγυα».

Ο κ. Χρήστος Μάτης, Δημοτικός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης έδωσε πιθανές προτάσεις συγκρότησης συνεργατικών σχημάτων σε τομείς της λειτουργίας της πόλης όπως στην αναχρησιμοποίηση οικοδομικών υλικών ή και επίπλων, μειώνοντας τα απορρίμματα της πόλης, ή και με εναλλακτικές προτάσεις για νυκτερινούς παιδικούς σταθμούς, ή ακόμα με την λειτουργία Δημοτικών Γυμναστηρίων όπου υπάρχει ο εξοπλισμός και ο χώρος, πάντα σε συνεργατική βάση εργαζόμενων και επιπλέον με συνεταιριστικούς παιδικούς σταθμούς σε επίπεδο γειτονιάς.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι σκέψεις αλλά και τα αποτελέσματα από τα συνεργατικά σχήματα (Συνεταιρισμοί Εργασίας) που υποστήριξε το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, όπως τα παρουσίασε ο Πρύτανης κ. Τριαντάφυλλος Αλμπάνης. Μεταξύ άλλων ακούστηκαν:

Συνεταιρισμός καθαριστριών για την αντικατάσταση των εργολάβων καθαριότητας με επαύξηση της απασχόλησης κατά 40% (+20 καθαρίστριες), αύξηση του μισθού καθεμιάς κατά 100% (από 7.500€/έτος σε 13.000€), μείωση ή έστω τήρηση του κανονικού ωραρίου εργασίας για κάθε μια καθαρίστρια και ταυτόχρονα μείωση του κόστους καθαριότητας για το πανεπιστήμιο κατά 50% (από 1.300.000€ σε 740.000€).

Διαχείριση 3500 στρεμμάτων επιφάνειας πρασίνου, που αντί εργολαβίας εξασφαλίσθηκε το «κούρεμα» με την αξιοποίηση ποιμνίων από κτηνοτρόφους της περιοχής με συγκεκριμένες προδιαγραφές, με κέρδη για όλους κα για το πανεπιστήμιο.

Εξασφάλιση χρημάτων στους φοιτητές, ως «αντισταθμιστικές υποτροφίες», με προσφορά συνεργατικής «εργασίας» μεταφορικού έργου εντός του πανεπιστημίου με όχημα του πανεπιστημίου. Η μείωση στο ετήσιο κόστος εργολαβίας ήταν 50% με δημιουργία μιας τελείως νέας δυνατότητας για τους φοιτητές.

Δημιουργία αστικών λαχανοκήπων (50τμ έκαστος) με αξιοποίηση χώρων εντός του πανεπιστημίου από τους οποίους οι αστοί είχαν τα λαχανικά τους και η φοιτητική λέσχη δωρεάν τρόφιμα φρέσκα καθώς και σύλλογοι ειδικών ευπαθών ομάδων. Ταυτόχρονα αξιοποιήθηκαν 2 στρέμματα για την καλλιέργεια-πολλαπλασιασμό ντόπιων ποικιλιών.

Στην πολύ γόνιμη ανταλλαγή εμπειριών που ακολούθησε συνεισέφεραν πολλοί συμμετέχοντες μεταξύ των οποίων ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Τρ. Μουταφίδης, η Ομοτράπεζος κα. Γ. Αργυροφθαλμίδου (με απευθείας προμήθεια αγροτικών τροφίμων από παραγωγούς ή συνεταιρισμούς), ο κ. Γ. Αγκαθίδης (Περιαστικές Καλλιέργειες-ΠΕΡΚΑ), ο κ. Ν. Μανουσάκης (Συνεταιριστική Παράκαμψη Μεσαζόντων), ο κ. Μ. Παπαϊωάννου (Δίκτυο Θεσ/νίκης) κλπ

Τα τελευταία χρόνια το μοντέλο «παράγουμε πολλά-καταναλώνουμε πολλά» καταρρέει, αφού μετέφερε τον παραγόμενο από τους εργάτες πλούτο στα χέρια του 1% του πληθυσμού, ενώ ταυτόχρονα ο ιδιωτικός πλούτος διπλασιάστηκε, φθάνοντας στην Ελλάδα στο τριπλάσιο του ΑΕΠ της χώρας. Και μάλιστα όπως εύκολα μπορεί κάποιος να παρατηρήσει όλος αυτός ο παραπάνω πλούτος παρήχθη πρωτογενώς στον αγροτικό τομέα από τον οποίο υφαρπάχθηκε με συστήματα τιμών και φορολογίας ή /και με τεχνητή υπερτίμηση της μεταποίησης και των υπηρεσιών εις βάρος των αγροτών.

Εάν στις τοπικές-χρονικές-κοινωνικές συνθήκες που ώθησαν το σημερινό αξιοθαύμαστο «ΜΟΝΤΡΑΓΚΟΝ» μπορεί να επισημανθεί ότι περιλαμβάνεται, ίσως, η χούντα Φράγκο, τα αυτονομιστικά κινήματα της Ισπανίας και η πολιτιστική καταβολή των Βάσκων, ίσως οι σημερινές συνθήκες της Ελλάδος ευνοούν την άνθιση συνεργατικών σχημάτων κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας, ως μια εναλλακτική λύση.

Η ΠΡΩΣΚΑΛΟ φιλοδοξεί να δημιουργήσει μια πλατφόρμα συνάντησης, συζήτησης, σύνθεσης και απόφασης για ανάληψη δράσης με πρότυπα Συνεργατισμού και Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας διευκολύνοντας την ανοικτή συζήτηση, όπου προσκληθεί, με τα μάτια στραμμένα στο Διεθνές Έτος Συνεταιρισμών-2012, με ανοικτή πρόσκληση προς όλους.

Πλατφόρμα συζήτησης δημιουργείται και στις 29/6/2011, στις 20.00, στο Δημαρχείο Νίκαιας (Τσαλδάρη 10) από το ΟΙΚΟΡΑΜΑ-6984457249 και το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ των Οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών-www.oikosocial.gr με θέμα συζήτησης «ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΣ & Κοινωνική Οικονομία»

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382

Κουβέλης: Το 25% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας

H oμιλία του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη, κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα έχει ως εξής:

Το 25% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, όταν η επίσημα καταγεγραμμένη ανεργία ξεπερνάει το 16,2% του πληθυσμού, τότε η πρωταρχική μέριμνα που οφείλει να λάβει η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική, είναι η δημιουργία ενός πλαισίου προστασίας των αδύναμων αυτών συμπολιτών μας. Ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας. Και δεν υπάρχει καμία μέριμνα, καμία ενέργεια προς την κατεύθυνση αυτή εδώ και 20 ολόκληρους μήνες που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στην εξουσία. Κατά συνέπεια αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης πολιτικής και αποτελεί ένα τεράστιο έλλειμμα, ένα έλλειμμα το οποίο τεμαχίζει, διασπά την ελληνική κοινωνία.

Και βεβαίως η χώρα μας θα βγει από την υπαρκτή κρίση. Το ζήτημα είναι να βγει με την κοινωνία όρθια κι όχι με την κοινωνία πεσμένη και διαλυμένη. Και η κοινωνία διαλύεται. Και δεν έχετε πάρει, κύριοι της κυβέρνησης, κανένα μέτρο προς την κατεύθυνση αυτή.

Τα προωθούμενα μέτρα με το συζητούμενο πρόγραμμα πλήττουν ακόμα περισσότερο αυτήν την κοινωνία και πλήττουν τους κοινωνικά αδύναμους. Και το στοιχείο αυτό της αδικίας έρχεται στην κυριολεξία ως ένα βαρύτατο μέγεθος το οποίο  διαμορφώνει ανάσχεση για τη λήψη των όποιων άλλων μέτρων, πολύ δε περισσότερο για την εφαρμογή τους.

Πώς να πειστεί ο ελληνικός λαός ότι πρέπει να δεχτεί βάρη, όταν διαπιστώνει συστηματικά την ανισότητα κατανομής αυτών των βαρών, μία ανισότητα η οποία μεγεθύνεται, μία ανισότητα η οποία έρχεται με μεγαλύτερη ένταση με τα μέτρα που προωθούνται με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.

Η υστέρηση φορολογικών εσόδων, τεράστια υστέρηση. Και βεβαίως κάποιος ευθύνεται που δεν εισπράχθηκαν αυτά τα φορολογικά έσοδα. Η κυβέρνηση βρήκε ως σταθερή πηγή εσόδων την περικοπή μισθών, αποδοχών γενικότερα, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών. Δεν θα μπορέσει και αν ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα να έχει τα οποιαδήποτε αποτελέσματα εάν αυτά τα οποία φιλοδοξεί η κυβέρνηση να υπάρξουν όταν αυτή η κοινωνία διαπιστώνει καθημερινά αυτήν την απαράδεκτη ανισότητα.

Σε μία κοινωνία η οποία εμφανίζει τις μεγαλύτερες κοινωνικές ανισότητες στον χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτές οι τεράστιες κοινωνικές ανισότητες είναι το γέννημα μιας άναρχης νεοφιλελεύθερης πολιτικής, η οποία σε εκπληκτική συνεργασία και συζυγία με το πελατειακό κράτος, έδωσε αυτό το συγκεκριμένο αρνητικό αποτέλεσμα.

Τα μέτρα που προωθούνται με το μεσοπρόθεσμο δεν αναστρέφουν την ύφεση. Η ύφεση θα βαθύνει. Ταυτόχρονα δεν διαμορφώνει συνθήκες στοιχειώδους εκκίνησης μια αναπτυξιακής, μιας παραγωγικής διαδικασίας. Όταν έχουμε την αγορά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων να είναι στεγνή και όταν η μικρομεσαία επιχείρηση είναι στεγνή, είναι βέβαιο ότι θα καλπάζει η ανεργία με το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η μικρομεσαία επιχείρηση που κλείνει, εκτός του ότι πλήττει τους φορείς αυτών των επιχειρήσεων ταυτόχρονα διαμορφώνει συνθήκες μεγέθυνσης της ανεργίας.

Είναι άδικα και αποτελεσματικά μέτρα. Θα είναι και αναποτελεσματικά. Διότι αυτοί οι αυξημένοι έμμεσοι φόροι τροφοδοτούν στην κυριολεξία το στέγνωμα της αγοράς και δεν επιτρέπουν τη διατήρηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ο χρόνος που έχω στη διάθεσή μου είναι ασφυκτικός. Θα μπορούσα διεξοδικά να αναφερθώ σε μια σειρά από ζητήματα τα οποία μ’ έναν αρνητικό, σε κάποιες περιπτώσεις και μ’ ένα επικίνδυνο τρόπο αντιμετωπίζει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Θέλω όμως στον ελάχιστο αυτό χρόνο να πω με βεβαιότητα κύριε Υπουργέ την άποψή μου για ένα ζήτημα.

Δεν διεκδικήσατε με όρους πολιτικούς όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα μία άλλη συμπεριφορά των Ευρωπαίων. Διότι ναι μεν κυρίες και κύριοι συνάδελφοι το ελληνικό πρόβλημα έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αλλά ταυτόχρονα είναι και ευρωπαϊκό ζήτημα. Διότι μία ελληνική οικονομία, η οποία απειλείται με κατάρρευση είναι ευρωπαϊκό ζήτημα. Διότι πλήττει την ενότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χωρίς την πολιτική της ενότητα η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι βέβαιον ότι θα έχει από ελάχιστη έως μηδενική συμμετοχή στην παγκόσμια λειτουργία της οικονομίας, με το πρόσθετο δεδομένο ότι είναι πολλές οι αναδυόμενες οικονομικά νέες χώρες.

Βεβαίως κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και η αναδιάρθρωση με επιμήκυνση, με μείωση του επιτοκίου και περίοδο χάριτος, έπρεπε να είχε διεκδικηθεί, όπως θα έπρεπε να είχε διεκδικήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και το πενταετές αναπτυξιακό πρόγραμμα, στηριγμένο σε χρήματα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων σε συνεργασία με τα προβλεπόμενα κονδύλια του ΕΣΠΑ και με την έκδοση ενός ειδικού επενδυτικού ομολόγου. Και μιας και ο λόγος για το ΕΣΠΑ, είναι τραγικό χρήματα που μας περιμένουν κι ενώ το ΕΣΠΑ βρίσκεται στο μέσον της διαδρομής του δεν έχει ξεκινήσει ουσιαστικά ακόμη για την χώρα μας. Κι αυτά δεν είναι ζητήματα παρεμπίπτοντα. Αυτά είναι καίρια ζητήματα που παρακολουθούν και ελέγχουν ως αναποτελεσματική και βεβαίως ως εξαιρετικά απαράδεκτη και ανώφελη την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική. Είναι προφανές ότι εμείς, η Δημοκρατική Αριστερά, καταψηφίζει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και το γνωρίζετε. Όχι γενικά και αόριστα, αλλά στη βάση εναλλακτικών προτάσεων και θέσεων που δημόσια έχουμε αναπτύξει και η Κυβέρνηση τις γνωρίζει αυτές τις θέσεις.

«Το μεγάλο σκάνδαλο του σάπιου Ελληνικού Ποδοσφαίρου»

Παρέμβαση του βουλευτή της Δημοκρατικής Αριστεράς, Γρηγόρη Ψαριανού, για τα σκάνδαλα στο χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου

Πριν από κάποιους μήνες είχαμε ζητήσει από τον Υπουργό Αθλητισμού και Πολιτισμού να διακόψει το πρωτάθλημα μετά από τις, φημολογούμενες τότε, καταγγελίες για στημένους αγώνες. Οι φήμες αυτές τώρα πλέον είναι γεγονότα.


Μετά τις προσαγωγές, τις συλλήψεις και την εμπλοκή πάνω από 100 ανθρώπων, παραγόντων, διαιτητών, αθλητών, κλπ., στο μεγάλο σκάνδαλο του σάπιου Ελληνικού Ποδοσφαίρου, περιμένουμε να δούμε τις αποφάσεις της Πολιτείας.


Είχαμε πει πως θα παραδώσουμε στην ΟΥΕΦΑ βιντεοσκοπημένο υλικό από δεκάδες παιχνίδια, που συνέβησαν εξωφρενικά επεισόδια. Τώρα πλέον, στην αποστολή προς την ΟΥΕΦΑ θα συμπεριλαμβάνονται και τα ονόματα των εμπλεκομένων μαζί με τους απομαγνητοφωνημένους διαλόγους, που δόθηκαν στη δημοσιότητα.

Το μεγάλο ερώτημα είναι:

Μετά από όλα αυτά τα στημένα παιχνίδια υπάρχει τελική βαθμολογία πρωταθλήματος, υπάρχει πρωταθλητής, κυπελλούχος και ομάδες που θα συμμετάσχουν στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις; Υπάρχουν ομάδες που υποβιβάζονται και ομάδες που ανεβαίνουν κατηγορία; Διεξήχθη φέτος πρωτάθλημα ποδοσφαίρου;

Το λόγο τώρα έχει πρωτίστως η Ελληνική Πολιτεία και δευτερευόντως η ΟΥΕΦΑ.

Να σημειωθεί ότι, τα θέματα που δημιουργούν το βόρβορο των Ελληνικών Πρωταθλημάτων, βία, επεισόδια, στημένα παιχνίδια, αλλοίωση των πρωταθλημάτων και του στοιχήματος, ντόπινγκ, πλαστογραφίες – αδειοδοτήσεις, κλπ., έχουμε περιγράψει επανειλημμένως σε όλους τους διατελέσαντες αρμοδίους Υπουργούς και των δύο κυβερνήσεων (κ.κ. Ορφανό, Ιωαννίδη, Λιάνη, Λιάπη, Βενιζέλο, Φλωρίδη), όπως και στην αρμόδια για θέματα αθλητισμού υποεπιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής.

Ζητάμε και τώρα, όπως και τότε, την αναστολή των πρωταθλημάτων όλων των κατηγοριών και τη μη συμμετοχή των Ελληνικών ομάδων στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, μέχρις ότου επιτευχθεί η κάθαρση της κόπρου του Αυγείου.
Περιμένουμε τώρα τις αποφάσεις.

ΔΗΜΑΡ: Η χώρα βρίσκεται στη δίνη μιας παρατεταμένης κρίσης

Στην απόφαση της ΚΕ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ  ανφέρονται τα εξής:

1.Η χώρα βρίσκεται στη δίνη μιας παρατεταμένης κρίσης, της βαθύτερης στη σύγχρονη ιστορία της, χωρίς να διαφαίνεται διέξοδος στο άμεσο μέλλον.

Στον πυρήνα της κρίσης, που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά αγγίζει όλες τις πλευρές της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, βρίσκεται το πολιτικό σύστημα που οικοδομήθηκε από την μεταπολίτευση και μετά, με κύρια  ευθύνη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Ένα πολιτικό σύστημα που στηρίχθηκε στην ανάπτυξη του πελατειακού κράτους, ανέχθηκε τη κρατικοδίαιτη ανάπτυξη ενός μη παραγωγικού ιδιωτικού τομέα, κατασπατάλησε το δημόσιο πλούτο, οικειοποιήθηκε τη δημόσια διοίκηση και οδήγησε την χώρα στο τέλμα της διαφθοράς και της διαπλοκής.

Σήμερα, ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του μνημονίου και 20 μήνες, διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα επιδείνωση της οικονομικής κρίσης. H χρεοκοπία είναι μια υπαρκτή πιθανότητα και μόνο η αλληλεξάρτηση με την ευρωπαϊκή και τη διεθνή οικονομία δίνει προσωρινή διέξοδο, με τη συνεχή παροχή, ακριβών δανείων στη χώρα.

Ταυτόχρονα, η ραγδαία κατάρρευση του παλαιοκομματικού συστήματος, η κρίση εμπιστοσύνης στις σχέσεις των πολιτών με τα κόμματα και τα συνδικάτα καθώς και η απόρριψη του τρόπου άσκησης πολιτικής, όπως τον γνωρίσαμε από τη μεταπολίτευση και μετά, έχουν σαν αποτέλεσμα μια πρωτόγνωρη κοινωνική κινητικότητα που δημιουργεί νέα δεδομένα στο υπάρχον πολιτικό σκηνικό.

Η κινητοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων το τελευταίο διάστημα, αποτελεί ένα νέο, σημαντικό, γεγονός στο πολιτικό σκηνικό που εκφράζει τη θέληση των πολιτών για αλλαγή πορείας.

 Οι κινητοποιήσεις είναι αναγκαίο να συμβάλλουν στη διαμόρφωση νέων πολιτικών συσχετισμών απέναντι στο δικομματισμό για την ανασυγκρότηση της χώρας σε δημοκρατική προοδευτική κατεύθυνση.

  Όσοι επιχειρούν να ερμηνεύσουν το κίνημα των πολιτών με εργαλεία του παρελθόντος και να το

καθοδηγήσουν με τρόπο που να εξυπηρετεί πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες, διαπράττουν σοβαρό λάθος.

Όπως λάθος είναι να επικρατήσει ένας νέος λαϊκισμός και μια ακραία αντικοινοβουλευτική λογική που ανοίγει τον δρόμο σε επικίνδυνα μονοπάτια.

2.Ένας χρόνος εφαρμογής του μνημονίου , δεν έδωσε τα αποτελέσματα που ανέμεναν οι εμπνευστές και οι υποστηρικτές του.

Μετά τον καταιγισμό των μέτρων για την εφαρμογή του και τις συνεχείς επικαιροποιήσεις, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με βαθειά ύφεση, έκρηξη πληθωρισμού, συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης, χωρίς να είναι ορατή η προοπτική εξόδου από την κρίση.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Έγκαιρα εκτίμησε ότι ,με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, η χώρα θα αντιμετωπίσει τον άμεσο κίνδυνο πλήρους κατάρρευσης. Τα αποτελέσματα δικαιολογούν αυτή την εκτίμηση.

Η χώρα δεν έχει μέλλον όταν τα μόνα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι οι περικοπές μισθών , συντάξεων, κοινωνικών δαπανών, η επιβολή έμμεσων φόρων και η αύξηση των ήδη υπαρχόντων.

Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-15 (μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. ουσιαστικά το Μνημόνιο 2), κινείται στην ίδια κατεύθυνση και θα έχει τα ίδια αποτελέσματα με το Μνημόνιο και τις επικαιροποιήσεις του: ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, αύξηση της ανεργίας- που ήδη βρίσκεται σε εφιαλτικά επίπεδα- ακρίβεια, κλείσιμο μικρομεσαίων επιχειρήσεων, διαρκή υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Ένας ατέλειωτος φαύλος κύκλος, οικονομικής αναποτελεσματικότητας και κοινωνικής υποβάθμισης.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ εκφράζει την κατηγορηματική της αντίθεση και θα καταψηφίσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα στην Βουλή κι αυτό γιατί:

- είναι οικονομικά αναποτελεσματικό

- αναπαράγει την  άδικη αντιμετώπιση όπως ενδεικτικά  φαίνεται από την επιβάρυνση που φέρνει στους φορολογικά συνεπείς αφήνοντας άθικτους τους φοροφυγάδες.

-  περιλαμβάνει στοιχεία που οδηγούν στην κοινωνική αποδόμηση

3.Η Ελλάδα χρειάζεται ένα πρόγραμμα αποφυγής της χρεοκοπίας και εξόδου από την κρίση που να είναι ρεαλιστικό και βιώσιμο,  οικονομικά και κοινωνικά,  με στόχο την παραμονή μας εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου και της ευρωζώνης.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ έδωσε πρόσφατα στην δημοσιότητα τις προτάσεις της για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Οι προτάσεις αυτές επικεντρώνονται σε πέντε πεδία:

-Δημοσιονομική εξυγίανση και αναδιάρθρωση του χρέους

-Σύγχρονο, μικρότερο και αποδοτικότερο κράτος

-Στρατηγικές επιλογές οικονομικής πολιτικής, με έμφαση στις πράσινες πολιτικές ανάπτυξης

-Δικαιότερο και αποτελεσματικότερο κράτος

-Ενίσχυση του κύρους των πολιτικών θεσμών.

Η κρίση χρέους της χώρας, απαιτεί ταυτοχρόνως λύσεις, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Στο ευρωπαϊκό επίπεδο χρειάζεται να αναπτυχθούν διεκδικήσεις που θα στοχεύουν:

-στην έκδοση ευρωομολόγου και στη δημιουργία μηχανισμού διαχείρισης του χρέους, με τη μεταφορά μέρους του Ελληνικού χρέους, αλλά και του χρέους άλλων περιφερειακών χωρών στην Ευρωπαϊκή  Κεντρική Τράπεζα.

-στην θετική αναδιάρθρωση του συνολικού χρέους της χώρας, με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, μείωση του επιτοκίου και περίοδο χάριτος

-στην εκπόνηση ενός 5ετούς αναπτυξιακού προγράμματος με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το δημόσιο, το ΕΣΠΑ, την έκδοση επενδυτικού ομολόγου

Προϋπόθεση είναι να γίνει κατανοητό, τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και στους εταίρους μας, ότι το πρόβλημα απαιτεί πολιτική συνεννόηση και πολιτική λύση.

Η Ελλάδα χρειάζεται χρόνο και όχι ασφυκτικούς περιορισμούς, χρειάζεται πόρους για ανάπτυξη και όχι ,μόνο, συνεχή δάνεια.

Η εμμονή στην πολιτική και τους όρους του μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου μόνο αρνητικές επιπτώσεις θα έχει για την Ελλάδα, αλλά και για την ευρωζώνη.

Στο εσωτερικό της χώρας είναι επείγουσα ανάγκη η προώθηση μεταρρυθμίσεων που θα στοχεύουν στον περιορισμό των δημοσίων δαπανών, στην αύξηση των δημοσίων εσόδων, στον περιορισμό και εκσυγχρονισμό του κράτους, στην διαμόρφωση πολιτικών που θα διασφαλίζουν την προστασία των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων και στον εκσυγχρονισμό των θεσμών.

4.Η κυβέρνηση έχει κάνει τις επιλογές της. Δεν  είναι διατεθειμένη να υιοθετήσει ένα διαφορετικό πλαίσιο πολιτικής. Περιορίζεται στις προβλεπόμενες από το μνημόνιο περικοπές, δεν παίρνει κανένα αναπτυξιακό μέτρο, δεν παίρνει κανένα μέτρο για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, της παραοικονομίας και της διαφθοράς.

Η αμφισβήτηση για την πολιτική της είναι καθολική. Αγγίζει ακόμη και το εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Οι πρόσφατες εξελίξεις με το ενδεχόμενο κυβέρνησης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ να φαντάζει, έστω και για λίγες ώρες πιθανό, ανέδειξαν τα τεράστια ελλείμματα της κυβερνητικής πολιτικής.

Ο πρόσφατος ανασχηματισμός, ουσιαστικά αποτελεί προϊόν εσωτερικών ισορροπιών. Είναι "κυβέρνηση συναίνεσης" των διαφορετικών ομάδων που υπάρχουν στο κυβερνητικό κόμμα και σε καμία περίπτωση, με την νέα της σύνθεση, δεν μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για μια "νέα αρχή", όπως επιχειρήθηκε, με επικοινωνιακό τρόπο, να εμφανιστεί. Είναι πιθανό, για ένα μικρό διάστημα, ο ανασχηματισμός να λειτουργήσει ως διαδικασία εξωραϊσμού, αλλά αυτός ο εξωραϊσμός δεν μπορεί να έχει αντοχή.

Για την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, το βασικό πρόβλημα ήταν και παραμένει η αλλαγή πολιτικής. 

5.Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ δημιουργήθηκε ως δύναμη ευθύνης για την κοινωνία και τη χώρα.

Το ζητούμενο σήμερα για τη χώρα είναι μια νέα πολιτική προσέγγιση που θα συμβάλλει :

στη διεκδίκηση ρυθμίσεων θετικής αναδιάταξης του χρέους

στην ανάδειξη πολιτικών λύσεων, εντός των περιορισμών της κρίσης, αλλά σε άλλη κατεύθυνση από τις πολιτικές επιλογές του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου, που θα απαντούν στον κίνδυνο της χρεοκοπίας και θα αντιμετωπίζουν τα διαρθρωτικά προβλήματα

στην υποστήριξη  μιας νέας γενιάς δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων

Στην καλλιέργεια ενός νέου οικονομικού πολιτισμού με υψηλή κοινωνική ευθύνη , διάθεση για αυξημένη παραγωγικότητα και αίσθηση υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος

Στη δημιουργία ενός δικτύου υποστήριξης των ασθενέστερων κοινωνικών  στρωμάτων

Η προώθηση αυτού του πλαισίου των πολιτικών, συνιστά ρήξη με τις κυρίαρχες πολιτικές και τις κατεστημένες λογικές. Αποτρέπει την κοινωνική αποδόμηση, ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο, προωθεί ώριμες αλλαγές, δημιουργεί ευρύτερες συσπειρώσεις και προετοιμάζει το έδαφος για μεγαλύτερες και βαθύτερες αλλαγές.

Αυτό επιχειρεί να κάνει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ μέσα σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, ώστε να έχει τη δική της επίδραση για μια ανορθωτική πορεία της χώρας.

Σ΄αυτή τη προσπάθεια, είναι αναγκαία η συμπόρευση ευρύτερων δυνάμεων του δημοκρατικού, σοσιαλιστικού χώρου.

Στις συνθήκες ρευστοποίησης της κοινωνίας και του παλαιοκομματικού πολιτικού συστήματος, είναι επείγουσα ανάγκη η ανασύνθεση και η ανασυγκρότηση του ευρύτερου δημοκρατικού, προοδευτικού χώρου.

Η προωθητική δύναμη των κομματικών σχηματισμών που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες στον χώρο αυτό, έχει εξαντληθεί. Η συσσωρευμένη απογοήτευση, οι μαζικές αποδεσμεύσεις δημοκρατικών, προοδευτικών και αριστερών πολιτών από τις παραδοσιακές κομματικές τους δεσμεύσεις και επιλογές και η αναζήτηση νέων μορφών πολιτικής και συλλογικής έκφρασης συνιστούν μια νέα πραγματικότητα.

Σε όλους αυτούς, η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ απευθύνει δημόσια πρόσκληση. Τους καλεί να μετατρέψουν την απογοήτευση σε θετική δράση και να ενισχύσουν τη προσπάθεια που, εδώ και ένα χρόνο, κάνει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.

Την προσπάθεια δηλαδή, να δοθεί απάντηση στο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας για ριζική ανασυγκρότηση του πολιτικού πεδίου και των σημερινών κομματικών φορέων, καθώς και για τη διατύπωση μιας ολοκληρωμένης εναλλακτικής πολιτικής πρότασης. Προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της χώρας σε μια κατεύθυνση μεγαλύτερης ισότητας, κοινωνικής αλληλεγγύης και οικολογικής ανάπτυξης.

Μια προσπάθεια που δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιοριστεί στα όρια της σημερινής επιρροής της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Η προσπάθεια και η πολιτική μας αφορά ευρύτερες δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας. 

6.Ο πρόσφατος ανασχηματισμός της κυβέρνησης, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξουν σημαντικές πολιτικές εξελίξεις σε σύντομο χρονικό διάστημα και σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών.

Η ΚΕ εξουσιοδοτεί την Εκτελεστική Επιτροπή, να προετοιμάσει το σύνολο του κόμματος γι αυτό το ενδεχόμενο. 

Τελικά με την σημερινή Κυβέρνηση όλα γίνονται από «τύχη».

Όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου κέρδισε τις εκλογές προ 20 μηνών σκέφθηκε να κάνει μία Κυβέρνηση χωρίς τα παλαιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και έτσι χρησιμοποίησε στελέχη από το φιλικό του περιβάλλον (Παμπούκης, Δρούτσας, Μπιρμπίλη, Νταλάρα κ.λ.π.)

«Έτυχε» όμως να μην αποδειχθούν αποτελεσματικά τα στελέχη αυτά και αποφάσισε στον ανασχηματισμό της περασμένης εβδομάδας να χρησιμοποιήσει «τεχνοκράτες» και «ανθρώπους της αγοράς» βάζοντας και πάλι στο περιθώριο το παλιό ΠΑΣΟΚ.

Έτσι ξεκίνησε τον ανασχηματισμό με την πρόσκληση που απηύθυνε προς τον κ. Λουκά Παπαδήμο για να καταλάβει την νευραλγική θέση του Υπουργού Οικονομικών.

Αν δεχόταν ο Λουκάς Παπαδήμος, τώρα θα πανηγύριζε η Κυβέρνηση διότι επιτέλους ένας άνθρωπος που γνωρίζει το διεθνές οικονομικό σύστημα και την λειτουργία των αγορών, θα έπαιρνε στα χέρια του την Οικονομία της πατρίδας μας.

«Έτυχε» όμως ο Λ. Παπαδήμος να αρνηθεί την θέση του Υπουργού Οικονομικών και έτσι ο Γ. Παπανδρέου την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος κατέληξε στον κύριο εσωκομματικό του αντίπαλο τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος στην αρχή αρνήθηκε την θέση του Υπουργού Οικονομικών όμως σκέφθηκε ότι δεν έπρεπε να προκαλέσει την «τύχη» του για άλλη μία φορά και έτσι είπε το μέγα ναι!

Στο ενδιάμεσο του ανασχηματισμού ο Γ.Παπανδρέου πήρε τον Α. Σαμαρά στο τηλέφωνο ζητώντας συνεργασία και ο Α. Σαμαράς του έβαλε ως όρο την απομάκρυνση του από την θέση του Πρωθυπουργού.

Ο Γ. Παπανδρέου δέχθηκε τον συγκεκριμένο όρο αλλά η ενέργεια αυτή από «τύχη» διέρρευσε στους δημοσιογράφους, έγιναν οι γνωστές δηλώσεις, οι παρεμβάσεις συγγενών και φίλων και έτσι ο Γ.Παπανδρέου υπαναχώρησε.

Έτσι από «τύχη» δεν έχουμε σήμερα Κυβέρνηση συνεργασίας.

Τελικά όλα τα έχουμε αφήσει στην «τύχη».

Πότε επιτέλους θα βάλουμε σ’ αυτή την χώρα το μυαλό μας να δουλέψει λιγάκι;

Vassilis Papageorgopoulos
http://papageorgopoulos.wordpress.com/

Μαζί με την πτώχευση της Οικονομίας της Ελλάδας πτωχεύει και η πολιτική…

Του Λευτέρη Αυγενάκη,
Βουλευτή Ηρακλείου Δημοκρατικής Συμμαχίας

Οι καταιγιστικές πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών κατέδειξαν ότι η σημερινή κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά βαθιά πολιτική. Η χώρα μας βλέπει εκτός από τα Ταμεία της να πτωχεύει και η πολιτική του τόπου, να αποτυγχάνει το ίδιο το πολιτικό σύστημα όπως διαμορφώθηκε μεταπολιτευτικά.

Πληθώρα δημοσιευμάτων του ξένου τύπου επιβεβαιώνουν ορθά ότι η κρίση στην χώρα μας είναι κυρίως πολιτική, ότι το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα έχει καταρρεύσει. Κάνουν λόγο για την αστοχία των πολιτικών να διαχειριστούν μια συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση. Υπονοούν άμεσα την αδυναμία και την ανικανότητα αυτών που κρατούν στα χέρια τους την τύχη της χώρας να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.

Η πρόταξη του κομματικού έναντι του εθνικού οφέλους αποτελεί το πιο εμφανές παράδειγμα της πολιτικής πτώχευσης του τόπου.

Το «ναυάγιο» για την εύρεση κοινού τόπου μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας, η αποτυχία (για ακόμα μια φορά) της εθνικής συνεννόησης, επιβεβαίωσαν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο ότι χωρίς θάρρος, χωρίς πολιτική γενναιότητα, χωρίς πολιτικό ανάστημα, οι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων, αντί να συνεργαστούν, όπως συνέβη στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία, προτίμησαν να επενδύσουν σε κομματικά επικοινωνιακά τεχνάσματα. Αποκάλυψαν εκ νέου την πολιτική πτώχευση που βιώνουμε, επισφραγίζοντας και το τέλος του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης.

Μήπως λύθηκαν τα προβλήματά μας με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης; Βεβαίως και όχι. Ο ανασχηματισμός αποτέλεσε απότοκο της προσπάθειας του κ. Παπανδρέου να επιβιώσει στην κοινοβουλευτική του ομάδα. Από αυτόν, προέκυψε μια εκλογική κυβέρνηση μετατάξεων και ισορροπιών, με βραχεία -όπως φαίνεται- βιωσιμότητα. Αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αναγνώρισαν από την πρώτη στιγμή ότι «η κατατροπωμένη σοσιαλιστική κυβέρνηση της Ελλάδας ανακοίνωσε έναν ευρύ ανασχηματισμό (…) σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τη στήριξη προς τις μη δημοφιλείς οικονομικές μεταρρυθμίσεις (δημοσίευμα στη Wall Street Journal, 17/6/2011).

Ωστόσο, το βασικό και μοναδικά κρίσιμο ζητούμενο για την πατρίδα μας δεν είναι η πολιτική επιβίωση του κυρίου Παπανδρέου ή η σωτηρία της ενότητας του ΠΑΣΟΚ. Αυτά δεν ενδιαφέρουν τους πολίτες. Δεν τους ενδιαφέρει επίσης η επιδίωξη της δημοσκοπικής ανόδου των ποσοστών του κυρίου Σαμαρά.

Μοναδικός και απαρέγκλιτος στόχος παραμένει η αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας και η κινητοποίηση για το σκοπό αυτό, όλων των δημιουργικών δυνάμεων του τόπου, στη βάση της ειλικρίνειας και των συγκεκριμένων πολιτικών που απαιτούνται προκειμένου να πετύχουμε. Τούτες τις κρίσιμες ώρες, έχουμε ευθύνη όλοι μας να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Να υπάρξει ωριμότητα και σοβαρότητα, συνεννόηση πρώτα απ’ όλα και πάνω από όλα. Να υπάρξει ουσιαστική αναθεώρηση του μεταπολιτευτικού συστήματος που πλέον έχει ξεπεράσει το όριο της ζωής του, προκειμένου να ξεφύγουμε από το παρόν οικονομικό και κυρίως πολιτικό τέλμα, στο οποίο έχει επέλθει η χώρα μας.

«Ο μισθός μου στο κράτος»

Της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ 

ΣΕ ΜΙΑ εποχή όπου όλοι γνωρίζουν την Τζούλια και ελάχιστοι τους πραγματικάαξιόλογους ανθρώπους αυτού του τόπου, σήμερα ας κάνουμε τη διαφορά.

Και ας ασχοληθούμε με μια είδηση που πέρασε στα ψιλά. Κανείς δεν τη συζήτησε, κανείς δεν τη σχολίασε, κανείς δεν της έδωσε τη σημασία που της αρμόζει.
Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος ζήτησε διακοπή της μισθοδοσίας του.

Όπως είπε στο κεντρικό δελτίο του Αlter:

«Η Εκκλησία πρέπει να συμμετέχει στον αγώνα και την προσπάθεια που γίνεται. Θεωρώντας ότι εγώ δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω, ζήτησα να επιστραφεί ο μισθός μου στο κράτος. Μια συμβολική κίνηση την οποία έκαναν και άλλοι άνθρωποι. Σκέφτηκα αφού την κάνει μια ευρωβουλευτής, γιατί να μην την κάνει και ένας επίσκοπος!».
(Να σημειώσω εδώ ότι το ίδιο έπραξε και ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος, βάζοντας όμως την παράμετρο να μη φορολογηθούν οι επαρχιακές μητροπόλεις!)

Η είδηση με κέντρισε και άρχισα να ψάχνω στο Διαδίκτυο ποιος είναι αυτός ο Ανθρωπος. Ακόμα περισσότερο με κέντρισαν τα ευρήματα της έρευνάς μου.Μεταφέρω εδώ μέρος του βιογραφικού του (ολόκληρο θα χρειαζόμασταν τρεις σελίδες της εφημερίδας):

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος Χατζηνικολάου γεννήθηκε το 1954 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης  και συνέχισε τις σπουδές του στον τομέα της Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο ου Ηarvard. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη μελέτη της Μηχανικής των Ρευστών και της Μαθηματικής Φυσιολογίας στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης(ΜΙΤ), όπου έλαβε μεταπτυχιακούς τίτλους και διδακτορικό.

ΟΙ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΕΣ σπουδές του στο κοινό πρόγραμμα αυτών των δύο πανεπιστημίων  επικεντρώθηκαν στον τομέα της Βιοϊατρικής Τεχνολογίας. Αντικείμενό τους ήταν η αιμοδυναμική μελέτη του κυκλοφορικού συστήματος (καρδιάς και αγγείων) με  χρήση Μηχανικής των Ρευστών και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών. Συγκεκριμένα, ασχολήθηκε με την επινόηση, το σχεδιασμό και τη μελέτη μιας μη αιματηρής μεθόδου διαγνώσεως βαλβιδικών παθήσεων με τη μέθοδο της ακουστικής ανάλυσης !

Εργάστηκε ως ερευνητής και επιστημονικός συνεργάτης στο αγγειολογικό εργαστήριο του Νew Εngland Deaconess Ηospital στην Αμερική. Παράλληλα εργάστηκε ως επιστήμων στη ΝΑSΑ.

Δίδαξε σε σεμινάρια του Χάρβαρντ και στις Ιατρικές Σχολές των Πανεπιστημίων  Αθηνών και Κρήτης.

Η επιστημονική και ερευνητική ενασχόλησή του με τον φυσικό κόσμο και τον άνθρωπο και η προσωπική του αναζήτηση οδήγησαν αυτό τον κορυφαίο επιστήμονα στην Ορθοδοξία. Σπούδασε Θεολογία στη Βοστώνη και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Υπήρξε διευθυντής του Κέντρου Βιοϊατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας και
πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το 1989, γίνεται πρώτα μοναχός, έπειτα διάκονος και στη συνέχεια πρεσβύτερος. Από το 1990 μέχρι το 2004 διακονούσε ως εφημέριος το αγιορείτικο μετόχι της Αναλήψεως (Μονής Σίμωνος Πέτρας) στον Βύρωνα.

Το 2004 εκλέγεται Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, ενώ πριν από δύο χρόνια αναγορεύεται επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

ΑΥΤΟΣ Ο λαμπρός επιστήμων απαρνήθηκε τιμές, δόξες και πλούτη και στράφηκε  στην Εκκλησία. Ο μισθός του είναι μικρότερος από 2.000 ευρώ. Αυτό τον μισθό δωρίζει στο κράτος, για να συμβάλει όπως μπορεί στην αντιμετώπιση τηςοικονομικής κρίσης. Και όπως λέει:
«Αυτό είναι μια συμβολική κίνηση συμπαράστασης στον αγώνα που γίνεται για  την αντιμετώπιση των οικονομικών δυσχερειών της πατρίδας μας».

Σεβασμιώτατε, με ταπεινότητα το χέρι σας φιλώ!

Επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και αλλαγή φορολογικής πολιτικής

Γράφει η  ΝΑΤΑΣΑ ΡΑΓΙΟΥ*

Προς  κύριο Ευάγγελο Βενιζέλο

Κοινοποίηση: Πρωθυπουργό  

  Ο προκάτοχος σας υπουργός των Οικονομικών δεν είπε  δημοσίως ότι απέτυχε το σχέδιο της κυβέρνησης σας και δεν είπε ότι πέσατε έξω σ όλους τους στόχους.

Αλλά εσείς αυτό το γνωρίζετε καλύτερα…

  Σε ένα κράτος ξεχειλωμένο και αντιπαραγωγικό το οποίο παραδώσατε άνευ όρων στο ΔΝΤ και στο Μνημόνιο, σε μια Ελλάδα που χρειάζεται ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ μείωση του κράτους, βάσει ποιας λογικής συνεχίζεται η φοροεπιδρομή? Για να εισπράξετε από ποιον? Από αυτόν που δεν έχει πια τίποτα να δώσει? Κάνετε έφοδο στους Έλληνες προκειμένου να πάρετε  τι ? Αυτά που ΔΕΝ υπάρχουν?

Η κατάσταση  περιγράφεται μόνο ως στρατηγική ..εξόντωσης της παραγωγικής μονάδας της χώρας.

Είναι τόσο άστοχες  και αναποτελεσματικές οι κινήσεις πανικού, που κανείς εύλογα αναρωτιέται αν πρόκειται πράγματι περί πανικού ή συμβαίνει κάτι άλλο..   

 Την ώρα της μεγάλης κρίσης το πρώτο που ΔΕΝ πρέπει να κάνεις  είναι περικοπές στη μεσαία τάξη..

   Αυτή τη στιγμή  ΟΛΟΙ οι Έλληνες, αν δεν είναι στον μαύρο, είναι στον λευκό Τειρεσία.

Δεν λειτουργούν  οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.  Δεν αποδίδουν  τα μέτρα. Γιατί  η  φορολογία πρέπει να είναι απλή και σταθερή.  Είτε είναι για τα νοικοκυριά, πόσο μάλλον για τις επιχειρήσεις .. Όχι να αλλάζει ανάλογα με τα φεγγάρια..

   Και τελικά ποια είναι η λογική του «πουλάω»?

Όταν  χρωστάς τα μαλλιοκέφαλα σου, αν πουλήσεις, μετά πώς θα τρως? Δεν πρέπει να   νοικιάσεις  για να έχεις κάτι να εισπράττεις ? Άρα δεν πουλάς , κάνεις  διαχειριστικές κινήσεις που σου επιτρέπουν να συνεχίσεις να υπάρχεις ως κράτος και ως ανθρώπινο δυναμικό .

 Διατηρείς  τις κερδοφόρες επιχειρήσεις  του δημοσίου,  καταργείς και  συγχωνεύεις τις υπόλοιπες , προχωράς σε άμεση μείωση λειτουργικού και ενεργειακού κόστους.

Να φορολογήσεις τα σκάφη ναι, αλλά και τα αυτοκίνητα με τα οποία πάει ο κόσμος στη δουλειά του? Κάνε αυξήσεις επί  τρία σε όλα τα αναλώσιμα των αυτοκίνητων  ΕΚΤΟΣ των επαγγελματικών. Όχι στον ταξιτζή .. Και δεν  βάζεις 23% ΦΠΑ στους χώρους εστίασης, γιατί έχουν άδεια καθίσματα πια.. 

Δεν πας να εισπράξεις απ τα φάρμακα που τα έχει ανάγκη ο κόσμος αλλά  από το σολομό Νορβηγίας και άλλα συναφή που αυτοί που κατέχουν, θα τ’ αγοράσουν έτσι κι αλλιώς ..

Διαλύσατε την  αγορά αυτοκινήτου. Έκλεισαν οι αντιπροσωπείες και εμπορίες αυτοκίνητων και απολύθηκε πλήθος εργαζομένων,  την στιγμή που θα μπορούσε να καθιερωθεί ένα ευέλικτο  σύστημα φορολόγησης.  Το μέτρο της απόσυρσης δεν λειτουργεί  γιατί οι τράπεζες είναι μαγκωμένες κι ο κόσμος δεν έχει λεφτά να αγοράσει αυτοκίνητο. Άρα ,και δεν εισπράττει το κράτος  και επιβαρύνεται ΚΑΙ το περιβάλλον με τα παλιάς τεχνολογίας αυτοκίνητα ΚΑΙ  η Υγεία με τα ατυχήματα που προκαλούνται .

   ΟΛΑ τα νοσοκομεία της χώρας είναι μαγαζιά-γωνία. Διότι πουλάνε  το πολυτιμότερο πράγμα , την υγεία. Γιατί  κανείς δεν τα κάνει κερδοφόρα με απλούς σχεδιασμούς?

  Με ένα απλό bar code για το τι μπαίνει και τι βγαίνει από αναλώσιμα Είναι δύσκολο να υπάρχει σύστημα  σύγκρισης τιμών της αγοράς ? ανά τον πλανήτη στην υπερχοντρική τιμή ? Παίρνουν δέκα εκατομμύρια τόνους βαμβάκι  που στοιχίζει ένα ευρώ στην παραγωγή Κι αντί το νοσοκομείο να το παίρνει 1,30 το αγοράζει 3 ευρώ!

Γιατί τα νοσοκομεία  δεν κάνουν συμβάσεις με ιδιωτικές εταιρίες παροχής  ρεύματος που τους μειώνει  το κόστος κατά 10% ?

Γιατί δεν εγκαθιστούν φωτοβολταϊκά?  Γιατί δεν εγκαθιστούν άβαθη γεωθερμία  να παίρνουν δηλαδή ενεργεία από τη γη για ψύξη και θέρμανση το όποιο μεταφράζεται σε 50% μείωση  εξόδων ? Γιατί δεν κάνουν λελογισμένη διαχείριση των απόβλητων τους  Γιατί δεν ουλάνε οπ αμοιβή τα σκουπίδια τους Γιατί δεν αντικαθιστούν το πετρέλαιο με φυσικό αέριο? Μήπως γιατί όλοι τα παίρνουν? 

   Πού είναι η πράσινη ανάπτυξη? Που είναι οι επενδυτές? Ποιος τρελός θα έρθει να επενδύσει στην ακίνητη περιουσία μ αυτή τη φορολογία?

Πωλείται  ο ΟΤΕ για να  καλυφτούν οι τρύπες του ΟΣΕ. Γιατί πουλάτε τον ΟΠΑΠ  που είναι κερδοφόρος?   

  Δεν χρειάζεται να υποθηκεύεστε  το Καστρί, κύριε Παπανδρέου.. Έχετε ήδη, ως συνέχεια του «κληρονομικού σας δικαιώματος», υποθηκεύσει το μέλλον  των επόμενων γενεών..

  Να βάλετε πλαφόν στους μισθούς του δημοσίου χρειάζεται. 

Η βασική αρχή για να σταθεί μια χώρα είναι  η παραγωγή.  Η Ελλάδα  της πλήρους αποβιομηχάνισης είναι μια χώρα  δημοσίων υπαλλήλων και εμπορίου εισαγωγής (πουλάμε αυτά που εισάγουμε από το εξωτερικό). Όσοι κερδίζουν σήμερα στην Ελλάδα  κάνουν εισαγωγικό εμπόριο…

  Αν δεν μειωθεί η γραφειοκρατία, αν δεν μειωθεί το  δημόσιο κι αν δεν μπούμε σε διαδικασία παραγωγής και εξαγωγών, δεν υπάρχει σωτηρία. Αντί να πουλάμε το λάδι σε βυτία, να το πουλάμε σε μπουκαλάκια.. Επιτρέπεται Ιταλοί και Ισπανοί να εκμεταλλεύονται το ελληνικό λάδι ?

   Επιχείρηση της Πάτρας αναγκάστηκε, για να συμμετάσχει σε διαγωνισμό  του δημοσίου, για τέταρτη φορά, να προσκομίσει …102 πιστοποιητικά που το καθένα  είχε ένα σωρό υπογραφές δημοσίων υπαλλήλων ! 

  Δυο είναι οι πυλώνες σύμφωνα με την ξεκάθαρη πρόταση της ΝΔ και του Αντώνη Σαμαρά: Επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και αλλαγή φορολογικής πολιτικής. Τώρα που τελείωσε(?) το θρίλερ της εσωκομματικής σας βεντέτας με φόντο και θύμα την αγανακτισμένη Ελλάδα, μπορούμε να ελπίζουμε?

 

                                                                           *ΝΑΤΑΣΑ ΡΑΓΙΟΥ 

                                                                  τ. βουλευτής Αχαΐας

                                                                  αν. Γραμματέας Γυναικείων Θεμάτων ΝΔ

Κουβέλης: «Η χρεοκοπία είναι μια υπαρκτή πιθανότητα »

«Η  χρεοκοπία είναι μια υπαρκτή πιθανότητα », τόνισε στην ομιλία του ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.

Τα κυριότερα σήμεία της ομιλίας έχουν ώς εξής:

1.Η χώρα βρίσκεται στην δίνη μιας παρατεταμένης κρίσης, της βαθύτερης στην σύγχρονη ιστορία της, χωρίς να διαφαίνεται διέξοδος στο άμεσο μέλλον, εξαιτίας της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής.

Στον πυρήνα της κρίσης, που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά αγγίζει όλες τις πλευρές της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, βρίσκεται το πολιτικό σύστημα που οικοδομήθηκε, με ευθύνη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, από την μεταπολίτευση και μετά.

Ένα πολιτικό σύστημα που στηρίχθηκε στην ανάπτυξη του πελατειακού κράτους, ανέχθηκε την κρατικοδίαιτη ανάπτυξη ενός μη παραγωγικού ιδιωτικού τομέα, κατασπατάλησε τον δημόσιο πλούτο, οικειοποιήθηκε την δημόσια διοίκηση και οδήγησε την χώρα στο τέλμα της διαφθοράς και της διαπλοκής.

Σήμερα, ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του μνημονίου και 20 μήνες, συνολικά διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα επιδείνωση της οικονομικής κρίσης, η χρεοκοπία είναι μια υπαρκτή πιθανότητα και μόνο η αλληλεξάρτηση με την ευρωπαϊκή και τη διεθνή οικονομία δίνει προσωρινή διέξοδο, με την συνεχή παροχή, ακριβών δανείων στη χώρα.

Ταυτόχρονα, η ραγδαία κατάρρευση του παλαιοκομματικού συστήματος, η κρίση εμπιστοσύνης στις σχέσεις των πολιτών με τα κόμματα και τα συνδικάτα καθώς και η απόρριψη του τρόπου άσκησης πολιτικής, όπως τον γνωρίσαμε από την μεταπολίτευση και μετά, έχουν σαν αποτέλεσμα μια πρωτόγνωρη κοινωνική κινητικότητα που δημιουργεί νέα δεδομένα στο υπάρχον πολιτικό σκηνικό.

Η κινητοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων το τελευταίο διάστημα, αποτελεί ένα, κατ αρχήν, θετικό γεγονός. Οι αυθόρμητες κινητοποιήσεις των πολιτών στις πλατείες, κινητοποιήσεις που εκφράζουν την θέληση των πολιτών για αλλαγή πορείας, είναι αναγκαίο να συμβάλλει στην διαμόρφωση νέων πολιτικών συσχετισμών απέναντι στον καταρρέοντα δικομματισμό. Όσοι επιχειρούν να ερμηνεύσουν το κίνημα των πολιτών με εργαλεία του παρελθόντος και να το καθοδηγήσουν με τρόπο που να εξυπηρετεί πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες, διαπράττουν σοβαρό λάθος.

Όπως λάθος είναι να επικρατήσει ένας νέος λαϊκισμός και μια ακραία αντικοινοβουλευτική λογική που ανοίγει τον δρόμο σε επικίνδυνα μονοπάτια.

Οι συσχετισμοί στην κοινωνία αλλάζουν, το ζητούμενο είναι να αποτυπωθούν, με αυθεντικό τρόπο, στην κεντρική πολιτική σκηνή όποτε και αν υπάρξει η επόμενη εκλογική αναμέτρηση.


2.Ενας χρόνος εφαρμογής του μνημονίου, δεν έδωσε τα αποτελέσματα που ανέμεναν οι εμπνευστές και οι υποστηρικτές του.

Μετά τον καταιγισμό των μέτρων για την εφαρμογή του και τις συνεχείς επικαιροποιήσεις, η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται αντιμέτωπη με βαθειά ύφεση, έκρηξη πληθωρισμού, συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης, χωρίς να είναι ορατή η προοπτική εξόδου από την κρίση.

Έγκαιρα εκτιμήσαμε ότι με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, η χώρα θα αντιμετωπίσει τον άμεσο κίνδυνο πλήρους κατάρρευσης. Τα αποτελέσματα δικαιολογούν αυτή την εκτίμηση.

Η χώρα δεν έχει μέλλον όταν τα μόνα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι οι περικοπές μισθών και συντάξεων, η επιβολή έμμεσων φόρων και η αύξηση των ήδη υπαρχόντων.

Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, ουσιαστικά το Μνημόνιο 2, κινείται στην ίδια κατεύθυνση και θα έχει τα ίδια αποτελέσματα: ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, αύξηση της ανεργίας- που ήδη βρίσκεται σε εφιαλτικά επίπεδα- ακρίβεια, κλείσιμο μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Ένας ατέλειωτος φαύλος κύκλος.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ εκφράζει την κατηγορηματική της αντίθεση και θα καταψηφίσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα στην Βουλή.


3.Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ έδωσε πρόσφατα στην δημοσιότητα τις προτάσεις της για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Οι προτάσεις αυτές επικεντρώνονται σε πέντε πεδία:

-Δημοσιονομική εξυγίανση και αναδιάρθρωση του χρέους

-Σύγχρονο, μικρότερο και αποδοτικότερο κράτος

-Στρατηγικές επιλογές οικονομικής πολιτικής

-Δικαιότερο και αποτελεσματικότερο κράτος

-Ενίσχυση του κύρους των πολιτικών θεσμών

Σταθερή επιλογή μας είναι, ότι η δύσκολη μάχη και στα πέντε αυτά πεδία πρέπει να δοθεί μέσα στην Ευρώπη, μέσα στην ευρωζώνη. Κάθε άλλη επιλογή θα ήταν καταστροφική.

Η κρίση χρέους της χώρας, απαιτεί ταυτόχρονα, πανευρωπαϊκού χαρακτήρα λύση. Χρειάζεται να αναπτυχθούν διεκδικήσεις που θα στοχεύουν:

-στην έκδοση ευρωομολόγου

-στην θετική αναδιάρθρωση του συνολικού χρέους της χώρας, με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, μείωση του επιτοκίου και περίοδο χάριτος

-στην εκπόνηση ενός 5ετούς αναπτυξιακού προγράμματος με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το δημόσιο, το ΕΣΠΑ, την έκδοση επενδυτικού ομολόγου

Προϋπόθεση είναι να γίνει κατανοητό τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και στους εταίρους μας ότι το πρόβλημα απαιτεί πολιτική συνεννόηση και πολιτική λύση.

Η Ελλάδα χρειάζεται χρόνο και όχι ασφυκτικούς περιορισμούς, χρειάζεται πόρους για ανάπτυξη και όχι ,μόνο, συνεχή δάνεια. Η εμμονή στην πολιτική και τους όρους του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος μόνο αρνητικές επιπτώσεις θα έχει για την Ελλάδα, αλλά και για την ευρωζώνη.

Στο εσωτερικό της χώρας είναι επείγουσα ανάγκη η προώθηση μεταρρυθμίσεων που θα στοχεύουν στον περιορισμό των δημοσίων δαπανών, στην αύξηση των δημοσίων εσόδων, στον περιορισμό και εκσυγχρονισμό του κράτους, στην διαμόρφωση πολιτικών που θα διασφαλίζουν την προστασία των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων και στον εκσυγχρονισμό των θεσμών.

4.Η κυβέρνηση έχει κάνει τις επιλογές της. Δεν είναι διατεθειμένη να υιοθετήσει ένα διαφορετικό πλαίσιο πολιτικής. Περιορίζεται στις προβλεπόμενες από το μνημόνιο περικοπές, δεν παίρνει κανένα αναπτυξιακό μέτρο, δεν παίρνει κανένα μέτρο για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, της παραοικονομίας και της διαφθοράς.

Η αμφισβήτηση για την πολιτική της είναι καθολική. Αγγίζει ακόμη και το εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Οι πρόσφατες εξελίξεις με το ενδεχόμενο κυβέρνησης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ να φαντάζει, έστω και για λίγες ώρες πιθανό, ανέδειξαν τα τεράστια ελλείμματα της κυβερνητικής πολιτικής.

Ο πρόσφατος ανασχηματισμός, ουσιαστικά αποτελεί προϊόν εσωτερικών ισορροπιών. Είναι "κυβέρνηση συναίνεσης" των διαφορετικών ομάδων που υπάρχουν στο κυβερνητικό κόμμα και σε καμία περίπτωση, με την νέα της σύνθεση, δεν μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για μια "νέα αρχή", όπως επιχειρήθηκε, με επικοινωνιακό τρόπο, να εμφανιστεί. Είναι πιθανό, για ένα μικρό διάστημα, ο ανασχηματισμός να λειτουργήσει ως διαδικασία εξωραϊσμού, αλλά αυτός ο εξωραϊσμός δεν μπορεί να έχει αντοχή.

Για την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, το βασικό πρόβλημα, ήταν και παραμένει, η αλλαγή πολιτικής.

5.Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ δημιουργήθηκε ως δύναμη ευθύνης για την κοινωνία και την χώρα. Παρά τις δυσκολίες που δημιουργούν: η έλλειψη των δικαιωμάτων, αναγνωρισμένου από τον κανονισμό της βουλής κόμματος,, οι μεγάλες ελλείψεις υλικών μέσων και προφανώς η ύπαρξη υποκειμενικών αδυναμιών, αποτελεί μια ελπιδοφόρα δύναμη για ένα διαρκώς αυξανόμενο τμήμα του πληθυσμού.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ στις σημερινές συνθήκες, πιστεύει ότι μπορεί και πρέπει να παίξει σημαντικό ρόλο:

-στην ανάδειξη και προώθηση πολιτικών λύσεων που θα απαντούν στον κίνδυνο της χρεοκοπίας και θα αντιμετωπίζουν τα διαρθρωτικά προβλήματα.

-στην υποστήριξη δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων για αλλαγές στο κράτος και την δημόσια διοίκηση

-στην καλλιέργεια ενός νέου οικονομικού πολιτισμού με υψηλή κοινωνική ευθύνη, διάθεση για αυξημένη παραγωγικότητα και αίσθηση υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος.

Η προώθηση αυτού του πλαισίου των πολιτικών, συνιστά ρήξη με τις κυρίαρχες πολιτικές και τις κατεστημένες λογικές. Αποτρέπει την κοινωνική αποδόμηση, ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο, προωθεί ώριμες αλλαγές, δημιουργεί ευρύτερες συσπειρώσεις και προετοιμάζει το έδαφος για μεγαλύτερες και βαθύτερες αλλαγές.

Αυτό επιχειρεί να κάνει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ μέσα σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, ώστε να έχει την δική της επίδραση για μία ανορθωτική πορεία της χώρας.

Σ΄αυτή την προσπάθεια, είναι αναγκαία η συστράτευση ευρύτερων δυνάμεων του δημοκρατικού, σοσιαλιστικού χώρου.

Στις συνθήκες ρευστοποίησης της κοινωνίας και του παλαιοκομματικού πολιτικού συστήματος, είναι επείγουσα ανάγκη η ανασυγκρότηση του ευρύτερου δημοκρατικού, προοδευτικού χώρου.

Η προωθητική δύναμη των κομματικών σχηματισμών που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες στον χώρο αυτό, έχει εξαντληθεί.

Η συσσωρευμένη απογοήτευση, οι μαζικές αποδεσμεύσεις δημοκρατικών, προοδευτικών και αριστερών πολιτών από τις παραδοσιακές κομματικές τους δεσμεύσεις και η αναζήτηση νέων μορφών πολιτικής και συλλογικής έκφρασης συνιστούν μία νέα πραγματικότητα.

Σε όλους αυτούς η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ απευθύνει δημόσια πρόσκληση. Τους καλεί να μετατρέψουν την απογοήτευση σε θετική δράση και να ενισχύσουν την προσπάθεια που, εδώ και ένα χρόνο, κάνει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.

Την προσπάθεια δηλαδή, να δοθεί απάντηση στο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας για ριζική ανασυγκρότηση του πολιτικού πεδίου και των σημερινών κομματικών φορέων καθώς και για την διατύπωση μιας ολοκληρωμένης εναλλακτικής πολιτικής πρότασης. Προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της χώρας σε μια κατεύθυνση μεγαλύτερης ισότητας, κοινωνικής αλληλεγγύης και οικολογικής ανάπτυξης.

Μια προσπάθεια που δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιοριστεί στα όρια της σημερινής επιρροής της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Η προσπάθεια και η πολιτική μας αφορά ευρύτερες δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας.

6.Ο πρόσφατος ανασχηματισμός της κυβέρνησης, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξουν σημαντικές πολιτικές εξελίξεις σε σύντομο χρονικό διάστημα και σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Η ΚΕ πρέπει να εξουσιοδοτήσει την Εκτελεστική Επιτροπή, να προετοιμάσει το σύνολο του κόμματος γι αυτό το ενδεχόμενο.